Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαρτίου 2013

Μη σας παρασύρει ο τίτλος. Το βιβλίο για το οποίο θα γράψω σήμερα δεν έχει σχέση με μαγειρική αλλά θυμίζει λίγο το «Ελέχθησαν» στο οποίο είχα κάνει αναφορά παλιότερα, γιατί είναι μία συλλογή από σκέψεις του συγγραφέα. Και όπως λέει και ο υπότιτλος είναι χίλιες απαντήσεις στην ερώτηση «Τι σκέφτεσαι;». Η φράση-τίτλος του βιβλίου είναι μία από τις πάρα πολλές (περίπου χίλιες σύμφωνα με το οπισθόφυλλο) σκέψεις που θα βρείτε μέσα. Ο συγγραφέας είναι ο Γάλλος Hervé Le Tellier και το πρωτότυπο έχει μεταφραστεί από τον Αχιλλέα Κυριακίδη στα ελληνικά. Η έκδοση έχει γίνει από τις εκδόσεις Opera και η μακέτα του εξωφύλλου είναι του Κώστα Πολίτη. Είναι σχετικά μικρό σε μέγεθος, οπότε μπορείτε να το πάρετε μαζί σας στο δρόμο ή σε ένα σύντομο ταξίδι και να ξεφυλλίσετε τις σελίδες του χωρίς να πρέπει να το διαβάσετε με σειρά. Κάτι όμως που έκανα εγώ και συγκράτησα όπως πάντα μερικά στιχάκια που μου έκαναν εντύπωση, άλλα γιατί είναι μεγάλες αλήθειες, άλλα γιατί είναι πραγματικά αστεία, κι άλλα γιατί μου φαίνεται ότι τα έχουμε σκεφτεί όλοι μας μερικές φορές. Ο συγγραφέας ούτε λίγο ούτε πολύ βγάζει τα εσώψυχά του, εκφράζοντας πολλές φορές θυμό, απορίες, ή αυτοσαρκασμό. Μερικές σκέψεις μάλιστα ίσως θεωρηθούν και προσβλητικές καθώς δεν ντρέπεται να γράψει χωρίς αναστολές και μερικές βρισιές. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι είναι ένα βιβλίο που θα ευχαριστηθείτε και μπορείτε ακόμα και να «απαγγείλετε» σε μία παρέα ως αφορμή για συζήτηση ή δημιουργία ευχάριστου κλίματος.

 

Να λοιπόν μερικά στιχάκια που μου άρεσαν. Όλα αρχίζουν φυσικά με τη λέξη σκέφτομαι ως απάντηση στην ερώτηση «τι σκέφτεσαι;». Δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να κάνω κάποια σχόλια στις σκέψεις του με κόκκινα γράμματα.

• Σκέφτομαι πως οι στιγμές όπου είναι μεγάλη αγένεια να κοιτάξεις το ρολόι σου, είναι αυτές που έχεις και τη μεγαλύτερη επιθυμία να το κοιτάξεις.

• Σκέφτομαι πως όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά).

• Σκέφτομαι πως δεν θα έπρεπε να μάθω ότι οι μάγειροι φτύνουν στο τηγάνι για να δουν αν έχει ζεσταθεί. Άραγε είναι χαρακτηριστικό των Γάλλων μαγείρων μόνο;

• Σκέφτομαι πως θα ‘θελα να ‘χω έναν αυτόματο τηλεφωνητή που να προσαρμόζει το μήνυμά του στο πρόσωπο που καλεί. Τεχνικά είναι εν μέρει εφικτό.

• Σκέφτομαι πως ο Ήλιος δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι συμβαίνει στη Γη.

• Σκέφτομαι πως οι άνθρωποι που καθαρίζουν τις γαρίδες τους και τις βάζουν σε μιαν άκρη του πιάτου τους για να τις φάνε με την ησυχία τους όταν όλοι οι άλλοι θα έχουν φάει τις δικές τους, τους αξίζει να τους τις κλέψουν.

• Σκέφτομαι πως, στις περιπετειώδεις ταινίες εποχής, όταν μία σκηνή εκτυλίσσεται στο δάσος, δεν έχει σημασία σε ποιο δέντρο θα σκαρφαλώσει ο καλός: ο κακός θα περάσει από κάτω.

• Σκέφτομαι πως για πέντε εκατομμύρια φράγκα, δεν γίνομαι ανέντιμος· για δέκα, το συζητάμε. Καμία συζήτηση.

• Σκέφτομαι πως, για ορισμένους οικολόγους, κατά βάθος, ένας τέλειος κόσμος θα ‘ταν ένας κόσμος χωρίς ανθρώπους.

• Σκέφτομαι πως ακόμα θεωρώ φίλους κάποιους φίλους που έχουν πεθάνει.

• Σκέφτομαι πως είναι δύσκολο να συγκρατήσεις τα γέλια σου όταν κάποιος υπεύθυνος του σουπερ μάρκετ σου συστηθεί ως προϊστάμενος των λαχανικών ή των κατεψυγμένων.

• Σκέφτομαι πως δεν έχω δει ποτέ σκυλί να δουλεύει σαν το σκυλί.

• Σκέφτομαι πως, όταν ταΐζουμε ένα μωρό με το μπιμπερό, τότε συνειδητοποιούμε πόσο συχνά μας πιάνει να ξύσουμε την μύτη μας. Πόσο αλήθεια; Πόσο;

• Σκέφτομαι πως, αν, ανοίγοντας το λεξικό στην τύχη, πέφταμε πάνω στη λέξη «τύχη», αυτό θα ‘ταν θαύμα, ενώ, αν πέφταμε στη λέξη «θαύμα», θα ‘ταν τύχη.

• Σκέφτομαι πως, τη μέρα που είχα εκείνο το δυστύχημα, έλεγα μέσα μου την ώρα που έφερνα τρείς τούμπες με το αυτοκίνητο: «Τίποτα, λοιπόν, δεν είναι ο θάνατος…»

• Σκέφτομαι πως μια μέρα έσπασα ένα πήλινο αγαλματάκι την ώρα που πήγαινα να του αλλάξω θέση για να μην πέσει και σπάσει.

• Σκέφτομαι πως, κάθε φορά που με τρόμαξαν για να μου περάσει ο λόξιγκας, δεν έπιασε ποτέ.

• Σκέφτομαι πως πολύ θα το ‘θελα, σε μία δεξίωση, να πάω σε μία κοπέλα και να της πω, χωρίς να λέω ψέματα, γιατί αυτό θα ήταν το αληθινό μου όνομα: My name is Bond… James Bond

• Σκέφτομαι πως μου είναι αδύνατον να κρατηθώ και να μη χασμουρηθώ όταν κάποιος απέναντί μου χασμουριέται.

• Σκέφτομαι πόσο γλυκό είναι να βγάζεις τα γυαλιά από ένα κορίτσι που φοράει γυαλιά.

• Σκέφτομαι πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην ανοίγει το στόμα του την ώρα που ταΐζει ένα μωρό με το κουταλάκι.

• Σκέφτομαι πως οι αμνησιακοί δεν έχουν ζήσει τίποτα αξέχαστο.

• Σκέφτομαι πως, ακριβώς τη στιγμή που σπάω ένα αντικείμενο, ξέρω ακριβώς ποια κίνηση έπρεπε να κάνω για να μην σπάσει.

• Σκέφτομαι πως, για να γίνει κανείς πλούσιος, αρκεί να πάρει ένα φράγκο από κάθε φτωχό. Το ζήτημα είναι πώς το παίρνεις…

• Σκέφτομαι πως όταν μαστορεύω, χάνω τον περισσότερο χρόνο μου ψάχνοντας το προτελευταίο εργαλείο που χρησιμοποίησα και που δεν θυμάμαι πού το έβαλα.

• Σκέφτομαι πως στο εστιατόριο, αφήνω συχνά το σερβιτόρο να μου εξηγεί τι έχει και τι δεν έχει κάθε πιάτο με εξωτικό όνομα, ενώ ξέρω πολύ καλά ότι θα καταλήξω στο συνηθισμένο μου μπιφτέκι.

• Σκέφτομαι πως είμαι μεταξύ δύο ηλικιών: αυτής που οι Σιδηρόδρομοι μου έκαναν έκπτωση, και αυτής που θα μου κάνουν.

• Σκέφτομαι πως δεν θα δίσταζα να ληστέψω μία Τράπεζα αν δεν είχα λεφτά να θρέψω το παιδί μου.

• Σκέφτομαι πως το τρομερό επιχείρημα το βρίσκω πάντα την επαύριο της λογομαχίας.

• Σκέφτομαι πως ακούγεται αξιοθρήνητο, αλλά μου έχει συμβεί αρκετές φορές να ψωνίσω κάτι άχρηστο από ένα μαγαζί, μόνο και μόνο επειδή είναι νόστιμη η πωλήτρια.

• Σκέφτομαι πως προτιμώ να ζήσω μετανιώνοντας γι’ αυτά που έχω κάνει κι όχι γι’ αυτά που δεν έχω κάνει. +1

• Σκέφτομαι πως, πολλές φορές, τα κρουασάν με σοκολάτα παρουσιάζουν έλλειψη σοκολάτας.

Εσείς τι σκέφτεστε;

 

Read Full Post »