Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Σεπτεμβρίου 2012

Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο που έχει να κάνει με το ποδήλατο. Ήταν ουσιαστικά το πρώτο του είδους που διάβασα. Το βιβλίο λέγεται «Όλα για το ποδήλατο, η αναζήτηση της ευτυχίας σε δύο τροχούς» και το έχει γράψει ο Ρόμπερτ Πεν. Υπάρχει τόσο σε αγγλική έκδοση ενδεικτικά εδώ (It’s All About the Bike: The Pursuit of Happiness on Two Wheels) αλλά και μεταφρασμένο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο,σε μετάφραση του Γιώργου Χρυσοβιτσάνου. Το βιβλίο μου το δάνεισε ο καλός φίλος Θανάσης που είναι ποδηλάτης κι αυτός (όχι γιαλαντζί σαν κι εμένα, κανονικός) και τον ευχαριστώ πολύ.

Η αλήθεια είναι πως όταν ο Θανάσης μου είπε πως το διαβάζει σκέφτηκα να το πάρω από το Amazon για να το διαβάσω ηλεκτρονικά. Φοβήθηκα όμως λίγο ότι επειδή έχει πολλούς ποδηλατικούς όρους ίσως χάνω λίγο το νόημα. Δυστυχώς δεν υπάρχει μεταφρασμένο σε ηλεκτρονική μορφή (από όσο είδα στη σελίδα των εκδόσεων για τα ebooks τους). Από την άλλη η μετάφραση ίσως θα μπορούσε να είναι και λίγο καλύτερη, δεν ξέρω αν ο μεταφραστής έχει σχέση με το ποδήλατο βέβαια. Π.χ. στη λέξη homebrew που κατέληξα μετά από κάποια προσπάθεια διαβάζοντας «σπιτική μπύρα» ίσως ταιριάζει περισσότερο η λέξη ιδιοκατασκευή. Ή στη φράση που περιλαμβάνει το «δοκιμή και λάθος» (trial and error) θα μπορούσε να γραφτεί ως «…πειραματιζόμενος…». Για να μην το παίξω και διορθωτής του μεταφραστή σίγουρα δεν χάνεται το νόημα με αυτά, αλλά καμία φορά αναρωτιέσαι «ποια λέξη να μετέφρασε;». Το βιβλίο σαν μέγεθος πάντως είναι πρακτικό για το δρόμο, εγώ το διάβασα σχεδόν όλο σε διαδρομές του ΗΣΑΠ αφού χώραγε άνετα στην τσάντα μου και ήταν ελαφρύ. Επι της ουσίας τώρα…

Ο συγγραφέας είναι ένας πολύ έμπειρος ποδηλάτης, που έχει κάνει ίσως περισσότερα χιλιόμετρα με το ποδήλατο από όσα έχω κάνει εγώ με αυτοκίνητο, και έχει κάνει και το γύρο του κόσμου με ποδήλατο. Ουσιαστικά το βιβλίο είναι μια αφήγηση για την προσπάθειά του να δημιουργήσει από το μηδέν ένα ποδήλατο ειδικά για τα μέτρα του αλλά και τα γούστα του. Το ποδήλατο για τον Πεν είναι μια επέκταση του εαυτού του, και όταν αποφασίζει να φτιάξει ένα δικό του δίνει σημασία ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Όπως λέει και ο ίδιος αυτό το ποδήλατο θα του μείνει για πάντα. Το βιβλίο φυσικά αφού αναφέρεται σε ένα τόσο προσωποποιημένο (customized!) ποδήλατο είναι ο ύμνος της χειροποίητης κατασκευής. Αναφέρει τις επιλογές που έκανε για κάθε κομμάτι του ποδηλάτου (σκελετός, σύστημα διεύθυνσης, μετάδοση, τροχοί και σέλα) και κάνει για μία ακόμη φορά το γύρο του κόσμου για να επισκεφθεί τους κατασκευαστές στο χώρο τους και να διαλέξει τα κομμάτια ένα προς ένα. Παραθέτει διαλόγους με τους τεχνίτες, ιστορικά στοιχεία για τις εταιρείες κατασκευής αλλά και αυτοβιογραφικά στοιχεία (π.χ. στο κεφάλαιο των τροχών αναφέρει την επισκευή ακτίνων που είχε κάνει μόνος του σε ένα από τα ταξίδια του). Όπως καταλαβαίνετε όλη αυτή η διαδρομή είναι μια εμπειρία από μόνη της, που την περιγράφει σαν «παραμύθι» για έναν ταπεινό ποδηλάτη σαν του λόγου μου. Δεν ξέρω πόσο διάστημα του πήρε για να το καβαλήσει τελειωμένο (ή μάλλον δεν θυμάμαι αν το αναφέρει). Αλλά μόνο και μόνο το γεγονός ότι ήθελε να γνωρίσει από κοντά όλους τους τεχνίτες σε κάνει να καταλάβεις πόσο σοβαρά είχε πάρει αυτή τη διαδικασία. Οι περιγραφές σε τεχνικό επίπεδο είναι λεπτομερέστατες και μαζί με κάποια λίγα σχέδια φέρνουν τον αναγνώστη σε μία άλλη οπτική γωνία για τη μηχανική των ποδηλάτων. Ακόμα και μικρές διαφορές στα σημεία κάνουν το ποδήλατο να συμπεριφέρεται διαφορετικά, να είναι πιο άνετο στην οδήγηση, ή καταλληλότερο για τον αναβάτη του και τις συνήθειές του. Μαζί με αυτές θα μάθετε και πολλά στοιχεία από την ιστορία του ποδηλάτου, τους πρωτοπόρους τεχνίτες που κατασκεύασαν τα πρώτα ποδήλατα και εξαρτήματα και πως αυτά άλλαξαν τον τρόπο των μετακινήσεων της εποχής, τους πρώτους αγώνες, αλλά και τα σκαμπανεβάσματα που είχε η απήχηση του ποδηλάτου στον κόσμο αναλόγως της κάθε περιόδου. Όλο αυτό αν και ακούγεται ανακατεμένο διαβάζεται ευχάριστα (από εμένα τουλάχιστον). Τώρα για το αν θα βρείτε την απόλυτη ευτυχία κάνοντας μια τέτοια απόπειρα δεν το ξέρω, ο Πεν πάντως σίγουρα την απόλαυσε. Εμείς απλά την απολαμβάνουμε και ονειρευόμαστε να την κάναμε στα δικά μας μέτρα.

Μ’ όλα αυτά βέβαια ένα πράγμα μου ήρθε στο μυαλό: το ποδήλατο που έχω ίσως να μην κάνει καθόλου για μένα. Αν σκεφτεί κανείς μάλιστα ότι το πήρα μεταχειρισμένο και με μόνο κριτήριο το ύψος μου ίσως να πρέπει να αναθεωρήσω τον βαθμό που είναι κατάλληλο για τα μέτρα μου. (ΟΚ ας μη το διαβάλλω και τελείως το ποδηλατάκι μου, είναι μια χαρά, εγώ δεν ξέρω που παν τα τέσσερα).

Αν λοιπόν όταν κάνετε ποδήλατο νιώθετε και την ρομαντική πλευρά, αν δεν κάνετε μόνο ποδήλατο για πρακτικούς λόγους αλλά και επειδή το γουστάρετε, και νιώθετε όμορφα όταν το οδηγείτε, αυτό το βιβλίο σας το προτείνω. Και που ξέρετε, ίσως μια μέρα φτιάξετε και το δικό σας ποδήλατο.

Read Full Post »

Spam: ένας οδηγός για μη εξαρτημένους

Όσοι από εμάς έχουμε σχέση με το Ίντερνετ είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχουμε και email. Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στην ελληνική. Άλλοι από παλιότερα, άλλοι από πιο πρόσφατα. Άλλοι έχουν μία διεύθυνση άλλοι 5-6. Ενδεικτικά εγώ έχω email από το 1995, όταν πρώτοσυνδέθηκα στο Internet, και τώρα πια διατηρώ ουσιαστικά 5 διευθύνσεις email. Μία κύρια προσωπική, μία για εγγραφή σε κάθε φόρουμ και υπηρεσία, δύο εταιρικές και μία gmail για ό,τι περισσεύει. Έχω και άλλους λογαριασμούς που δεν ανοίγω ποτέ όπως το mail του Internet provider ή το windows live ή αυτό του Facebook (το ξέρετε ότι το Facebook πια σας έχει δώσει email τύπου username@facebook.com;). Στο δια ταύτα όμως με τόσα γραμματοκιβώτια ηλεκτρονικής φύσεως είναι και πολλά τα mail τύπου spam, ανεπιθύμητη αλληλογραφία δηλαδή. Χαρακτηριστικά θυμάμαι ότι όταν άνοιξα το gmail (ουσιαστικά γράφτηκα στο google για να χρησιμοποιήσω κάποια υπηρεσία) την επόμενη μέρα έλαβα spam χωρίς να έχω δώσει πουθενά την διεύθυνσή μου. Μα καλά πως γίνεται αυτό; Θα αναρωτηθεί κάποιος. Και τί στο καλό μου στέλνουν ένα κάρο αηδίες στο ολοκαίνουργιο γραμματοκιβώτιό μου; Πως μου έρχονται mail από σελίδες που δεν γράφτηκα;

Αρχικά λοιπόν τα spam είναι μηνύματα που λαμβάνουμε χωρίς να το έχουμε επιλέξει και είναι ουσιαστικά διαφημιστικού τύπου. Σας στέλνουν «προσφορές» για προϊόντα μαϊμού, φάρμακα σε πολύ καλές τιμές, χαπάκια με μαγικές «αυξητικές» ιδιότητες. Χωρίς όμως ποτέ να συναινέσατε για τη λήψη αυτών των μηνυμάτων. Αυτά τα μηνύματα όμως, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, πάρα πολλοί τα ανοίγουν και κάνουν κλικ για να δουν τις προσφορές. Και επειδή οι κύριοι που τα στέλνουν πληρώνονται με τα κλικ (οι σύνδεσμοι όταν πατηθούν καταμετρούνται μόλις ανοίξουν), στέλνουν όπου μπορούν. Αν π.χ. στείλουν 1 εκατομμύριο mail σε ενα εύλογο χρονικό διάστημα ακόμα και ένας στους χίλιους να πατήσει τον σύνδεσμο έχουν χίλιους πιθανούς «πελάτες». Και όπως καταλαβαίνετε τα γραμματοκιβώτια είναι πολύ περισσότεροι από ένα εκατομμύριο. Το πως βρίσκουν το email μας είναι ενα άλλο θέμα. Αν κάποια στιγμή πήρατε μέρος σε ένα διαγωνισμό κάπου στο Ίντερνετ σε μία άσχετη σελίδα και συμπληρώσατε μια φόρμα με το email σας είναι πιθανό να έδωσαν την λίστα με τα emails κάπου αλλού. Ή και να την πούλησαν. Ο λόγος είναι ότι η λίστα με τις διευθύνσεις είναι σχεδόν σίγουρη, δηλαδή οι παραλήπτες έδωσαν εθελοντικά τις διευθύνσεις τους και πιθανότατα είναι ενεργές. Αν κάποιος φίλος σας, σας έστειλε μία από τις ηλεκτρονικές κάρτες για τα γενέθλιά σας είναι πιθανό και από αυτή τη σελίδα να διέρρευσε η διευθύνσή σας. Μια άλλη περίπτωση που θα μπορούσε να υπάρχει αν δεν έχετε δώσει ποτέ τη διευθυνσή σας πουθενά, είναι κάποιο μηχάνημα «robot» να δοκιμάζει όλες τις πιθανές διευθύνσεις σε έναν τομέα (domain) από aaaaaaaaa@myhost.gr έως zzzzzzzzz@myhost.gr. Και επειδή το σύστημα του email όταν δεν βρίσκει μία διεύθυνση επιστρέφει το μήνυμα ενημερώνοντας τον αποστολέα, όσα mail δεν επιστρέψουν αποδεικνύονται ενεργά. Υπάρχουν βέβαια διάφορες τεχνικές που χρησιμοποιούνται πια για να αποτρέψουν τέτοιες ενέργειες αλλά καμία δεν είναι απόλυτα αποτελεσματική. Πάντως μιά από τις πιο αποδοτικές μεθόδους για να βρει κάποιος τη διεύθυνσή σας είναι να ρίξει μία ματιά σε ένα από τα πολύ ωραία mail που λαμβάνετε με όμορφα τοπία, γνωμικά και συγκινητικές ιστορίες και που στέλνετε στους φίλους σας (καμιά φορά μάλιστα σας ζητούν σχεδόν επιτακτικά να προωθήσετε στο τέλος του mail). Εκεί λοιπόν γίνεται forward σε όλη την λίστα των παραληπτών σας και μέσα στο μήνυμα φαίνονται και όλοι οι προηγούμενοι παραλήπτες (εκατοντάδες μέχρι και χιλιάδες). Στο επόμενο μήνυμα θα είστε κι εσείς μέσα. Και τα μηνύματα με τις διευθύνσεις θα αυξηθούν με γεωμετρική πρόοδο. Η λύση σε αυτό είναι μία. Τα mail είναι πολύ ωραία για να τα στερηθούν οι φίλοι σας. Διαγράψτε όμως όλες τις διευθύνσεις που φαίνονται στο κείμενο που λάβατε, πριν προωθησετε το μήνυμα και βάλτε όλους τους παραλήπτες στο πεδίο BCC (blind carbon copy – κρυφή κοινοποίηση) αντί του πεδίου To (Προς). Έτσι ο κάθε παραλήπτης δεν θα μπορεί να δει κανέναν από τους υπόλοιπους παραλήπτες, και στο επόμενο forward δεν θα εμφανιστούν οι προηγούμενοι παραλήπτες. Απλό και αρκετά αποτελεσματικό.

Παρένθεση: Σύμφωνα με το άρθρο της wikipedia τα spam mail με συντηρητική εκτίμηση αποτελούν το 80-85% του συνόλου των email που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Πολλά δε από αυτά αποστέλλονται από τους ίδιους τους υπολογιστές των χρηστών που έχουν μολυνθεί με κάποιον ιό ή άλλου είδους κακόβουλο λογισμικό.

Η κατηγορία των email που ανέφερα πριν με τα ανέκδοτα και τις παρουσίασεις λέγεται και viral mail. Επειδή εξαπλώνονται σαν ιός (όχι υπολογιστή απλά με την έννοια από τον έναν στους πολλούς). Πολλά από αυτά αντί του ευχάριστου περιεχομένου υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια. Επιταγές από τη Microsoft (που μάλιστα προηγούμενοι παραλήπτες επιβεβαιώνουν ότι έλαβαν), κινητά τηλέφωνα, ταξίδια, jack pot. Η παγίδα σε αυτά τα mails έγκειται στο γεγονός ότι ο αποστολέας σκέφτεται «τί έχω να χάσω; Ένα mail προωθώ». Σας διαβεβαιώ λοιπόν ότι ποτέ από τότε που έχω Ίντερνετ δεν γνώρισα άνθρωπο που να έχει πάρει λεφτά ή κάποιο δώρο προωθώντας mail. Μην μπαινετε στον κόπο. Δυστυχώς όσο και να σας συγκινούν εικόνες με μωρά που έχουν κάποια σπάνια ασθένεια κανένα δεν θα λάβει χορηγία από τα προωθημένα mail. Αυτά είναι τα λεγόμενα hoaxes που ουσιαστικά αναφέρονται σε ιστορίες που είναι κατασκευασμένες με ένα σκοπό. Να τα προωθήσουν όλοι. Και πέρα από τις διευθύνσεις που προδίδουν να δημιουργείται και ενα ωραίο διαδικτυακό χάος (θυμηθείτε το ποσοστό των spam mail).

Τα μόνα τύπου viral mails που θα σας σύστηνα να προωθήσετε με προσοχή και υπό την προϋπόθεση να είναι πρόσφατα και φυσικά αφού διαγράψετε πιθανούς παλιούς παραλήπτες είναι κάποια που ζητούν αίμα για κάποιο πρόσωπο. Πιστεύω όμως ότι αν θέλετε να κάνετε το καλό αφιερώστε μία φορά χρόνο για να δώσετε αίμα παρά 100 φορές για προώθηση τέτοιων mails. Γιατί μου φαίνεται ότι με την προώθηση «βγάζουμε την υποχρέωση» και κανείς δεν πάει να δώσει αίμα τελικά εκτός των κοντινών ανθρώπων όποιου έχει ανάγκη.

Άλλη μία κατηγορία που βέβαια ανήκει ουσιαστικά στα hoax είναι τα «σχετικά» πρόσφατα Nigerian scams. Δεν γνωρίζω για ποιό λόγο αλλά στην Νιγηρία φαίνεται να έχει γίνει σπορ. Μάλλον γιατί κάποιοι έβγαλαν καλά λεφτά. Ξαφνικά λοιπόν δέχεστε ένα mail από κάποιον άγνωστο που λίγο πολύ σας λέει ότι είναι κληρονόμος μία μεγάλης περιουσίας, ή δικηγόρος ο οποίος όμως για νομικούς λόγους δεν μπορεί να την διεκδικήσει. Αν όμως κάποιος παρουσιαστεί ως διεκδικητής ένα υπέρογκο ποσό θα περάσει στα χέρια του και το μόνο που ζητά είναι να πάρει την προμήθεια που του αναλογεί για τη διαδικασία. Ας πούμε 2 εκατομμύρια λοιπόν -10%, μένουν για εσάς €1.800.000. Καθόλου άσχημα. Λίγο αργότερα όμως θα εμφανιστούν τα πρώτα έξοδα, χαρτόσημα, φόροι για το κράτος, έκδοση πιστοποιητικών κλπ. Εκεί θα χρειαστεί να δώσετε κάποιο ποσό μεταφέροντάς το σε κάποιο λογαριασμό στη Νιγηρία ή ακόμα καλύτερα εύκολα και γρήγορα μέσω Western Union. Ψιλολόγια μπροστά στα εκατομμύρια που θα πάρετε. Αρκετά όμως για να τα κλάψετε όταν αφού τα στείλετε δεν λάβετε καμία απάντηση για την πρόοδο της διαδικασίας. Παρόμοια κατάσταση θα βρείτε και σε μηνύματα που αναφέρουν ιστοσελίδες με ηλεκτρονικά και γενικώς προϊόντα σε σκοτωμένες τιμές. Το τελευταίο iPhone των 700€ του κουτιού μόνο 150€! Φωτογραφικές για επαγγελματίες στο 1/4 της τιμής! Προϊόντα που στην Ελλάδα κάνουν πάνω από 1000€ μόλις 400€. Και μόλις στείλετε τα λεφτά απάντηση καμία.

Τέλος ένας από τους πιο επικίνδυνους τύπους scam mail (απάτες) είναι αυτός που προσομοιάζει ως αποστολέα μία τράπεζα. Πολλά από αυτά προδίδονται εύκολα καθώς έχουν μεταφραστεί πρόχειρα από ξένες γλώσσες, είτε από κάποιον με λίγες γνώσεις, είτε από κάποια μηχανή που δεν μπορεί να μεταφράσει σωστά. Έχουν λοιπόν ορθογραφικά και συντακτικά λάθη που σε κάνουν να υποψιάζεσαι ότι δεν θα έγραφε ένα τραπεζικό τμήμα που θα επικοινωνούσε μαζί μας. Τις περισσότερες φορές ζητούν με διάφορες προφάσεις να αλλάξουμε των κωδικό μας ή να επιβεβαιώσουμε στοιχεία πιστωτικών καρτών. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ακολουθήσουμε τέτοιες οδηγίες ούτε και να πατήσουμε συνδέσμους καθώς παρόλο που φαίνεται να οδηγούν στη σελίδα της τράπεζας τελικά οδηγούν σε σελίδες που ουσιαστικά έχουν αντιγράψει εικαστικά την επίσημη ιστοσελίδα. Και το υπόλοιπο μέρος είναι ψεύτικο με σκοπό να αποσπάσει κωδικούς. Πέραν των άλλων ποτέ οι τράπεζες δεν ζητούν τέτοια στοιχεία ούτε τηλεφωνικά, ούτε μέσω email. Ιδιαίτερη προσοχή λοιπόν αν είστε συνδρομητές σε web banking. Συχνά αυτά τα mail ονομάζονται και phising παραφράζοντας τη λέξη fishing που σημαίνει ψάρεμα (αφού «ψαρεύουν» κωδικούς).

Παρένθεση δευτερη : Για να μη θεωρηθεί ενα μήνυμα spam σύμφωνα με το νόμο, θα πρέπει να έχει πλήρη στοιχεία του αποστολέα και δυνατότητα διαγραφής της email διεύθυνσής μας από τη λίστα των παραληπτών. Ίσως έχετε παρατηρήσει ότι σε κάποια μηνύματα αυτό να αναφέρεται όπως και μία διεύθυνση στην οποία μπορείτε να στείλετε ενα mail για να ζητήσετε την διαγραφή από την λίστα παραληπτών. Συνήθως βέβαια όσα έχουν αυτή τη διαδικασία έχουν αποκτήσει με την συναίνεσή σας τη διευθυνσή σας.

Πολλά από τα μηνύματα που αναφέρω μπαίνουν πια αυτόματα στον φάκελο Spam που έχει το mail σας αφου περάσουν από το φιλτρο της εταιρείας που σας παραχωρεί το γραμματοκιβώτιο. Εναλλακτικά μπορείτε να εγκαταστήσετε εφαρμογές στον υπολογιστή σας αν δεν χρησιμοποιείτε web mail αλλά κάποιο προγραμμα για ανάγνωση της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Αυτές οι εφαρμογές φιλτράρουν με τη σειρά τους τα μηνύματα και με κάποιους κανόνες βρισκουν τα spam. Μερικά όμως μπορεί να ξεφύγουν οπότε μην ψαρώνετε, διαγράψτε τα μόνοι σας. Υπάρχει μάλιστα περίπτωση να γίνει και το αντίθετο. Ενα «κανονικό» mail από φίλο να μπει στα Spam, οπότε ρίχνετε και εκεί μία ματιά πότε πότε. Γιατί μπορεί να σας έχω στείλει εγώ κάτι…

Σελίδα με πολλές πληροφορίες σχετικά με το SPAM http://www.no-spam.gr

Read Full Post »

Το καλοκαίρι του 1993 η τότε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας TELESTET πραγματοποίησε την πρώτη κλήση στην Ελλάδα. Κοντεύουν σχεδόν είκοσι χρόνια από τότε και η διείσδυση της κινητής τηλεφωνίας έχει φτάσει στο 170% (πάνω από ένας αριθμός κινητού τηλεφώνου ανα κάτοικο σύμφωνα με το άρθρο της Wikipedia) . Την εποχή εκείνη η κατοχή κινητού τηλεφώνου ήταν προνόμιο των λίγων και οικονομικά εύρωστων. Σήμερα με 15€ έχεις αριθμό κινητού και συσκευή.

Σκέφτηκα λοιπόν ότι εγώ κάπου γύρω στο 1999 με 2000 είχα το πρώτο μου κινητό. Δυστυχώς δεν θυμάμαι πότε ακριβώς άρχισα να το έχω μόνιμα, και δεν θυμάμαι και τον πρώτο μου αριθμό. Έβαλα όμως στο μυαλό μου όλα τα κινητά (συσκευές) που έχω αλλάξει και θα τα απαριθμήσω ένα ένα εδώ. 9 συσκευές έχω αλλάξει από το 2000 περίπου. Και είναι οι παρακάτω.

1. Ericsson GA628

Ericsson GA628

Ericsson GA628

Φωτογραφία του mallix

Creative Commons License

Η πρώτη συσκευή που χρησιμοποίησα τακτικά. Ήταν κόκκινο και είχε και δυνατότητα αποστολής SMS! Όχι ότι έστελνα και πολλά τότε. Η μπαταρία του ήταν αυτή με τη μεγαλύτερη διάρκεια από αυτές που μπορούσες να βάλεις και φυσικά το μεγαλύτερο μέγεθος. Πρέπει να είχε και 5-6 επιλογές για ήχο κλήσης. Ελληνικό μενού (με κεφαλαία γράμματα) και μία γραμμή για να διαβάζεις το κείμενο. Σε περίπτωση διαπληκτισμού μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως τούβλο για να ανοίξεις κεφάλι. Για την εποχή του πάντως το βάρος του ήταν φυσιολογικό. Έκανε πάντως τη δουλειά του : Έπαιρνε και απαντούσε κλήσεις.

Φωτογραφία του Jakez

Άδεια Creative Commons

Αυτή η συσκευή πιστεύω ότι είναι μία από τις καλύτερες που έχει βγάλει ποτέ η Nokia. Πρώτα από όλα η οθόνη της ήταν τεράστια για την εποχή με ανάλυση 96Χ44 pixels (σήμερα αυτή η ανάλυση αφορά τη γωνία της οθόνης του κινητού μας). Επίσης ήταν το πρώτο κινητό της Nokia με την τότε ανερχόμενη τεχνολογία WAP που έκανε μία προσπάθεια για εμφάνιση πληροφοριών από το Internet στο κινητό. Το κάλυμμα του πληκτρολογίου που στην φωτογραφία φαίνεται ανοικτό άνοιγε με το πάτημα ενός κουμπιού στο πλάι και ταυτόχρονα απαντούσε εισερχόμενη κλήση. Το πιο πρακτικό μέρος του κινητού όμως ήταν η ροδέλα κύλισης. Ενώ όλα τα άλλα κινητά είχαν «βελάκια» για να μετακινείσαι στο μενού, τις καταχωρίσεις του τηλεφωνικού καταλόγου και τα μηνύματα, αυτό το φοβερό εργαλειάκι στο έλυνε πραγματικά τα χέρια. Εκτός δεν ότι περιστρεφόταν λειτουργούσε και ως κουμπί για να επιλέξεις. Προσανατολισμένο σε εταιρικό κοινό δεχόταν επίσης 1000 καταχωρίσεις επαφών με 3 τηλέφωνα η κάθε μία, όγκος πολύ μεγάλος για την εποχή, όπου τα περισσότερα κινητά δέχονταν το πολύ 200 ονόματα και πολλά μόνο στην κάρτα SIM και όχι στο τηλέφωνο. Με ένα «ματάκι» υπερύθρων στο πάνω μέρος μπορούσες να έχεις επικοινωνία με άλλα κινητά ή με υπολογιστή και να στέλνεις επαφές ή να παίζεις διπλό φιδάκι με κάποιον φίλο σου! Την εποχή που το απέκτησα ήμουν στην Αγγλία και σχεδόν άμεσα αγόρασα ένα καλώδιο δεδομένων για τον υπολογιστή ώστε να μπορώ να συγχρονίζω τις επαφές και να τις κρατάω στον υπολογιστή, αλλά και να αλλάζω τα operator logos και την αρχική εικόνα εκκίνησης του κινητού. Πόσες ώρες φάγαμε για να βρούμε τα προγράμματα που έκαναν τέτοιες δουλειές και μετά σελίδες στο Ίντερνετ γεμάτες με operator logos που αντικαθιστούσαν τα βαρετά των εταιρειών κινητής. Θυμάμαι μάλιστα όταν γύρισα στην Ελλάδα που υπήρχε πια και μία ελληνική σελίδα, logolove την έλεγαν, γεμάτη με τέτοια logos που σου έστελναν over the air (μέσω μυνήματος SMS δηλαδή) στην αρχή δωρεάν και αργότερα με κάποια χρέωση. Όσο για την μπαταρία; Με ένα κινητό με ασπρόμαυρη οθόνη και ουσιαστικά κατανάλωση μόνο για επικοινωνία με τις κεραίες κινητής η διάρκειά της φάνταζε ατελείωτη με τα σημερινά δεδομένα. Φόρτιση μία φορά τη βδομάδα. Τα ψεγάδια του; Το πορτάκι που μετά από πολλή χρήση δεν άνοιγε πια με το κουμπί και η ροδέλα που αν την «έλιωνες» παρέδιδε το πνεύμα. Στο δικό μου μόνο το πρώτο συνέβη. Μικρό το κακό, το άνοιγες με το χέρι. Το τελευταίο χαρακτηριστικό που θυμάμαι ότι είχε και μου έκανε τότε μεγάλη εντύπωση ήταν το Τ9 ή αλλιώς predictive text input. Ήταν αυτό που όταν κατάλαβα τί έκανε διαβάζοντας τις οδηγίες γουρλωσα τα ματιά. Ουσιαστικά ενώ μέχρι τότε για να πληκτρολογήσεις μηνύματα πατούσες διαδοχικά το κάθε αριθμητικό πλήκτρο εώς ότου εμφανιστεί το γράμμα που ήθελες με το T9 πάταγες μία μόνο φορά το πληκτρο και το κινητό με βάση ενα λεξικό που είχε εμφανίζε μία λέξη προβλέποντας τους πιθανούς συνδυασμούς γραμμάτων που αντιστοιχούσαν στα νούμερα που πάτησες. Όσο μπερδεμένο ακούγεται άλλο τόσο σε βοηθούσε να γράψεις γρήγορα. Δυστυχώς το 7110 είχε μόνο αγγλικό λεξικό και το χρησιμοποίησα ελάχιστα. Το T9 πάντως ήταν αργότερα η λειτουργία που εκνεύριζε όσους το είχαν στον κινητό τους γιατί δυσκολευόντουσαν να καταλάβουν την χρήση του και πατούσαν τα κουμπιά με τον παλιό τρόπο. Όταν με έβλεπαν λοιπόν να το χρησιμοποιώ απορούσαν πως βγάζω άκρη. Μέχρι να τους το εξηγήσω…

3. Nokia 6310i

Φωτογραφία του Martinz6492

Άδεια Creative Commons

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα μετά από κάνα χρόνο ήρθε η νέα αλλαγή κινητού. To Νοκια 6310i ήταν ενα βελτιωμένο 7110 χωρίς όμως τη ροδέλα και το πορτάκι. Είχα πάρει αυτό που φαινεται στη φωτογραφία με την χρυσαφί απόχρωση. Το i παρέπεμπε στο internet που φυσικά υποστήριζε και το 6310i σε μεγαλύτερες ταχύτητες όμως. Η αλήθεια είναι ότι τότε δεν είχα πλάνο δεδομένων και ποτέ δεν το χρησιμοποιήσα. Μπορούσε όμως να συνδεθεί μέσω καλωδίου με τον υπολογιστή και να λειτουργήσει σαν μοντεμ μοιράζοντας την σύνδεση. Επίσης εκτός από τις υπέρυθρες είχε πια και bluetooth για να συνδέσεις ασύρματο ακουστικό αλλά και υπολογιστή, για μεταφορά και συγχρονισμό δεδομένων (που με βόλεψε πολύ για να μεταφέρω τις επαφές μου). Είχε επιπλέον οθόνη με γαλάζιο φωτισμό (που έσβηνε σταδιακά κάνοντας dim) και λίγο μεγαλύτερη ανάλυση 96Χ60 pixels. Περιέργως οι καταχωρήσεις στον τηλεφωνικό κατάλογο είχαν μειωθεί στις 500, πιθανώς επειδή οι 1000 θεωρήθηκαν υπερβολικές ακόμα και για κάποιον με επιχειρηματική δραστηριότητα ή για να παραχωρηθεί χώρος για μηνύματα. Σε αυτό το κινητό ήρθε και το ελληνικό λεξικό για το T9 το οποίο χρησιμοποίησα κατα κόρον. Ήταν η εποχή που τα μηνύματα ήταν πια πολύ διαδεδομένα. Το τελευταίο χαρακτηριστικό που θυμάμαι ήταν ότι μέσα στην συσκευασία είχε και κάτι σαν κουπόνι για ένα δωρεάν προσωποποιημένο πλακετάκι που βρισκόταν στο κάτω μέρος (αυτό το ασημί κάτω από το πληκτρολόγιο) και μπορούσες να ζητήσεις να σου τυπώσουν το όνομά σου ή ό,τι άλλο χώραγε σε αυτή την μικρή επιφάνεια. Φυσικά μπήκα στη σελίδα της Nokia και το παρήγγειλα. Και έγραψα πάνω, τι άλλο; «cghera». Πάντως το 6310i ήταν κι αυτό ένα πολύ καλό και αξιόπιστο κινητό με μεγάλη διάρκεια μπαταρίας (που τότε λόγω εργασίας χρειαζόταν).

 

4. Nokia 6100

Φωτογραφία του Cessax

Άδεια Creative Commons

 

Το 6100 ήρθε σε μία άσχετη στιγμή σαν δώρο. Ήταν το πρώτο μου κινητό με έγχρωμη οθόνη και πολυφωνικούς ήχους κλήσης. Είχε δυνατότητα ανοικτής ακρόασης και οθόνη 128Χ128 pixels. Δυστυχώς δεν είχε Bluetooth αλλά η θύρα υπερύθρων παρέμενε στα χαρακτηριστικά. Είχε την νέα τότε θύρα pop-port στο κάτω μέρος που η Nokia είχε καθιερώσει σε όλα σχεδόν τα κινητά της. Με αυτή μετέφερα πια εκτός από επαφές και αρκετά παιχνίδια που υπήρχαν πια για τα κινητά της Nokia και την πλατφόρμα S40 γραμμένα σε Java. Το καλό με αυτό το κινητό ήταν πως ήταν πολύ ελαφρύ και μικρό σε σχέση με το 6310i που φάνταζε τεράστιο μπροστά του. Η προσωποποίηση είχε πάρει άλλο δρόμο. Άλλαζες εντελώς την πρόσοψη με μία κίνηση. Επειδή έσπασα κάποια στιγμή αυτή που είχα πήρα μία μαϊμουδιάρικη και ανακάλυψα έμπρακτα τη διαφορά στην ποιότητα των αυθεντικών αξεσουάρ από τα αντίγραφα. Μέρα με νύχτα. Χειρότερη εφαρμογή, χαμηλής ποιότητας πλαστικά, χρώμα που έφευγε πολύ εύκολα. Ένα ψεγάδι που είχε αυτό το κινητό ήταν ότι λόγω του μικρού μεγέθους είχε και μικρό πληκτρολόγιο που δυσκόλευε την εισαγωγή κειμένου. Το καλό όμως ήταν ότι το έκανες άνετα και με το ένα χέρι πατώντας τα κουμπιά με τον αντίχειρα. Μετά από κάποια χρήση είχα μάθει να γράφω τυφλά (με T9) μόνο με τον δεξί αντίχειρα. Στο κεντρικό χειριστήριο με τα βελάκια μπορούσες να αντιστοιχίσεις επιλογές του μενού (μηνύματα, ημερολόγιο, σίγαση κλπ) που το είχα βρει πολύ πρακτικό.

 

5. Nokia 6230i

Φωτογραφία του Rudolf Stricker (public domain)

Το 6230i ήταν το πρώτο κινητό που αγόρασα (και δεν πήρα με κάποια επιδότηση). Η αλήθεια βέβαια είναι ότι έψαχνα κάτι καλύτερο από το 6100 και ψάχνοντας (σαν ψείρας) κατέληξα στο 6230i. Επειδή όμως η επιδότηση αργούσε (ή δεν ήξερα καν αν θα πάρω με αυτή νέο κινητό) αποφάσισα να το πάρω σαν σκέτη συσκευή. Όταν είδα βέβαια την τιμή άλλαξα γνώμη (νομίζω ξεπερνούσε τα 250€ τότε λιανική) και αποφάσισα να το πάρω είτε μεταχειρισμένο είτε καινούργιο από δεύτερο χέρι. Η λύση βρέθηκε στο eBay και σε κάποιον από την Αγγλία που πούλαγε ένα 6230i που με την μετατροπή από λίρες και τα μεταφορικά μου ήρθε στα 150€ (τίμιο). Τελικώς μερικούς μήνες αργότερα ήρθε η επιδότηση και ζήτησα ένα ίδιο πουλώντας την αρχική συσκευή στην ίδια τιμή (καθόλου άσχημα). Το κινητό λοιπόν ήταν σε πολύ καλή κλάσση για την εποχή του. Έγχρωμη οθόνη 208Χ208 pixels, κάμερα 1.3Mpixels (αντί του 0.3 στο 6230, τί σου κάνει ένα i), εσωτερική μνήμη 32MB και θέση για κάρτα μνήμης MMC έως 512MB (εγώ έβαλα 128 αν θυμάμαι καλά), Bluetooth, θύρα υπερύθρων, ραδιόφωνο FM (!), αναπαραγωγή MP3, φωνητικές εντολές (όχι και τόσο αξιόπιστες), και μία πληθώρα από παιχνίδια, που γέμισαν την κάρτα μνήμης, πολλά από τα οποία έσβησα μετά την πρώτη δοκιμή. Ήταν ουσιαστικά το πρώτο κινητό που άρχισα να χρησιμοποιώ και σαν μικρό organizer με το ημερολόγιο και τις σημειώσεις του. Παρόλο που έπαιρνε εφαρμογές βέβαια δεν ήταν τόσο πρακτικό. Όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα κάτι για καταγραφή εξόδων που να με καλύπτει ή να θεωρώ πως θα άξιζε τα λεφτά της. Η κάμερά αν και όχι φοβερής ποιότητας έβγαλε τις πρώτες φωτογραφίες όταν τη χρειάστηκα άμεσα. Όλα αυτά όμως ήταν στριμωγμένα σε μία συσκευή με βάρος κάτω από το ψυχολογικό όριο των 100 γραμμαρίων (μόλις 99!).

 

6. Nokia 6300

Φωτογραφία του Racklever (public domain)
Το Nokia 6300 ήταν το τελευταίο κινητό μη-smartphone που είχα. Ουσιαστικά είχε όλα τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων συσκευών μαζεμένα (εξαιρουνται οι υπέρυθρες αλλά ήταν πια ξεπερασμένες) σε ένα πολύ καλό κινητό με μεταλικό πλαίσιο ανθεκτικό στις πτώσεις (από λογικό ύψος), μία καταπληκτική οθόνη 2 ιντσών με ανάλυση 240Χ320 με δυνατότητα 16,7 εκ χρωμάτων, κάμερα 2Mpixels, θέση για κάρτες μνήμης microSD και πλήρη υποστήριξη εφαρμογών Java. Πέραν αυτού είχε και βυσμα microUSB που ήταν απιστευτα πρακτικό για μεταφορά φωτογραφίων,βιντεο και μουσικής από και προς το κινητό. Το συνέδεες στον υπολογιστή και εμφανιζόταν σαν εξωτερικός δισκος. Έχω μάλιστα την εντύπωση πως είχα κάνει και αναβάθμιση λογισμικού μόνος μου κάτι που παλιότερα γινόταν μόνο στα service της Nokia. Σύμφωνα με το άρθρο της wikipedia συνεχίζει να παράγεται ακόμα, 5 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία. Αν κάποιος δεν θέλει smartphone (;) το Nokia 6300 είναι σίγουρα στη λίστα των προτάσεών μου. Βέβαια σίγουρα στην τιμή του θα βρείτε πολλούς ανταγωνιστές με καλύτερα χαρακτηριστικά μάλλον.
 
7. Nokia N70 (η σφήνα)
Φωτογραφία του Jupter-manzana

Creative Commons License

Το Nokia N70 το αποκαλώ σφήνα γιατί έμεινε πολύ λίγο στα χέρια μου. Δεν ξέρω αν μπορεί να θεωρηθεί smartphone, μάλλον κάτι ανάμεσα στο απλό κινητό και το smartphone. Ειλικρινά δεν θυμάμαι αν το είχα πριν ή μετά το 6300, πιθανώς και πριν. Μου το είχε δώσει ένας φίλος όταν εκείνος πήρε άλλη συσκευή και το πήρα με ενθουσιασμό που όμως δεν κράτησε πολύ. Το κινητό είχε καλά χαρακτηριστικά και πέραν των κοινών για την εποχή, διπλή κάμερα για βιντεοκλήσεις (που δεν έκανα ποτέ), μεγάλη οθόνη, και θέση για κάρτες μνήμης MMC. Επίσης είχε και λειτουργικό Symbian. Το οποίο ήταν μάλλον και το μεγαλύτερο πρόβλημά του. Το κινητό σερνόταν κυριολεκτικά από την πρώτη μέρα που το χρησιμοποίησα. Όλες οι λειτουργίες που είχα συνηθίσει να γίνονται στο φτερό, πλοήγηση στο μενού, εισαγωγή κειμένου, φωτογραφίες κλπ κλπ καθυστερούσαν σε σημείο εκνευρισμού. Επίσης κάποιες λειτουργίες στο ημερολόγιο είχαν εξαληφθεί τελείως πράγμα που θεωρούσα απαράδεκτο για μία συσκευή «ανώτερη» από τις κλασσικές με απλό λειτουργικό S40. Έψαξα μάλιστα και βρήκα εφαρμογές επί πληρωμή που έδιναν αυτές τις δυνατότητες αλλά δεν τις αγόρασα ποτέ. Δεν ξέρω αν κράτησα αυτή τη συσκευή τελικά πάνω από 1-2 μήνες προσπαθώντας να την φέρω στα μέτρα μου και την απόκριση που είχα συνηθίσει. Γύρισα όμως ευχάριστα στην προηγούμενη συσκευή.

Από το phone στο smartphone

Το 2009 έκανα τη μεγάλη αλλαγή στη συσκευή κινητού μου. Αν παρατηρήσει κάνεις την πορεία μου μέχρι τότε θα δει ότι ήμουν ένας πολύ καλός πελάτης της Nokia. Ο κυριότερος λόγος για μένα ήταν η εύκολη μετάβαση από τη μία συσκευή στην άλλη. Σιχαινόμουν πολύ αλλάζοντας κινητό να μπλέκω με τη μεταφορά επαφών μηνυμάτων, ρυθμίσεων, φωτογραφιών κλπ. Με τις εφαρμογές της Nokia όμως (το PcSuite) συνήθως αυτό ήταν παιχνιδάκι. Όλα μεταφέρονταν αυτούσια στο νέο κινητό. Ούτε μπερδεμα με τα ονόματα με χαλασμένους ελληνικούς χαρακτήρες, ούτε χαμένες σημειώσεις, ούτε μπερδεμένες φωτογραφίες. Πέραν αυτού αλλάζοντας κινητό βρισκόμουν συχνά σε ένα γνώριμο περιβάλλον με το μενού να έχει τη συνηθισμένη διάταξη και η περίοδος προσαρμογής ήταν πολύ μικρή. Οπότε αναλωνόμουν στο να εκμεταλλευθώ τις νέες λειτουργίες μόνο. Αν εξαιρέσει κανείς το N70 η Nokia ήταν πολύ ψηλά στην υπόληψή μου. Σε γενικές γραμμές τα κινητά της ήταν αξιόπιστα όπως και το service στα τότε Nokia clubs. Τις λίγες φορές που βρέθηκα σε τέτοια καταστήματα ήταν για αναβάθμιση λογισμικού ή αγορά αξεσουάρ κατα κύριο λόγο παρά για προβλήματα με τη συσκευή μου.

8. iPhone 3G

Φωτογραφία του ablight

Άδεια Creative Commons

Όταν το 2007 ο Steve Jobs παρουσίασε το iPhone έφερε τα πάνω κάτω στο χώρο της κινητής τηλεφωνίας. Πολλοί γέλασαν μαζί του και είπαν ότι κανείς δεν θα αγόραζε ένα τόσο ακριβό (πράγματι) κινητό. Διαψεύστηκαν όμως. Το iPhone ήρθε επίσημα στην Ελλάδα στην δεύτερή του έκδοση, το iPhone 3G και εγώ τελικά το πήρα το καλοκαίρι του 2009. Δυστυχώς όταν ήρθε η επιδότηση ήταν λίγο νωρίτερα από την κυκλοφορία του επόμενου μοντέλου του 3GS (που ακόμα πωλείται ή μάλλον δίνεται δωρεάν με συμβόλαιο). Όπως και να έχει όταν πήρα το κινητό στα χέρια μου ήταν μία στιγμή που δεν ένιωσα με κανένα άλλο κινητό. Κατα τη γνώμη μου η Apple πέτυχε με την οθόνη αφής ό,τι είχε πετύχει η Nokia με το μεσαίο κουμπί επιλογής και τα δύο βελάκια. Απλότητα. Όσο λιγότερα μπλιμπλίκια τόσο το καλύτερο. 2 κουμπιά ουσιαστικά είχε το τηλέφωνο, ένα on-off και ενα για επιστροφή στο μενού. Μινιμαλισμός σε όλο του το μεγαλείο μαζί με διεπαφή (User interface) που μπορούσε να χρησιμοποιήσει και ο αδαής χρήστης. Μαζί με άλλες ιδέες όπως το άνοιγμα των δακτύλων για να ζουμάρεις στις φωτογραφίες, το επιταχυνσιόμετρο ή το εκπληκτικό scrolling στην οθόνη με τις καταχωρήσεις ονομάτων έπιασε όλους τους ανταγωνιστές στον ύπνο. Ο Steve Jobs είπε για το πρώτο iPhone ότι ήταν πέντε χρόνια μπροστά και δεν είχε άδικο. Με το iPhone λοιπόν άλλαξαν όλες μου η συνήθειες και το κινητό έγινε πιά προσωπικός βοηθός, για σημειώσεις, εξοδολόγια, παρακολούθηση χιλιομέτρων του αυτοκινήτου, Internet surfing και φυσικά παιχνίδια . Αρνητικά; Φυσικά και υπήρχαν όπως σε κάθε κινητό άλλωστε. Μικρή διάρκεια μπαταρίας και περιορισμένη δυνατότητα παραμετροποίησης αλλά και λειτουργίες που θεωρούσε αυτονόητες ένα χρήστης κινητού. Άλλες είχαν περιοριστεί «δικαιολογημένα» κι άλλες σε έκαναν να ξύνεις το κεφάλι σου σκεπτόμενος «τί στην ευχή είχαν στο μυαλό τους;». Αδυναμία αποστολής φωτογραφιών και μουσικής μέσω bluetooth σε αλλα κινητά, απουσία επιλογής για αναφορά παράδοσης σε SMS, απουσία φλας από την κάμερα (όταν πια ήταν εκ των ων ουκ άνευ), μη αποσπώμενη μπαταρία, απουσία θύρας για επέκταση μνήμης. Η Apple συνεχίζει ακόμα και σήμερα (που ο Steve Jobs δεν ζει) να μην βάζει νερό στο κρασί της σε κάποιες επιλογές και μένει σταθερή σε αυτό που ονομάζουν εταιρική κουλτούρα. Παρόλα αυτά είναι πια μία εταιρεία με αξία δισεκατομμυρίων δολλαρίων, απίστευτα αποθεματικά σε ρευστό και συνεχή παραγωγή καινοτομίας. Το iPhone έσπασε λοιπόν στην περίπτωσή μου την μονοκαθεδρία της Nokia και πιστεύω ότι δύσκολα κάποια άλλη συσκευή εκείνη την εποχή θα με έπειθε να αλλάξω. Το 3G που πήρα είχε 16GB μνήμη η οποία αποδείχτηκε ικανοποιητική για τη χρήση, με λίγη όμως φειδώ.

9. iPhone 4 το κινητό μου σήμερα.

iPhone 4

iPhone 4

Φωτογραφία του DanielZanetti

Creative Commons License

Αφου έμεινα ενα χρόνο με το 3G και λόγω της ατυχίας να το πάρω λίγο πριν βγει το επόμενο μοντέλο (3GS), πήρα το 4 με την υπόσχεση να το κρατήσω για 2 χρόνια (όπως και έκανα και παίζει να το κρατήσω και 3). Το iPhone 4 είχε πια διαφορετικό σχήμα και ήταν πολύ πιο λεπτό, βελτιωμένη κάμερα (με φλας επιτέλους), και μία εκπληκτική οθόνη με ανάλυση τετραπλάσια από το προηγούμενο 640X960 σε μόλις 3,5 ιντσες. Η ευκρίνειά της για την εποχή που κυκλοφόρησε απλά «δεν υπήρχε». Σύμφωνα δε με το μαρκετινίστικο δημοσίευμα της Apple έχει pixels που δεν διακρίνονται από το ανθρώπινο μάτι. Στα επιπλέον είναι και η μπροστινή πια δεύτερη κάμερα για βιντεοκλησεις (που έκανα κυρίως μέσω skype) , ο προφανέστατα δυνατότερος επεξεργαστής και ενα γυροσκοπιο που βοηθά τον χειρισμό σε πολλά παιχνίδια. Πήρα το 32GB που είναι υπεραρκετό για τη χρήση που κάνω. Όπως και με τα Nokia η μεταφορά από το ένα κινητό στο άλλο έγινε με 2-3 κλικ και με τη βοήθεια του iTunes αυτή τη φορά. Έχω πια πλάνο δεδομένων 500MB το μήνα που με καλύπτει πλήρως και βοηθά πολύ όταν βρίσκομαι στο δρόμο για να βρω πληροφορίες γύρω μου (πέραν του GPS έχει και πυξίδα για να βλέπεις προς τα πού γύρω σου) πχ ανοικτό φαρμακείο, ή διεύθυνση κάποιου σημείου, ή διαδρομή με τα ΜΜΜ. Ως πληροφορεξαρτημένος λοιπόν είναι κατανοητό ότι το iPhone είναι το δεξί χέρι του δεξιού μου χεριού. Τα αρνητικά του; Η μπαταρία που διαρκεί με χρήση ουσιαστικά μία μέρα (όταν είναι ανοικτό το 3G για να είμαστε δίκαιοι) και η τιμή του. Για καλή μου τύχη «βούτηξα επιδότηση», όχι μόνο τη δική μου αλλά και από την αγαπημένη μου σύζυγο και έτσι η τιμή του ήρθε σε φυσιολογικά πλαίσια. Αν θα το άλλαζα; Πιθανότατα με κάποιο άλλο iPhone. Αύριο 12/9/2012 ανακοινώνεται το επόμενο μοντέλο (μετά το 4S που ακολούθησε το 4). Ήδη εδώ και μήνες έχουν διαρρεύσει χαρακτηριστικά και όλοι οι tech lovers περιμένουν την επίσημη παρουσίαση. Δεν ξέρω αν θα το πάρω αλλά την παρουσίαση θα την δω σίγουρα!

Εσείς πόσες συσκευές κινητών έχετε αλλάξει; Τις θυμάστε; Ποιά ήταν η αγαπημένη σας;

 

Read Full Post »