Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Σκέψεις’ Category

Η χρήση του υπολογιστή προϋποθέτει την ύπαρξη λογισμικού (προγραμμάτων) που εκτελεί για να μας δώσει κάποια επιθυμητά αποτελέσματα. Το βασικότερο είναι το λειτουργικό σύστημα  που είναι βάση για τις υπόλοιπες εφαρμογές που εκτελούνται. Το λογισμικό είναι μία αρκετά παρεξηγημένη έννοια γιατί σε αντίθεση με το υλικό του υπολογιστή είναι άυλο και ουσιαστικά το αντιλαμβανόμαστε εκ του αποτελέσματος. Βλέπουμε γραφικά, κείμενα, εικόνες, βίντεο κ.λπ που στην πραγματικότητα δημιουργούνται από εντολές που εκτελεί ο υπολογιστής στο “υπόβαθρο”. Ο τυπικός χρήστης ενός υπολογιστή δυσκολεύεται  να κατανοήσει το χρόνο και τον κόπο που απαιτείται για να δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα. Εξ ου και η πλειοψηφία των χρηστών θεωρεί ανούσιο ή παράλογο να “αγοράσει” λογισμικό. Στη πραγματικότητα βέβαια πολύ δύσκολα κάποιος θα αγοράσει λογισμικό. Αυτό που αγοράζουμε είναι στο 99,9% των περιπτώσεων μία “άδεια χρήσης” του λογισμικού. Αν αγοράζαμε το ίδιο το λογισμικό θα είχαμε πρόσβαση σε όλον τον κώδικά του ώστε να μπορέσουμε να τον μεταβάλλουμε. Αυτό ισχύει βέβαια και στις περιπτώσεις που μιλάμε για το λογισμικό ανοικτού κώδικα (open source) που όμως δεν είναι απαραίτητα και δωρεάν.

Ας δούμε όμως όλες τις επιλογές που έχουμε αναζητώντας λογισμικό. Παρόλο που το λειτουργικό σύστημα είναι και αυτό λογισμικό θα θεωρήσω ότι κάποιος ήδη έχει υπολογιστή με εγκατεστημένο λειτουργικό σύστημα. Είτε αυτό λέγεται Windows, είτε Linux, είτε MAC OS ή ακόμα και κάποιο πιο σπάνιο σύστημα.

Δωρεάν λογισμικό (και πως θα το βρείτε)

Σε αυτή την κατηγορία μπορείτε να βρείτε εφαρμογές κάθε είδους, είτε ανοικτού κώδικα είτε όχι. Χρησιμοποιώντας κάποια μηχανή αναζήτησης μπορείτε να δώσετε λέξεις κλειδιά που αφορούν το αντικείμενο της εφαρμογής μαζί με τη λέξη free Π.χ. Free Audio editing software. Προσοχή όμως γιατί πολλές σελίδες σας οδηγούν και σε εφαρμογές που κατεβάζετε μεν δωρεάν αλλά στην πραγματικότητα αφορούν την επόμενη κατηγορία. Φροντίστε λοιπόν να βλέπετε πως πράγματι η εφαρμογή που κατεβάζετε είναι δωρεάν και η πηγή είναι είτε ο ίδιος ο κατασκευαστής ή κάποια ασφαλής σελίδα (π.χ. cnet, tucows κ.λπ) . Υπάρχουν πάντως και ιστοσελίδες αφιερωμένες ειδικά στο δωρεάν λογισμικό.

Μία άλλη επιλογή που έχετε για να μην χρειαστεί να αγοράσετε κάποια εφαρμογή είναι οι προεκδόσεις (beta) που κυκλοφορούν οι developers που ουσιαστικά είναι υπό ανάπτυξη αλλά δεν έχουν τελειοποιηθεί. Αυτές δίνονται δωρεάν ώστε οι χρήστες να εντοπίσουν προβλήματα που μπορεί να εμφανιστούν. Αν και αυτές οι εφαρμογές δεν είναι πάντα απόλυτα σταθερές, συχνά κάνουν τη δουλειά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Κάποιες φορές μάλιστα οι beta testers επιβραβεύονται με κάποια έκπτωση σε περίπτωση που η τελική εφαρμογή είναι επί πληρωμή, λαμβάνοντας ένα κωδικό έκπτωσης στο email τους.

Ένας ακόμα τρόπος να αποκτήσετε κάποιο πρόγραμμα δωρεάν είναι να βοηθήσετε τον developer. Μικρότερες εταιρείες λογισμικού θα σας παραχωρήσουν μία άδεια, αν τους βοηθήσετε να μεταφράσουν το περιβάλλον εργασίας (μενού, μηνύματα κ.λπ) σε κάποια άλλη γλώσσα από τα αγγλικά ή αν κάνετε μία ανάρτηση στο blog σας ή στην ιστοσελίδα σας παρουσιάζοντας το λογισμικό τους. Ρίξτε μία πιο βαθιά ματιά στις ιστοσελίδες των εφαρμογών για να βρείτε τέτοιες πληροφορίες.

Τέλος εξετάστε την περίπτωση να “δικαιούστε” δωρεάν λογισμικό λόγω κάποιας ιδιότητάς σας (π.χ. ακαδημαϊκός ή φοιτητής), ή να έχετε κάποια έκπτωση εξ αιτίας της (δείτε και πιο κάτω).

Να σημειώσω εδώ πως κάποιες εφαρμογές αν και δωρεάν ζητούν την οικονομική σας υποστήριξη για να μπορέσει ο δημιουργός να συνεχίσει την ανάπτυξή τους. Αν λοιπόν τις βρίσκετε χρήσιμες ακόμα κι ένα μικρό ποσό μπορεί να βοηθήσει κάποιον ανεξάρτητο developer, έστω και σαν αναγνώριση των κόπων του και του αλτρουισμού του. Πατήστε λοιπόν το κουμπί donate (δωρεά) και δώστε… ό,τι έχετε ευχαρίστηση.

Δοκιμαστικές εκδόσεις λογισμικού

Ένα βήμα πιο πέρα από τις δωρεάν εφαρμογές είναι αυτές που ναι μεν είναι επί πληρωμή αλλά σας δίνουν μία περίοδο χάριτος για να τις δοκιμάσετε ή λειτουργούν με περιορισμούς ώστε να δείτε αν σας “κάνουν”. Στην πρώτη περίπτωση το πρόγραμμα λειτουργεί κανονικά και όταν λήξει η δοκιμαστική περίοδος εμφανίζει μήνυμα για την αγορά του. Στην δεύτερη περίπτωση κάποιες πιο προχωρημένες λειτουργίες δεν λειτουργούν ή εκτελούνται για περιορισμένο αριθμό προσπαθειών. Υπάρχουν κι άλλα που συνεχίζουν να λειτουργούν εσαεί αλλά εμφανίζουν συχνά “ενοχλητικά” μηνύματα για να τα αγοράσετε όταν λήξει η δοκιμαστική περίοδος. Αυτά τα προγράμματα έχουν δύο πλεονεκτήματα. Αφενός σας επιτρέπουν να δείτε τον τρόπο λειτουργίας τους και να αποφασίσετε αν αξίζει να τα αγοράσετε, αφετέρου αν ψάχνετε κάποια εφαρμογή που θα χρησιμοποιήσετε για λίγες φορές μπορείτε να τα εκμεταλλευτείτε χωρίς να τα αγοράσετε. Συχνά θα τα βρείτε με ονομασίες όπως Trial, Demo, Shareware. Σχεδόν όλες οι  μεγάλες εταιρείες λογισμικού (π.χ. Microsoft, Adobe, Corel κ.λπ) προσφέρουν Trial εκδόσεις για τις εφαρμογές τους που λειτουργούν πλήρως για ένα διάστημα.

Επί πληρωμή λογισμικό (και πως θα πληρώσετε λιγότερα…)

Αν δεν βρείτε λύση στις ανάγκες σας με δωρεάν λογισμικό ή βρήκατε χρήσιμη κάποια δοκιμαστική έκδοση ίσως πρέπει να σκεφτείτε αν αξίζει να αγοράσετε μία άδεια για επί πληρωμή λογισμικό. Εδώ μπαίνει στη μέση το πορτοφόλι σας φυσικά. Αν η εφαρμογή που αναζητάτε σας φαίνεται ακριβή σκεφτείτε πρώτα αν τα χρήματα που θα διαθέσετε σας γλιτώσουν χρόνο και ενέργεια. Γιατί να παλεύετε ώρες με μία δωρεάν εφαρμογή να κάνετε κάτι που με λίγα χρήματα μπορείτε να ολοκληρώσετε σύντομα; Αν είστε επαγγελματίας μια εμπορική εφαρμογή μπορεί να σας επιστρέψει χρήματα και να την θεωρήσετε σαν επένδυση. Ακόμα κι αν η χρήση είναι προσωπική όμως, οι εφαρμογές που πληρώνετε περιλαμβάνουν συχνά και υποστήριξη για τη χρήση τους ή προβλήματα που προκύπτουν και δωρεάν μελλοντικές αναβαθμίσεις για κάποιο διάστημα. Από την άλλη δεν είναι ανάγκη να ξοδέψετε μία περιουσία για να αγοράσετε το “καλύτερο” πρόγραμμα αν χρησιμοποιήσετε μόνο 2-3 βασικές λειτουργίες του που έχουν κι άλλα δωρεάν ή πολύ φτηνότερα προγράμματα. Μπορείτε όμως να πετύχετε και εκπτώσεις στα προγράμματα που θέλετε να αγοράσετε. Οι περισσότερες εφαρμογές πωλούνται πια και σε ηλεκτρονική μορφή (download) χωρίς να χρειαστεί να αγοράσετε ένα πακέτο με CD/DVD εγκατάστασης. Έτσι μπορείτε να τις βρείτε σε διαφορετικά online shops με μικρότερες τιμές εκτός από τη σελίδα της εταιρείας που τις εκδίδει. Κάποιες φορές επίσης μπορείτε να βρείτε παλιότερες εκδόσεις που συχνά δίνονται φτηνότερα αν ξέρετε ότι δεν έχετε ανάγκη τις πιο τελευταίες  και εξελιγμένες λειτουργίες του προγράμματος. Φτηνότερες ή και δωρεάν εφαρμογές που κανονικά πωλούνται μπορείτε να βρείτε ακόμα και σε μορφή προσφοράς ανά διαστήματα που μπορεί να κάνει κάποια εταιρεία. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο πολλές φορές με αφορμή κάποια “επέτειο” ή παρουσίαση επόμενης έκδοσης λογισμικού κυκλοφορούν πλήρεις εκδόσεις δωρεάν για μικρό διάστημα. Για αυτές τις προσφορές μπορείτε να ενημερωθείτε αν εγγραφείτε σε newsletters των εταιρειών που εκδίδουν το λογισμικό που σας ενδιαφέρει, ή από sites με ειδήσεις τέτοιου ύφους. Εκτός αυτού μπορείτε να βρείτε εκπτωτικά κουπόνια σε διάφορες σελίδες στον αχανή παγκόσμιο ιστό που μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα χρήματα που θα δώσετε. Αρκετές φορές μάλιστα αυτά εφαρμόζονται αθροιστικά ακόμα και στις περιόδους που ήδη η εταιρεία προσφέρει έκπτωση στο καλάθι της όπως αναφέρθηκε νωρίτερα. Ψάξτε πάλι στις μηχανές αναζήτησης για coupon ή discount code για τη εφαρμογή που ζητάτε. Αν έχετε ήδη κάποια παλιότερη έκδοση ενός προγράμματος οι εταιρείες προσφέρουν μειωμένη τιμή για την αναβάθμιση (upgrade) στην επόμενη έκδοση. Οι “τίμιες” μάλιστα εταιρείες την προσφέρουν δωρεάν εάν αγοράσατε την “παλιά” έκδοση λίγο πριν κυκλοφορήσει η νέα. Μία τελευταία τεχνική για να αγοράσετε φτηνότερα λογισμικό είναι τα λεγόμενα πακέτα ή bundles. Ουσιαστικά είναι μία σειρά από προγράμματα που προσφέρονται σε μία τιμή σημαντικά μειωμένη (π.χ.> 75%) από το άθροισμα των τιμών τους σαν ξεχωριστές εφαρμογές. Το θετικό είναι ότι με ένα “μικρό” ποσό (πχ. ~20€) αγοράζετε 8-10 εφαρμογές σε τιμή που θα αγοράζατε μία (ή και καμία…). Το αρνητικό είναι πως τις περισσότερες φορές μέσα στο πακέτο περιλαμβάνονται και εφαρμογές που ίσως δεν βρίσκετε χρήσιμες ή που δεν είναι αντάξιες των προσδοκιών σας. Επιπλέον αυτά τα bundles προσφέρονται για περιορισμένο διάστημα, συνήθως βέβαια αρκετό για να δοκιμάσετε τα αντίστοιχα trials. Αν όμως έστω και 2-3 αξιόλογες εφαρμογές μαζί ξεπερνούν σημαντικά το κόστος του bundle τότε ίσως είναι καλή ιδέα να το εκμεταλλευτείτε, και να τις “βουτήξετε” φτηνά.

Ειδικά για τις εφαρμογές φορητών συσκευών (tablets, κινητά) μπορείτε να βρείτε και εφαρμογές που “παρακολουθούν” τις τιμές των ηλεκτρονικών καταστημάτων (App Store, Google Play κ.λπ) και σας ειδοποιούν όποτε αλλάζουν. Ενδεικτικά αναφέρω το appshoper.com που “κοιτά” το AppStore της Apple.

Αν σε αυτό το σημείο περιμένατε να σας πω πως θα βρείτε “πειρατικό” λογισμικό ατυχήσατε. Η αλήθεια είναι πως όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε περάσει και από αυτήν την κατηγορία, που αν και “εύκολη” δεν είναι ίσως η τιμιότερη, και κάποιες φορές ενέχει και κινδύνους. Το άρθρο αυτό δεν έχει σαν σκοπό ούτε να “δικαιολογήσει” τα εκατομμύρια που βγάζουν ίσως κάποιες εταιρείες από το λογισμικό τους αλλά ούτε και να δικαιώσει τους “πειρατές”. Η συζήτηση για την αμοιβή για άυλες δημιουργίες αλλά και τα πνευματικά δικαιώματα εν γενεί είναι πολύ μεγάλη, και ίσως αναπτύξω τις ιδέες μου σε κάποιο άλλο άρθρο. Προσωπικά χωρίς να το παίζω “αθώα περιστερά” έχω προσπαθήσει να αγοράζω προγράμματα (όταν δεν βρίσκω κάτι δωρεάν) που καλύπτουν τις ανάγκες μου και τα βρίσκω σε τιμές που θεωρώ λογικές για όσα προσφέρουν. Ούτε λίγο ούτε πολύ εξασκώντας τις τεχνικές που σας ανέφερα τα τελευταία χρόνια έχω στη συλλογή μου αρκετές δεκάδες άδειες λογισμικού που είτε αγόρασα σε καλές τιμές, είτε βρήκα δωρεάν. Γενικότερα  πιστεύω ότι υπάρχουν και “τίμιες” εναλλακτικές λύσεις αν δεν θέλουμε να ανοίξουμε το πορτοφόλι μας. Από την άλλη όμως θεωρώ πως ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Εσείς τι λέτε;

Advertisements

Read Full Post »

Είναι αρκετά σύνηθες τα τελευταία χρόνια, όταν ακούμε οικονομικές ειδήσεις, ή αυτές που αϕορούν τη ϕτώχια και χώρες του «τρίτου κόσμου» (λες και η γη δεν είναι μία…) να γίνεται αναϕορά στους ανθρώπους που «ζουν με ένα δολάριο την ημέρα», ή και λιγότερο. Οι περισσότεροι από εμάς στο άκουσμα αυτής της ϕράσης δυσκολευόμαστε να αντιληϕθούμε τι σημαίνει. Όσο κι αν κάνουμε αναγωγές στο κόστος ζωής σε αυτές τις χώρες ή τις ισοτιμίες των τοπικών νομισμάτων σε σχέση με το ευρώ και το δολάριο, και στα αγαθά που κοστίζουν λιγότερο ή δεν υϕίστανται καν ως επιλογές για αυτούς τους ανθρώπους, η οπτική μας είναι κάπως θολωμένη.
Πρόσϕατα, έπεσα πάνω σε ένα ντοκιμαντέρ στο Youtube και κατ’ επέκταση σε μία ιστοσελίδα που παρουσιάζει αυτή την πραγματικότητα εκ των έσω. Μία ομάδα τεσσάρων ϕοιτητών από την Αμερική αποϕάσισε να περάσει δύο μήνες του καλοκαιριού τους ξοδεύοντας μόνο 1 δολάριο τη μέρα σε ένα χωριό της Γουατεμάλας. Το χωριό λέγεται Peña Blanca και βρίσκεται εδώ.


Αυτή την προσπάθεια την κατέγραψαν με κάμερες και το υλικό που προέκυψε έγινε το ντοκιμαντέρ στο οποίο αναϕέρομαι. Ούτε λίγο ούτε πολύ στα 5λεπτα επεισόδια που θα βρείτε και στο YouTube διαπιστώνει κανείς πόσο δύσκολη είναι αυτή η διαβίωση. Οι ϕοιτητές τα βρήκαν μπαστούνια από την πρώτη μέρα, πάνω σε θέματα διατροϕής, υγειονομικής περίθαλψης, εύρεσης εργασίας. Η συνέχεια ήταν μία προσπάθεια να βοηθήσουν το χωριό κατά το δυνατό αλλά και να προωθήσουν το ντοκιμαντέρ κάνοντας το γύρο της Αμερικής και προβάλλοντάς το σε τοπικές κοινωνίες για ευαισθητοποίηση. Τώρα βρίσκονται στα σύνορα της Συρίας για να ένα παρόμοιο πρόγραμμα. Η σελίδα όπως και το βίντεο στο YouTube λέγεται living on one.
Η αλήθεια είναι πως ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι τόσο να σας προτρέψει να ενισχύσετε την προσπάθειά τους (πράγμα που μπορείτε να κάνετε ϕυσικά) αλλά να αϕιερώσετε λίγο από το χρόνο σας (τα επεισόδια είναι 5λεπτα) για να δείτε με άλλη ματιά τη ζωή όσων έχουν δυσκολίες. Και στις μέρες μας αυτοί είναι και πολύ πιο κοντά από την Peña Blanca ακόμα κι αν δεν ζουν με ένα δολάριο (ή ευρώ) τη μέρα. Παρόλο που το blog είναι τεχνολογικής ϕύσεως κατά κύριο λόγο, αποϕάσισα να κάνω αυτή την «εξαίρεση» χωρίς καμία πολιτική χροιά, περισσότερο ανθρωπιστική θα έλεγα. Πιο πολύ με σκοπό να αναλογιστούμε αϕενός τις συνθήκες αυτές, αϕετέρου να εκτιμήσουμε λίγο παραπάνω όσα έχουμε.

Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον.

Read Full Post »

Μη σας παρασύρει ο τίτλος. Το βιβλίο για το οποίο θα γράψω σήμερα δεν έχει σχέση με μαγειρική αλλά θυμίζει λίγο το «Ελέχθησαν» στο οποίο είχα κάνει αναφορά παλιότερα, γιατί είναι μία συλλογή από σκέψεις του συγγραφέα. Και όπως λέει και ο υπότιτλος είναι χίλιες απαντήσεις στην ερώτηση «Τι σκέφτεσαι;». Η φράση-τίτλος του βιβλίου είναι μία από τις πάρα πολλές (περίπου χίλιες σύμφωνα με το οπισθόφυλλο) σκέψεις που θα βρείτε μέσα. Ο συγγραφέας είναι ο Γάλλος Hervé Le Tellier και το πρωτότυπο έχει μεταφραστεί από τον Αχιλλέα Κυριακίδη στα ελληνικά. Η έκδοση έχει γίνει από τις εκδόσεις Opera και η μακέτα του εξωφύλλου είναι του Κώστα Πολίτη. Είναι σχετικά μικρό σε μέγεθος, οπότε μπορείτε να το πάρετε μαζί σας στο δρόμο ή σε ένα σύντομο ταξίδι και να ξεφυλλίσετε τις σελίδες του χωρίς να πρέπει να το διαβάσετε με σειρά. Κάτι όμως που έκανα εγώ και συγκράτησα όπως πάντα μερικά στιχάκια που μου έκαναν εντύπωση, άλλα γιατί είναι μεγάλες αλήθειες, άλλα γιατί είναι πραγματικά αστεία, κι άλλα γιατί μου φαίνεται ότι τα έχουμε σκεφτεί όλοι μας μερικές φορές. Ο συγγραφέας ούτε λίγο ούτε πολύ βγάζει τα εσώψυχά του, εκφράζοντας πολλές φορές θυμό, απορίες, ή αυτοσαρκασμό. Μερικές σκέψεις μάλιστα ίσως θεωρηθούν και προσβλητικές καθώς δεν ντρέπεται να γράψει χωρίς αναστολές και μερικές βρισιές. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι είναι ένα βιβλίο που θα ευχαριστηθείτε και μπορείτε ακόμα και να «απαγγείλετε» σε μία παρέα ως αφορμή για συζήτηση ή δημιουργία ευχάριστου κλίματος.

 

Να λοιπόν μερικά στιχάκια που μου άρεσαν. Όλα αρχίζουν φυσικά με τη λέξη σκέφτομαι ως απάντηση στην ερώτηση «τι σκέφτεσαι;». Δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να κάνω κάποια σχόλια στις σκέψεις του με κόκκινα γράμματα.

• Σκέφτομαι πως οι στιγμές όπου είναι μεγάλη αγένεια να κοιτάξεις το ρολόι σου, είναι αυτές που έχεις και τη μεγαλύτερη επιθυμία να το κοιτάξεις.

• Σκέφτομαι πως όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά).

• Σκέφτομαι πως δεν θα έπρεπε να μάθω ότι οι μάγειροι φτύνουν στο τηγάνι για να δουν αν έχει ζεσταθεί. Άραγε είναι χαρακτηριστικό των Γάλλων μαγείρων μόνο;

• Σκέφτομαι πως θα ‘θελα να ‘χω έναν αυτόματο τηλεφωνητή που να προσαρμόζει το μήνυμά του στο πρόσωπο που καλεί. Τεχνικά είναι εν μέρει εφικτό.

• Σκέφτομαι πως ο Ήλιος δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι συμβαίνει στη Γη.

• Σκέφτομαι πως οι άνθρωποι που καθαρίζουν τις γαρίδες τους και τις βάζουν σε μιαν άκρη του πιάτου τους για να τις φάνε με την ησυχία τους όταν όλοι οι άλλοι θα έχουν φάει τις δικές τους, τους αξίζει να τους τις κλέψουν.

• Σκέφτομαι πως, στις περιπετειώδεις ταινίες εποχής, όταν μία σκηνή εκτυλίσσεται στο δάσος, δεν έχει σημασία σε ποιο δέντρο θα σκαρφαλώσει ο καλός: ο κακός θα περάσει από κάτω.

• Σκέφτομαι πως για πέντε εκατομμύρια φράγκα, δεν γίνομαι ανέντιμος· για δέκα, το συζητάμε. Καμία συζήτηση.

• Σκέφτομαι πως, για ορισμένους οικολόγους, κατά βάθος, ένας τέλειος κόσμος θα ‘ταν ένας κόσμος χωρίς ανθρώπους.

• Σκέφτομαι πως ακόμα θεωρώ φίλους κάποιους φίλους που έχουν πεθάνει.

• Σκέφτομαι πως είναι δύσκολο να συγκρατήσεις τα γέλια σου όταν κάποιος υπεύθυνος του σουπερ μάρκετ σου συστηθεί ως προϊστάμενος των λαχανικών ή των κατεψυγμένων.

• Σκέφτομαι πως δεν έχω δει ποτέ σκυλί να δουλεύει σαν το σκυλί.

• Σκέφτομαι πως, όταν ταΐζουμε ένα μωρό με το μπιμπερό, τότε συνειδητοποιούμε πόσο συχνά μας πιάνει να ξύσουμε την μύτη μας. Πόσο αλήθεια; Πόσο;

• Σκέφτομαι πως, αν, ανοίγοντας το λεξικό στην τύχη, πέφταμε πάνω στη λέξη «τύχη», αυτό θα ‘ταν θαύμα, ενώ, αν πέφταμε στη λέξη «θαύμα», θα ‘ταν τύχη.

• Σκέφτομαι πως, τη μέρα που είχα εκείνο το δυστύχημα, έλεγα μέσα μου την ώρα που έφερνα τρείς τούμπες με το αυτοκίνητο: «Τίποτα, λοιπόν, δεν είναι ο θάνατος…»

• Σκέφτομαι πως μια μέρα έσπασα ένα πήλινο αγαλματάκι την ώρα που πήγαινα να του αλλάξω θέση για να μην πέσει και σπάσει.

• Σκέφτομαι πως, κάθε φορά που με τρόμαξαν για να μου περάσει ο λόξιγκας, δεν έπιασε ποτέ.

• Σκέφτομαι πως πολύ θα το ‘θελα, σε μία δεξίωση, να πάω σε μία κοπέλα και να της πω, χωρίς να λέω ψέματα, γιατί αυτό θα ήταν το αληθινό μου όνομα: My name is Bond… James Bond

• Σκέφτομαι πως μου είναι αδύνατον να κρατηθώ και να μη χασμουρηθώ όταν κάποιος απέναντί μου χασμουριέται.

• Σκέφτομαι πόσο γλυκό είναι να βγάζεις τα γυαλιά από ένα κορίτσι που φοράει γυαλιά.

• Σκέφτομαι πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην ανοίγει το στόμα του την ώρα που ταΐζει ένα μωρό με το κουταλάκι.

• Σκέφτομαι πως οι αμνησιακοί δεν έχουν ζήσει τίποτα αξέχαστο.

• Σκέφτομαι πως, ακριβώς τη στιγμή που σπάω ένα αντικείμενο, ξέρω ακριβώς ποια κίνηση έπρεπε να κάνω για να μην σπάσει.

• Σκέφτομαι πως, για να γίνει κανείς πλούσιος, αρκεί να πάρει ένα φράγκο από κάθε φτωχό. Το ζήτημα είναι πώς το παίρνεις…

• Σκέφτομαι πως όταν μαστορεύω, χάνω τον περισσότερο χρόνο μου ψάχνοντας το προτελευταίο εργαλείο που χρησιμοποίησα και που δεν θυμάμαι πού το έβαλα.

• Σκέφτομαι πως στο εστιατόριο, αφήνω συχνά το σερβιτόρο να μου εξηγεί τι έχει και τι δεν έχει κάθε πιάτο με εξωτικό όνομα, ενώ ξέρω πολύ καλά ότι θα καταλήξω στο συνηθισμένο μου μπιφτέκι.

• Σκέφτομαι πως είμαι μεταξύ δύο ηλικιών: αυτής που οι Σιδηρόδρομοι μου έκαναν έκπτωση, και αυτής που θα μου κάνουν.

• Σκέφτομαι πως δεν θα δίσταζα να ληστέψω μία Τράπεζα αν δεν είχα λεφτά να θρέψω το παιδί μου.

• Σκέφτομαι πως το τρομερό επιχείρημα το βρίσκω πάντα την επαύριο της λογομαχίας.

• Σκέφτομαι πως ακούγεται αξιοθρήνητο, αλλά μου έχει συμβεί αρκετές φορές να ψωνίσω κάτι άχρηστο από ένα μαγαζί, μόνο και μόνο επειδή είναι νόστιμη η πωλήτρια.

• Σκέφτομαι πως προτιμώ να ζήσω μετανιώνοντας γι’ αυτά που έχω κάνει κι όχι γι’ αυτά που δεν έχω κάνει. +1

• Σκέφτομαι πως, πολλές φορές, τα κρουασάν με σοκολάτα παρουσιάζουν έλλειψη σοκολάτας.

Εσείς τι σκέφτεστε;

 

Read Full Post »

Πριν από λίγες μέρες έγινα μάρτυρας ενός περιστατικού στο δρόμο, αντιπροσωπευτικού της κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα, που χαρακτηρίζει την οδηγική παιδεία μας (αν μπορεί κάποιος βέβαια να το πει παιδεία αυτό).

Βρισκόμασταν λοιπόν στη διασταύρωση της οδού Αγίων Σαράντα και Ελευθερίου Βενιζέλου (την επέκταση της Κηφισίας) στη Νέα Ερυθραία, περιμένοντας να στρίψουμε αριστερά για να πάμε προς Διόνυσο.

Η οδός έχει δύο λωρίδες και ουσιαστικά αν κάποιος θέλει να στριψει αριστερά κάθεται στην αριστερή λωρίδα για κατεύθυνση προς Δίονυσο ή στη δεξία για Αθήνα. Το αυτοκινητό μας ήταν δεύτερο στη σειρά και μπροστά ήταν ένα Astra, δεξιά του δε την ώρα που άναψε το φανάρι εμφανίστηκε μία Mercedes που αν και στην δεξιά λωρίδα έστριψε προς τα αριστερά. Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω αν επιτρέπεται να είσαι δεξιά και να στρίψεις αριστερά, δέχομαι όμως ότι μπορεί να συμβεί. Τα δύο αυτοκίνητα όπως ήταν φυσικό στριμώχτηκαν κάνοντας στροφή και σχεδόν σταμάτησαν. Ακολούθησε κορνάρισμα, ένας μικρός διαπληκτισμός και στη συνέχεια ένα φάσκελο από την οδηγό της Mercedes (το φύλο νομίζω είναι αδιάφορο) το οποίο κατα τη γνώμη μου μάλλον άδικο ήταν. Το τι ακολούθησε όμως δεν περιγράφεται. Ο οδηγός του Astra σε έξαλη κατάσταση να βρίζει και να φωνάζει. Στη συνέχεια δε να κάνει νόημα στη Mecredes να σταματήσει ή να την πλευρίζει από το πλάι. Εκείνη ακάθεκτη να κάνει χειρονομίες. Λίγο αργότερα πέρασε μπροστά της και φρενάροντας προσπάθησε να την σταματήσει. Αφού απέτυχε και τον περάσαμε 3-4 αυτοκίνητα συνέχισε και αναβόσβηνε φώτα για να μας προσπεράσει και αφού την έφτασε πάλι (πάντα φωνάζοντας και κάνοντας νόημα με το χέρι «σταμάτα») έκανε απότομα ζιγκ ζάγκ μπροστά της και σταμάτησε για άλλη μία φορά. Εκείνη δεν πτοήθηκε και παρόλο που σταμάτησε πριν προλάβει αυτός να βγει έφυγε πάλι. Τους άφησα στο φανάρι προς Διονυσο καθώς εμείς στρίψαμε δεξιά και εκείνοι συνέχισαν ευθεία. Δεν γνωρίζω που κατέληξε όλο αυτό. Πραγματικά όμως είναι να απορεί κανείς πόσο εύκολα αρπάζονται στο δρόμο.

Αρχικά να πω ότι κανείς δεν είναι αλάνθαστος. Κι εγώ έχω κάνει λάθος κινήσεις στο δρόμο, ή έχω δει απίστευτα πράγματα από άλλους οδηγούς, κάποιες φορές νευρίασα είτε δικαίως είτε αδίκως. Ποτέ όμως δεν θα έβαζα σε κίνδυνο άλλους οδηγούς. Και δίκιο να έχει κανείς δεν δικαιολογεί τέτοια αντίδραση. Ο οδηγός του Astra ουσιαστικά έπαιζε κυνηγητό στο δρόμο για ενα περιστατικό που ούτε γρατσουνιά δεν είχε γίνει. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αν τελικά την πρόλαβε παίζει να την πλάκωσε και στο ξύλο. Με μία τέτοια συμπεριφορά όμως για ένα ασήμαντο περιστατικό που θα κατέληγε για κάτι πιο σοβαρό; Πριν από χρόνια για ένα παρόμοιο γεγονός είδα να βγαίνει λοστός από πόρτ μπαγκαζ. Ώρα είναι να δούμε και κανένα Καλάσνικοφ.

Μήπως στα μαθήματα οδήγησης (δηλ παρκαρίσματος και οπισθογωνίας) πρέπει να έχουμε και μία ενότητα ψυχραιμία;

Read Full Post »

Αυτή είναι η πρώτη εγγραφή στο blog. Σαν να πηγαίνεις πρώτη μέρα στο σχολείο. Σαν να μπήκες πρώτη φορά στο Ίντερνετ. Θα κρατήσει; Θα εξασθενήσει; Θα το διαβάζεις μόνο εσυ; (να πω την αλήθεια δεν με χαλάει). Πριν πολλά χρόνια έγραφα ημερολόγιο στο σχολείο. Γέμισα 3-4 τετράδια γράφοντας έτσι,συνέχισα και μετά αλλά με τον καιρό σταμάτησα. Επίσημα ποτέ, αλλά έχω να γράψω από πέρυσι αν θυμάμαι καλά. Για tech junkie πάντως (ινφοπρεζόνι όπως με είχε πει κάποτε ένας καθηγητής στο ΙΕΚ) μάλλον άργησα αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ. Ίσως αυτό το ιστολόγιο να είναι η άυλη συνέχεια του χάρτινου.

Read Full Post »