Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Παίζετε ηλεκτρονικά παιγνίδια; Στον υπολογιστή, στο κινητό, την ταμπλέτα ή στην παιγνιδομηχανή; Το σημερινό άρθρο θα κάνει ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο στην εποχή που ακόμα και η κατοχή ηλεκτρονικού υπολογιστή ήταν κάτι το άγνωστο για την πλειοψηφία των ανθρώπων. Πολλοί από εμάς δεν είχαν γεννηθεί ακόμα τότε. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή (της ιστορίας μας…). Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 80 ο πατέρας μου βρέθηκε στην Αμερική για ένα επαγγελματικό ταξίδι. Επιστρέφοντας έκανε μία μικρή “εισαγωγή” προϊόντων που δεν υπήρχαν στην Ελλάδα και ένα από αυτά ήταν και ο Merlin. Ο Merlin (ας μου επιτραπεί το αρσενικό όνομα) ήταν ένα ηλεκτρονικό παιγνίδι κατασκευασμένο στα τέλη της δεκαετίας του 70. Ξεχάστε λοιπόν τα χειριστήρια, ξεχάστε τις “κασέτες” παιγνιδιών, ξεχάστε τις έγχρωμες οθόνες, ξεχάστε τις οθόνες γενικότερα! Ο Merlin ήταν ο “ηλεκτρονικός μάγος” όπως ανέφερε χαρακτηριστικά το κουτί του.

Πως ήταν όμως ο Merlin; Δείτε μία φωτογραφία. Ο δικός μου Merlin είναι λίγο ταλαιπωρημένος από κάποιες πτώσεις (όχι επειδή έχανα!) οπότε προτίμησα μία εικόνα από το ίντερνετ. Λειτουργεί όμως κανονικά :-).

Merlin

Φωτογραφία του Junkyardsparkle

Στο κέντρο λοιπόν μία σειρά από λαμπάκια – κουμπιά (λειτουργούσαν με την αφή-πίεση!) και στο κάτω μέρος μερικά ακόμα με ξεχωριστές “λειτουργίες”. Στο πάνω μέρος ένα μεγάλο ηχείο. Στο πίσω μέρος το διαμέρισμα για 6 μπαταρίες ΑΑ (που ουσιαστικά διπλασίαζαν το βάρος της συσκευής). Στο δεξί πλαϊνό μέρος ένας διακόπτης on-off και από την άλλη πλευρά ένα βύσμα για μετασχηματιστή. Προσοχή, όχι φορτιστής, μετασχηματιστής. Τόσο απλό αλλά και τόσο επαναστατικό για την εποχή του, δημιουργημένο από έναν απόφοιτο του Χάρβαρντ με διδακτορικό που είχε εργαστεί στη NASA (όχι, παίζουμε!) . Και είχε ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά έξι παιχνίδια διαθέσιμα για “ατελείωτες” ώρες διασκέδασης! Αναλυτικά:

  1. TIC-TAC-TOE – Η γνωστή σε όλους μας Τρίλιζα. Για να ορίσουμε το δικό μας Χ πατάγαμε πάνω στο αντίστοιχο κουμπί το οποίο στη συνέχεια αναβόσβηνε. Με το κουμπί COMPUTER TURN στο κάτω μέρος ζητούσαμε από τον Merlin να κάνει τη δική του κίνηση που εμφανιζόταν με ένα σταθερά αναμμένο λαμπάκι. Το παιχνίδι βέβαια τελείωνε αρκετά σύντομα. Τρεις περιπτώσεις: Είτε χάναμε οπότε ακουγόταν ένας ήχος σαν ηλεκτρονικό πολυβόλο, είτε κερδίζαμε οπότε ακουγόταν μία χαρούμενη μελωδία, είτε είχαμε ισοπαλία οπότε ακουγόταν ένας ουδέτερος ήχος. Το αστείο με αυτό το παιχνίδι ήταν πως μπορούσες και να «κλέψεις». Αν ήθελες πατούσες και δεύτερο ή και τρίτο κουμπί πριν ζητήσεις να παίξει ο Merlin και κέρδιζες με πονηρό τρόπο!
  2. Music Machine – “Μηχανή” μουσικής για επίδοξους συνθέτες. Εδώ είχαμε κάτι πιο σύνθετο αλλά και πιο δημιουργικό. Κάθε κουμπί αντιστοιχούσε σε μία νότα (το 0 έκανε και παύση) και με λίγη προσπάθεια μπορούσε κανείς να καταγράψει μία ακολουθία από νότες που στη συνέχεια μπορούσε να αναπαράξει ο Merlin. Φυσικά ούτε λόγος για αποθήκευση της μελωδίας μας. Με το σβήσιμο του Merlin όλα χάνονταν! Μπορούσαμε όμως να γράψουμε τα νούμερα σε ένα χαρτί για να μην την ξεχάσουμε. Στις οδηγίες υπήρχαν και έτοιμες “παρτιτούρες” με αριθμητική μορφή.
  3. ECHO – Ηχώ με 9 επίπεδα δυσκολίας! Στο συγκεκριμένο παιχνίδι ο Merlin άναβε μία ακολουθία από 1-9 λαμπάκια τα οποία έπρεπε να επαναλάβει ο παίκτης με την ίδια ακριβώς σειρά. Αναλόγως των λαθών άναβαν και κάποια λαμπάκια ώστε να προσπαθήσεις πάλι μέχρι να τη βρεις. Μπορούσες επίσης να παίξεις και με δύο άτομα το παιχνίδι. Ο ένας καθόριζε “στα κρυφά” την ακολουθία και ο άλλος έπρεπε να την βρει.
  4. BlackJack 13 – Για επίδοξους τζογαδόρους! Για να αποφύγετε τα άσκοπα έξοδα σε καζίνο μπορούσατε να παίξετε μία ελαφριά έκδοση blackjack με τα τραπουλόχαρτα να αντιστοιχούν στα αριθμημένα λαμπάκια. Για να πάρετε “χαρτί” πατούσατε το κουμπί hit me και αν το άθροισμα ξεπερνούσε το 13 χάνατε. Αντίστοιχα ο Merlin άρχιζε με ένα δικό του «χαρτί»  που εμφανιζόταν με ένα σταθερά αναμμένο λαμπάκι.
  5. Magic Square – Μαγικό τετράγωνο. Σε αυτό το παιχνίδι ο σκοπός ήταν να καταφέρει ο παίκτης να ανάψουν όλα τα λαμπάκια εκτός από το μεσαίο. Αρχίζοντας με έναν τυχαίο αριθμό από αυτά αναμμένο οποιοδήποτε κουμπί πατούσες έκανε το ίδιο και τα γειτονικά του να αλλάζουν κατάσταση από αναμμένα σε σβηστά και αντίστροφα. Πατώντας τα κατάλληλα κουμπιά μπορούσες τελικά να καταλήξεις στο μαγικό τετράγωνο.
  6. Mindbender – Η σπαζοκεφαλιά με επίσης 9 επίπεδα δυσκολίας. Το πιο δύσκολο παιχνίδι του Merlin. Αναλόγως επιπέδου δυσκολίας υπήρχε μία τυχαία ακολουθία από κουμπιά που έπρεπε να πατήσεις με συγκεκριμένη σειρά. Σε κάθε προσπάθεια ο Merlin άναβε αντίστοιχα λαμπάκια για να υποδείξει πόσα κουμπιά είχες βρει και αν κάποια ήταν σε λάθος σειρά. Θύμιζε αρκετά Mastermind.

Δεν ξέρω αν στην εποχή του Playstation 4 σας φαίνονται βαρετά όλα αυτά αλλά εκείνη την εποχή ακόμα και το να κατανοήσεις τον τρόπο που παιζόταν κάποιο παιχνίδι ήταν ιδιαιτέρως συναρπαστικό (πόσο μάλλον να κερδίσεις σε κάποια από αυτά). Ούτε λόγος φυσικά για ελληνικές οδηγίες. Τις αγγλικές δεν τις διάβασα ποτέ αλλά τις ανακάλυψα στο παγκόσμιο ιστό και μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ. Επίσης υπάρχει και ένα σύντομο άρθρο στη Wikipedia (στα αγγλικά) εδώ όπως και αρκετά βίντεο στο youtube όπου παρουσιάζονται τα παιχνίδια.

Με αυτά τα παιχνίδια λοιπόν καταπιάστηκα πολλές φορές στα παιδικά μου χρόνια. Δεν σας κρύβω ότι όταν ήμουν μικρότερος δεν μπορούσα να αντιληφθώ πως αυτό το περίεργο μηχάνημα έπαιζε σαν αντίπαλός μου ή έκανες κινήσεις για να απαντήσει στις προσπάθειές μου. Πίστευα ότι με κάποιο τρόπο επικοινωνούσε με έναν άνθρωπο κάπου μακριά που του έδινε εντολές! Έναν άγρυπνο χειριστή! Αργότερα βέβαια κατάφερα να κερδίσω και στα πιο δύσκολα παιχνίδια, και ένιωσα πως όλα ήταν ένα κύκλωμα. Όπως ανέφερα και πιο πριν οι αυτονόητες «ευκολίες» των σημερινών συσκευών έλαμπαν δια της απουσίας τους. Ούτε θύρα ακουστικών , ούτε ένταση ήχου, ούτε ένδειξη μπαταρίας, ούτε αναβαθμίσεις αλλά και ούτε και χώραγε σε τσέπες! Τελικά όμως αυτό που έμεινε ήταν η διασκέδαση!

Εσείς παίξατε ποτέ με κάτι αντίστοιχο ή πιάσατε απευθείας τα Gameboy;-)

Advertisements

Read Full Post »

Επιστρέφω με μία ακόμα ανάρτηση βιβλιοκριτικής μίας βιογραφίας από αυτές που διάβασα πρόσφατα. Η συγκεκριμένη είναι αυτοβιογραφία του Καναδού αστροναύτη Chris Hadfield και ο τίτλος της είναι An Astronaut’s guide to life on earth. Δεν θυμάμαι από που ανακάλυψα το βιβλίο αλλά τελικά το έλαβα σαν δώρο από αγαπητό μου φίλο μέσω του Amazon σε ηλεκτρονική μορφή (Kindle e-book). Μπορείτε βέβαια να το βρείτε και σε έντυπη μορφή αλλά και σε ηχογραφημένο CD ή αρχείο για download. Είναι γραμμένο στα αγγλικά προφανώς και δεν γνωρίζω αν υπάρχει μεταφρασμένη έκδοση στα ελληνικά αν και το κείμενο δεν έχει δύσκολες ορολογίες κατά τη γνώμη μου. Η έντυπη έκδοση έχει 304 σελίδες.

 AnAstronautsGuideToLifeOnEarth

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη. Το πρώτο (PRE-LAUNCH=πριν την εκτόξευση) είναι ουσιαστικά τα γεγονότα που τον οδήγησαν στο να γίνει αστροναύτης αρχίζοντας φυσικά από την παιδική του ηλικία και το όνειρο που έκανε όταν είδε την πρώτη προσελήνωση στις 20 Ιουλίου του 1969. Σε αυτό το μέρος του βιβλίου θα μάθετε για τα παιδικά του χρόνια, τις σπουδές του και την μετέπειτα καριέρα του στην πολεμική αεροπορία του Καναδά, πριν ακόμα δημιουργηθεί καναδική διαστημική υπηρεσία (CSA αντίστοιχη της NASA). Όπως είναι προφανές ο Hadfield διέπρεψε φτάνοντας να γίνει δοκιμαστής πιλότος του Αμερικανικού Ναυτικού. Το 1991 όμως η CSA μέσω αγγελίας σε εφημερίδες αναζήτησε υποψήφιους αστροναύτες. Φυσικά απάντησε δίνοντας ένα βιογραφικό σημείωμα (σε μορφή τόμου…) μαζί με άλλους 5.329 υποψηφίους! Τα υπόλοιπα και άκρως ενδιαφέροντα περιγράφονται στις σελίδες του πρώτου μέρους.

Το δεύτερο μέρος (LIFT-OFF=εκτόξευση) περιγράφει την πορεία του για τα τρία συνολικά διαστημικά ταξίδια μαζί με όλες τις λεπτομέρειες που σχετίζονται με αυτά. Και πιστέψτε με είναι πάρα πολλές και ουσιαστικά επηρεάζουν την ζωή του χρόνια πριν μπει μέσα στην κάψουλα που βρίσκεται στο πάνω μέρος ενός πυραύλου που θα τον μεταφέρει στο διάστημα. Η εκπαίδευση είναι εντατική αλλά ουσιαστική με γνώμονα πάντα την ασφάλεια αλλά και την επίτευξη της αποστολής. Και παρόλο που ο περισσότερος κόσμος θεωρεί «άχρηστη» την παρουσία των αστροναυτών στο διάστημα (και στον διεθνή διαστημικό σταθμό ISS) μέσα από τις σελίδες του βιβλίου γίνεται σαφές ότι η παραμονή των ανθρώπων αυτών σε τροχιά προσφέρει πάρα πολλά στην ανθρωπότητα.

Το τρίτο μέρος (COMING DOWN TO EARTH=επιστρέφοντας στη γή) είναι ένα είδος επιλόγου και ανακεφαλαίωσης για το τι συμβαίνει όταν ο ίδιος ολοκληρωσε την «εξωγήινη» καριέρα του. Και μη νομίζετε πως οι 3 διαστημικές πτήσεις είναι συνηθισμένες για τους αστροναύτες. Ο Hadfield είναι βετεράνος του διαστήματος καθώς υπάρχουν και πολλοί αστροναύτες που δεν πετούν ποτέ! Παρόλα αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στις αποστολές βοηθώντας από τη γη σε βαθμό αντίστοιχο όσων βρίσκονται στο διάστημα.

Αν και το βιβλίο στο σύνολό του είναι πολύ ενδιαφέρον μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση δύο κεφάλαια. Το πρώτο «What’s the next thing that could kill me?» (ποιό είναι το επόμενο πράγμα που θα μπορούσε να με σκοτώσει;) αναφέρεται στην αλλαγή του τρόπου σκέψης του ως αστροναύτη (και νωρίτερα ως δοκιμαστή πιλότου) ώστε να είναι πάντα σε εγρήγορση για περιστατικά που μπορεί να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή του. Το δεύτερο «Aim to be a zero» (στόχευε στο να είσαι μηδέν) περιγράφει πόσο σημαντικό είναι για έναν άνθρωπο με τόσες πολλές ευθύνες αλλά και γνώσεις που είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την αποστολή του, να κρατάει ένα ουδέτερο προφίλ. Όταν είναι ακόμα νέος και «άπειρος» μεταξύ των υπόλοιπων να μην το παίζει «ξερόλας». Όταν είναι μεγαλύτερος και σε ηγετικές θέσεις να δίνει βάρος στην πρόοδο της ομάδας και όχι στην προσωπική του επιτυχία ως «αρχηγός». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε ένα σημείο του βιβλίου «…because anyone who views him-or herself as more important than the «little people» is not cut out for this job» (δηλαδή όποιος βλέπει τον εαυτό του ως πιο σημαντικό από τα υπόλοιπα «ανθρωπάκια» δεν είναι κατάλληλος για αυτή τη δουλειά). Στις διαστημικές πτήσεις κάθε μέλος της ομάδας είναι εξίσου σημαντικό και ο αρχηγός βρίσκεται εκεί ως εμπειρότερος συντονιστής με στόχο να πετύχει η αποστολή. Μήπως όμως και στη γη μπορούμε να το εφαρμόσουμε αυτό;

Αν και το βιβλίο έχει χωριστεί στα μέρη που προαναφέρθηκαν συχνά ο Hadfield κάνει flashbacks στην παιδική του ή νεότερη ηλικία για να αναφερθεί σε γεγονότα που την επηρέασαν αργότερα. Φυσικά δεν λείπουν και προσωπικά περιστατικά που με έκαναν να γουρλώσω τα μάτια αρκετές φορές. Χαρακτηριστική είναι η αφήγηση ενός περιστατικού όπου πετώντας μαζί με έναν φίλο του με ένα μικρό αεροπλάνο διαπίστωσαν πως ανάμεσα στα πόδια τους κυκλοφορούσε ένα φίδι…

Δεν σας κρύβω ότι είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες βιογραφίες που έχω διαβάσει ποτέ. Όχι μόνο γιατί εξιστορεί τη ζωή ενός αστροναύτη που είναι τουλάχιστον συναρπαστική αλλά γιατί μέσα στις σελίδες της βρίσκει κανείς ενδιαφέρουσες συμβουλές που φυσικά εφαρμόζονται και σε πιο «κοινούς» βίους. Πέραν αυτού μαθαίνει κανείς λεπτομέρειες για τη ζωή και την εκπαίδευση των αστροναυτών που ούτε φαντάζεται πως υφίστανται. Προτείνεται φυσικά ανεπιφύλακτα προς ανάγνωση!

Read Full Post »

Ποιά είναι η σχέση σας με τον οδοντίατρό σας; Εγώ τα πάω μια χαρά μαζί της αλλά με τα εργαλεία της έχω ένα μικρό θέμα. Πριν από μερικά χρόνια λοιπόν μετά από ένα καλό σφράγισμα αποφάσισα να ακούσω τη συμβουλή της και να προσέξω λίγο περισσότερο τη στοματική μου υγιεινή. Αγόρασα λοιπόν μία ηλεκτρική οδοντόβουρτσα την οποία χρησιμοποιώ ανελιπώς πάνω από δύο χρόνια και σε αυτό το άρθρο θα σας την παρουσιάσω.

Η οδοντόβουρτσα που επέλεξα ως γνήσιος gadget lover και μετά από ενδελεχή έρευνα στο παγκόσμιο ιστό για τιμές και χαρακτηριστικά ήταν η Oral-B Triumph Professional Care 5000. Από όσο θυμάμαι όταν την αγόρασα από ένα (διαδικτυακό) φαρμακείο είχε περίπου 110€. Αν σας φαίνεται ακριβή θα επανέλθω αργότερα στο κόστος αλλά με το σκεπτικό πως θα γλιτώσω στο μέλλον κάποιες «επισκευές» στα δόντια μου έκανα το μεγάλο βήμα. Και δεν το μετάνιωσα.

Περιγραφή.

Η οδοντόβουρτσα είναι ηλεκτρική όπως ανέφερα και συγκεκριμένα με επαναφορτιζόμενη μπαταρία. Εξωτερικά έχει πλαστικό περίβλημα με λευκές και γαλάζιες αποχρώσεις και στο πίσω μέρος έχει μια αρκετά μεγάλη λαστιχένια επιφάνεια για να μην γλιστρά κατά τη χρήση. Στα πλαϊνά το πλαστικό έχει ασημί χρώμα δίνοντας μία αλουμινένια υφή. Το πάχος της είναι αρκετό σε σχέση με μία κοινή οδοντόβουρτσα αλλά όχι ενοχλητικό για το πιάσιμο. Χωρά άνετα στην παλάμη ενός ενήλικα ή ενός παιδιού που πάει σχολείο, αλλά σίγουρα στην αρχή θα χρειαστείτε χρόνο για να τη συνηθίσετε. Στο πάνω μέρος θα βρείτε μία μεταλλική υποδοχή σαν καρφί για τα ανταλλακτικά βουρτσάκια που δέχεται. Μπροστά υπάρχουν δύο κουμπιά. Το πρώτο στρογγυλό και μεγαλύτερο ενεργοποιεί και απενεργοποιεί τη λειτουργία της (on-off ελληνιστί) και το δεύτερο τριγωνικό αλλάζει τα προγράμματα (τί έγινε ρε παιδιά οδοντόβουρτσα πήραμε ή τηλεόραση;). Κοντά στη βάση υπάρχει μία ευμεγέθης οθόνη υγρών κρυστάλλων (lcd βρε…) που εμφανίζει τη κατάσταση της μπαταρίας με μία εικόνα όπως αυτή στα κινητά τηλέφωνα. Έχει τέσσερα επίπεδα φόρτισης και όταν σβήσουν όλα αναβοσβήνει για να μας ειδοποιήσει οτι πρέπει να τη φορτίσουμε. Μαζί βέβαια υπάρχει και μία βάση φόρτισης που ουσιαστικά είναι ένα πλαστικό δακτυλίδι συνδεδεμένο με μία πρίζα μέσα στο οποίο ακουμπάτε τη βάση της οδοντόβουρτσας.

oralb charger

Η φόρτιση γίνεται επαγωγικά χωρίς να υπάρχουν μεταλλικές επαφές δηλαδή, κάτι αρκετά χρήσιμο στο γεμάτο υγρασία και νερό περιβάλλον του μπάνιου μας. Εκτός από αυτό υπάρχει και μία βάση με διαφανές καπάκι για έως και 4 διαφορετικά βουρτσάκια πάνω στην οποία «κουμπώνει» αν θέλετε ο φορτιστής. Αν όμως δεν έχετε κοντά στον νιπτήρα σας πρίζα (όπως εγώ) μπορείτε να τα κρατάτε και ξεχωριστά. Επιπλέον η οδοντόβουρτσα συμπεριλαμβάνει έναν ασύρματο δέκτη με μία δεύτερη και μεγαλύτερη οθόνη υγρών κρυστάλλων (lcd μη τα ξαναλέμε…) που εμφανίζει διάφορες ενδείξεις κατά τη χρήση ή την τρέχουσα ώρα όταν η οδοντόβουρτσα δεν λειτουργεί. Η Braun ονομάζει αυτόν τον δέκτη Smart Guide.

smart guide

Στη συσκευασία θα βρείτε επίσης τρία διαφορετικά βουρτσάκια που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αναλόγως του προγράμματος που ενεργοποιείτε.Τέλος περιλαμβάνει μία πρακτική θήκη ταξιδίου από γαλάζιο ημιδιάφανο πλαστικό που φιλοξενεί εκτός από την οδοντόβουρτσα και δύο ανταλλακτικά βουρτσάκια.

Χρήση.

Υποθέτοντας πως έχετε κάνει την πρώτη φόρτιση που θα διαρκέσει αρκετές ώρες και έχετε ετοιμοπόλεμη την οδοντόβουρτσα, ας δούμε πως λειτουργεί. Αρχικά θα βάλετε ένα από τα βουρτσάκια στο πάνω μέρος κουμπώνοντάς το. Σημείωση ότι κάθε συσκευασία περιέχει και δύο μικρά χρωματιστά δακτυλίδια που εφαρμόζουν στο βουρτσάκι κατ’ επιλογή. Αν λοιπόν η οδοντόβουρτσα χρησιμοποιείται από τον/την σύντροφό σας και (γιατί όχι) από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σας, με αυτό το δακτυλίδι ξεχωρίζετε τίνος είναι το κάθε βουρτσάκι (που προφανώς θα έχετε αποθηκεύσει στη βάση που αναφέρθηκε νωρίτερα).

brush case

Πατώντας το κουμπί ενεργοποίησης η οδοντόβουρτσα θα αρχίσει να πάλλεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς περιστρέφοντας το βουρτσάκι αριστερά δεξιά. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι σκόπιμο, αφού έχετε βάλει πάνω του την οδοντόκρεμα να την απλώσετε στα δόντια σας, να ανάψετε την οδοντόβουρτσα όταν αυτή είναι ήδη μέσα στο στόμα σας. Σε αντίθετη περίπτωση θα εκτοξευτεί η οδοντόκρεμα στον καθρέπτη του μπάνιου σας, μπορεί και σε κανένα μάτι. Ο θόρυβος δεν θα έλεγα πως είναι υπερβολικός αλλά υπάρχει ένα μικρό τρέμουλο λόγω του μοτέρ που όμως συνηθίζεται πολύ σύντομα. Οι κινήσεις όμως που κάνει το βουρτσάκι είναι ταχύτατες και αποτελεσματικές σε σημείο που αν σε κάποιο διάστημα αργότερα δοκιμάσετε μία κοινή οδοντόβουρτσα να νομίζετε πως δεν κάνει τίποτα. Τα προγράμματα που διαθέτει η οδοντόβουρτσα είναι πέντε (!). Το κλασσικό που διαρκεί 2 λεπτά, το εκτενές που διαρκεί 3, ένα για ευαίσθητα δόντια/ούλα με λιγότερες περιστροφές, ένα για λεύκανση (που απαιτεί ειδικό βουρτσάκι που περιλαμβάνεται σαν δείγμα) και τέλος ένα για μασάζ στα ούλα. Το κλασσικό βουρτσάκι έχει μία σειρά από πλαστικές τριχούλες σε κυκλική διάταξη. Αυτό της λεύκανσης περιλαμβάνει στο κέντρο ένα κίτρινο λαστιχένο στέλεχος που βοηθά. Το τρίτο (που ονομάζεται floss action) έχει εκτός από τις τριχούλες και τέσσερις απολήξεις σε σχήμα μικρής σφήνας που μπαίνουν ανάμεσα στα δόντια καθώς τα πλένετε και λειτουργούν ως νήμα για καλύτερο βούρτσισμα (αν και δεν αντικαθιστούν νήμα).

oralb brush

Από ό,τι είχα δει υπάρχει και ένα επιπλέον διαθέσιμο βουρτσάκι που δεν συμπεριλαμβάνεται μέσα στη συσκευασία που είναι ειδικά για όσους φορούν σιδεράκια. Προσωπικά χρησιμοποιώ κυρίως το κλασσικό πρόγραμμα μαζί με τα βουρτσάκια floss action. Έχω δοκιμάσει βέβαια όλα τα προγράμματα. Αν έχετε ευαίσθητα δόντια το αντίστοιχο πρόγραμμα σίγουρα θα σας ταιριάξει καθώς είναι πιο «ελαφρύ» στις δονήσεις. Η λεύκανση με άφησε αδιάφορο αλλά για όσους θέλουν όμορφο χαμόγελο πιθανώς να είναι πιο κατάλληλη. Το μασάζ ούλων από την άλλη το βρήκα διασκεδαστικό (γαργαλάει και λίγο) αλλά θα χρειαστεί να βάζετε τη βούρτσα πάνω σε αυτά για να έχετε αποτέλεσμα. Αναλόγως του επιλεγμένου προγράμματος η εξωτερική οθόνη εμφανίζει και ένα διαφορετικό σύμβολο. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό που έχουν τα βουρτσάκια είναι πως οι άκρες από τις τριχούλες ξεθωριάζουν σκόπιμα με τη χρήση, ώστε σε ένα περίπου τρίμηνο να καταλάβετε ότι έχει έρθει η ώρα να τα αντικαταστήσετε. Κι αν καθυστερήσετε λίγο δεν χαλά ο κόσμος αλλά προτείνεται για λόγους υγιεινής και καλύτερης απόδοσης. Η διάρκεια της μπαταρίας εξαρτάται από τη χρήση φυσικά, αλλά προσωπικά διαπίστωσα πως διαρκεί πείπου 7-10 βουρτσίσματα. Σε κάθε περίπτωση το μεσοδιάστημα μεταξύ αυτών είναι υπέρ αρκετό για να ολοκληρωθεί μία φόρτιση. Ακόμα κι αν έχετε ξεχαστεί πάντως και «μείνετε από μπαταρία», με φόρτιση λίγων λεπτών μπορείτε να έχετε αρκετή ενέργεια για ένα βούρτσισμα. Η οδοντόβουρτσα με το σκεπτικό ότι πρέπει να πλύνετε για 2 λεπτά τα δόντια σας κάνει ένα μικρό χαρακτηριστικό τρέμουλο κάθε 30 δεύτερα για να σας υπεθυμίσει πως πρέπει να αλλάξετε πλευρά. Στην οθόνη ενδείξεων μάλιστα μπορείτε να δείτε έναν κύκλο χωρισμένο σε 4 μέρη που αναβοσβήνουν καθώς βουρτσίζετε τα δόντια σας. Πέραν αυτού σε περίπτωση που πιέσετε παραπάνω από το ιδανικό την οδοντόβουρτσά σας πάνω σε αυτά εκείνη αντιδρά με μία δόνηση στο χερούλι της και μία κόκκινη ένδειξη στην οθόνη, σημάδι για να μειώσετε την πίεση. Στο τέλος του βουρτσίσματος άν έχετε ολοκληρώσει ή ξεπεράσει τον χρόνο των δύο λεπτών η εξωτερική οθόνη εμφανίζει ένα προσωπάκι που χαμογελά. Αν μάλιστα βάλετε το εκτενές πρόγραμμα μετά από τρία λεπτά το προσωπάκι θα σας κλείσει και το μάτι! Η εξωτερική οθόνη συμπεριλαμβάνει δύο μπαταρίες που αφενός βοηθούν την ασύρματη επικοινωνία με την οδοντόβουρτσα αφετέρου συντηρούν το ρολόι που εμφανίζει την ώρα όπως αναφέρθηκε νωρίτερα. Σε περίπτωση που πάτε ταξίδι πάντως υπάρχει ένα μικρό κουμπί στην οδοντόβουρτσα που απενεργοποιεί την επικοινωνία με τη βάση. Σύμφωνα με το φυλλάδιο οδηγιών μπορείτε να το κάνετε αν πετάξετε με αεροπλάνο για να μην σας μπερδέψουν με … τρομοκράτη (επειδή εκπέμπει σε κάποια συχνότητα προφανώς…). Η μπαταρία αν και επαναφορτιζόμενη μπορεί να αντικατασταθεί. Στην πρίζα φόρτισης υπάρχει ένα μικρό εξόγκωμα που εφαπτόμενο με το κάτω μέρος της οδοντόβουρτσας λειτουργεί ως κλειδί για την ανοίξετε από κάτω και να αντικαταστήσετε την μπαταρία. Δεν γνωρίζω βέβαια πόσο κάνει καθώς μετά από 2,5 χρόνια χρήσης η δική μου συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά.

Εντυπώσεις – συμπεράσματα.

Όπως ανέφερα και νωρίτερα θα χρειαστείτε λίγο χρόνο για να συνηθίσετε την οδοντόβουρτσα αν είχατε χειροκίνητη έως τώρα. Μην αποθαρρυνθείτε όμως, καθώς σε σύντομο χρονικό διάστημα θα την κρατάτε με άνεση. Το γεγονός πως τα βουρτσάκια αφαιρούνται με μία κίνηση βοηθά στο να έχετε επίσης μία οδοντόβουρτσα για όλους. Πέραν αυτού κατα τη διάρκεια της λειτουργίας το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να την περνάτε διαδοχικά πάνω και γύρω από κάθε δόντι ώστε να γίνεται σωστά το καθάρισμα. Η δική μου εμπειρία είναι ότι ακόμα και με ένα βούρτσισμα την ημέρα θα περιορίσετε την πέτρα και την πλάκα στα τα δόντια σας σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι με μία κλασσική οδοντόβουρτσα. Τα βουρτσάκια είναι κάπως πιο ακριβά σε σχέση με τις κοινές οδοντόβουρτσες αλλά θα σας πρότεινα να αγοράσετε αρκετά μαζί ειδικά αν τη χρησιμοποιούν πολλά άτομα ταυτόχρονα. Έτσι θα πετύχετε καλύτερη τιμή στο κομμάτι. Προσωπικά βρήκα σετ των τεσσάρων στο Amazon και στα ελληνικά online φαρμακεία μόνο ζεύγη. Αγοράζοντας σετ πάντως το κάθε βουρτσάκι έχει δική του ξεχωριστή συσκευασία. Υπάρχουν ακόμα και «συμβατά» τρίτων κατασκευαστών αν θέλετε να εξοικόνομήσετε μερικά χρήματα ακόμα. Αν η οδοντόβουρτσα σας φαίνεται ακριβή να σας ενημερώσω ότι υπάρχουν και πιο οικονομικές στη σειρά Triumph (και όχι μόνο) που είτε δεν περιλαμβάνουν την εξωτερική οθόνη, είτε έχουν ένδειξη μπαταρίας χωρίς lcd, είτε έχουν μόνο τα βασικά προγράμματα. Πριν αγοράσετε πάντως ψάξτε στο διαδίκτυο (και όχι μόνο) για την καλύτερη τιμή. Όταν εγώ την βρήκα 110€ υπήρχαν και μαγαζιά που την πουλούσαν 250€! Το ουσιαστικό είναι ένα: Ακόμα και με την πιο απλή ηλεκτρική οδοντόβουρτσα θα πετύχετε απείρως καλύτερο αποτέλεσμα από μία χειροκίνητη, καθώς οι δονήσεις που κάνει ξεπερνούν κατα πολύ αυτές του χεριού σας. Δεν είναι θέμα τεμπελιάς δηλαδή, αλλά αποδοτικότητας. Σε κάθε περίπτωση συμβουλευτείτε και τον οδοντίατρό σας.

 Ολοκληρώνοντας να σημειώσω πως το άρθρο δεν είναι σε καμία περίπτωση «χορηγούμενο» (κοινώς δεν τα παίρνω από την Oral-B), και αντίστοιχα αποτελέσματα πιθανώς να έχετε και με άλλες ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες. Προσωπικά όμως έμεινα πολύ ευχαριστημένος από αυτή μου την «επένδυση».

Καλά βουρτσίσματα!

Read Full Post »

Η χρήση του υπολογιστή προϋποθέτει την ύπαρξη λογισμικού (προγραμμάτων) που εκτελεί για να μας δώσει κάποια επιθυμητά αποτελέσματα. Το βασικότερο είναι το λειτουργικό σύστημα  που είναι βάση για τις υπόλοιπες εφαρμογές που εκτελούνται. Το λογισμικό είναι μία αρκετά παρεξηγημένη έννοια γιατί σε αντίθεση με το υλικό του υπολογιστή είναι άυλο και ουσιαστικά το αντιλαμβανόμαστε εκ του αποτελέσματος. Βλέπουμε γραφικά, κείμενα, εικόνες, βίντεο κ.λπ που στην πραγματικότητα δημιουργούνται από εντολές που εκτελεί ο υπολογιστής στο “υπόβαθρο”. Ο τυπικός χρήστης ενός υπολογιστή δυσκολεύεται  να κατανοήσει το χρόνο και τον κόπο που απαιτείται για να δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα. Εξ ου και η πλειοψηφία των χρηστών θεωρεί ανούσιο ή παράλογο να “αγοράσει” λογισμικό. Στη πραγματικότητα βέβαια πολύ δύσκολα κάποιος θα αγοράσει λογισμικό. Αυτό που αγοράζουμε είναι στο 99,9% των περιπτώσεων μία “άδεια χρήσης” του λογισμικού. Αν αγοράζαμε το ίδιο το λογισμικό θα είχαμε πρόσβαση σε όλον τον κώδικά του ώστε να μπορέσουμε να τον μεταβάλλουμε. Αυτό ισχύει βέβαια και στις περιπτώσεις που μιλάμε για το λογισμικό ανοικτού κώδικα (open source) που όμως δεν είναι απαραίτητα και δωρεάν.

Ας δούμε όμως όλες τις επιλογές που έχουμε αναζητώντας λογισμικό. Παρόλο που το λειτουργικό σύστημα είναι και αυτό λογισμικό θα θεωρήσω ότι κάποιος ήδη έχει υπολογιστή με εγκατεστημένο λειτουργικό σύστημα. Είτε αυτό λέγεται Windows, είτε Linux, είτε MAC OS ή ακόμα και κάποιο πιο σπάνιο σύστημα.

Δωρεάν λογισμικό (και πως θα το βρείτε)

Σε αυτή την κατηγορία μπορείτε να βρείτε εφαρμογές κάθε είδους, είτε ανοικτού κώδικα είτε όχι. Χρησιμοποιώντας κάποια μηχανή αναζήτησης μπορείτε να δώσετε λέξεις κλειδιά που αφορούν το αντικείμενο της εφαρμογής μαζί με τη λέξη free Π.χ. Free Audio editing software. Προσοχή όμως γιατί πολλές σελίδες σας οδηγούν και σε εφαρμογές που κατεβάζετε μεν δωρεάν αλλά στην πραγματικότητα αφορούν την επόμενη κατηγορία. Φροντίστε λοιπόν να βλέπετε πως πράγματι η εφαρμογή που κατεβάζετε είναι δωρεάν και η πηγή είναι είτε ο ίδιος ο κατασκευαστής ή κάποια ασφαλής σελίδα (π.χ. cnet, tucows κ.λπ) . Υπάρχουν πάντως και ιστοσελίδες αφιερωμένες ειδικά στο δωρεάν λογισμικό.

Μία άλλη επιλογή που έχετε για να μην χρειαστεί να αγοράσετε κάποια εφαρμογή είναι οι προεκδόσεις (beta) που κυκλοφορούν οι developers που ουσιαστικά είναι υπό ανάπτυξη αλλά δεν έχουν τελειοποιηθεί. Αυτές δίνονται δωρεάν ώστε οι χρήστες να εντοπίσουν προβλήματα που μπορεί να εμφανιστούν. Αν και αυτές οι εφαρμογές δεν είναι πάντα απόλυτα σταθερές, συχνά κάνουν τη δουλειά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Κάποιες φορές μάλιστα οι beta testers επιβραβεύονται με κάποια έκπτωση σε περίπτωση που η τελική εφαρμογή είναι επί πληρωμή, λαμβάνοντας ένα κωδικό έκπτωσης στο email τους.

Ένας ακόμα τρόπος να αποκτήσετε κάποιο πρόγραμμα δωρεάν είναι να βοηθήσετε τον developer. Μικρότερες εταιρείες λογισμικού θα σας παραχωρήσουν μία άδεια, αν τους βοηθήσετε να μεταφράσουν το περιβάλλον εργασίας (μενού, μηνύματα κ.λπ) σε κάποια άλλη γλώσσα από τα αγγλικά ή αν κάνετε μία ανάρτηση στο blog σας ή στην ιστοσελίδα σας παρουσιάζοντας το λογισμικό τους. Ρίξτε μία πιο βαθιά ματιά στις ιστοσελίδες των εφαρμογών για να βρείτε τέτοιες πληροφορίες.

Τέλος εξετάστε την περίπτωση να “δικαιούστε” δωρεάν λογισμικό λόγω κάποιας ιδιότητάς σας (π.χ. ακαδημαϊκός ή φοιτητής), ή να έχετε κάποια έκπτωση εξ αιτίας της (δείτε και πιο κάτω).

Να σημειώσω εδώ πως κάποιες εφαρμογές αν και δωρεάν ζητούν την οικονομική σας υποστήριξη για να μπορέσει ο δημιουργός να συνεχίσει την ανάπτυξή τους. Αν λοιπόν τις βρίσκετε χρήσιμες ακόμα κι ένα μικρό ποσό μπορεί να βοηθήσει κάποιον ανεξάρτητο developer, έστω και σαν αναγνώριση των κόπων του και του αλτρουισμού του. Πατήστε λοιπόν το κουμπί donate (δωρεά) και δώστε… ό,τι έχετε ευχαρίστηση.

Δοκιμαστικές εκδόσεις λογισμικού

Ένα βήμα πιο πέρα από τις δωρεάν εφαρμογές είναι αυτές που ναι μεν είναι επί πληρωμή αλλά σας δίνουν μία περίοδο χάριτος για να τις δοκιμάσετε ή λειτουργούν με περιορισμούς ώστε να δείτε αν σας “κάνουν”. Στην πρώτη περίπτωση το πρόγραμμα λειτουργεί κανονικά και όταν λήξει η δοκιμαστική περίοδος εμφανίζει μήνυμα για την αγορά του. Στην δεύτερη περίπτωση κάποιες πιο προχωρημένες λειτουργίες δεν λειτουργούν ή εκτελούνται για περιορισμένο αριθμό προσπαθειών. Υπάρχουν κι άλλα που συνεχίζουν να λειτουργούν εσαεί αλλά εμφανίζουν συχνά “ενοχλητικά” μηνύματα για να τα αγοράσετε όταν λήξει η δοκιμαστική περίοδος. Αυτά τα προγράμματα έχουν δύο πλεονεκτήματα. Αφενός σας επιτρέπουν να δείτε τον τρόπο λειτουργίας τους και να αποφασίσετε αν αξίζει να τα αγοράσετε, αφετέρου αν ψάχνετε κάποια εφαρμογή που θα χρησιμοποιήσετε για λίγες φορές μπορείτε να τα εκμεταλλευτείτε χωρίς να τα αγοράσετε. Συχνά θα τα βρείτε με ονομασίες όπως Trial, Demo, Shareware. Σχεδόν όλες οι  μεγάλες εταιρείες λογισμικού (π.χ. Microsoft, Adobe, Corel κ.λπ) προσφέρουν Trial εκδόσεις για τις εφαρμογές τους που λειτουργούν πλήρως για ένα διάστημα.

Επί πληρωμή λογισμικό (και πως θα πληρώσετε λιγότερα…)

Αν δεν βρείτε λύση στις ανάγκες σας με δωρεάν λογισμικό ή βρήκατε χρήσιμη κάποια δοκιμαστική έκδοση ίσως πρέπει να σκεφτείτε αν αξίζει να αγοράσετε μία άδεια για επί πληρωμή λογισμικό. Εδώ μπαίνει στη μέση το πορτοφόλι σας φυσικά. Αν η εφαρμογή που αναζητάτε σας φαίνεται ακριβή σκεφτείτε πρώτα αν τα χρήματα που θα διαθέσετε σας γλιτώσουν χρόνο και ενέργεια. Γιατί να παλεύετε ώρες με μία δωρεάν εφαρμογή να κάνετε κάτι που με λίγα χρήματα μπορείτε να ολοκληρώσετε σύντομα; Αν είστε επαγγελματίας μια εμπορική εφαρμογή μπορεί να σας επιστρέψει χρήματα και να την θεωρήσετε σαν επένδυση. Ακόμα κι αν η χρήση είναι προσωπική όμως, οι εφαρμογές που πληρώνετε περιλαμβάνουν συχνά και υποστήριξη για τη χρήση τους ή προβλήματα που προκύπτουν και δωρεάν μελλοντικές αναβαθμίσεις για κάποιο διάστημα. Από την άλλη δεν είναι ανάγκη να ξοδέψετε μία περιουσία για να αγοράσετε το “καλύτερο” πρόγραμμα αν χρησιμοποιήσετε μόνο 2-3 βασικές λειτουργίες του που έχουν κι άλλα δωρεάν ή πολύ φτηνότερα προγράμματα. Μπορείτε όμως να πετύχετε και εκπτώσεις στα προγράμματα που θέλετε να αγοράσετε. Οι περισσότερες εφαρμογές πωλούνται πια και σε ηλεκτρονική μορφή (download) χωρίς να χρειαστεί να αγοράσετε ένα πακέτο με CD/DVD εγκατάστασης. Έτσι μπορείτε να τις βρείτε σε διαφορετικά online shops με μικρότερες τιμές εκτός από τη σελίδα της εταιρείας που τις εκδίδει. Κάποιες φορές επίσης μπορείτε να βρείτε παλιότερες εκδόσεις που συχνά δίνονται φτηνότερα αν ξέρετε ότι δεν έχετε ανάγκη τις πιο τελευταίες  και εξελιγμένες λειτουργίες του προγράμματος. Φτηνότερες ή και δωρεάν εφαρμογές που κανονικά πωλούνται μπορείτε να βρείτε ακόμα και σε μορφή προσφοράς ανά διαστήματα που μπορεί να κάνει κάποια εταιρεία. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο πολλές φορές με αφορμή κάποια “επέτειο” ή παρουσίαση επόμενης έκδοσης λογισμικού κυκλοφορούν πλήρεις εκδόσεις δωρεάν για μικρό διάστημα. Για αυτές τις προσφορές μπορείτε να ενημερωθείτε αν εγγραφείτε σε newsletters των εταιρειών που εκδίδουν το λογισμικό που σας ενδιαφέρει, ή από sites με ειδήσεις τέτοιου ύφους. Εκτός αυτού μπορείτε να βρείτε εκπτωτικά κουπόνια σε διάφορες σελίδες στον αχανή παγκόσμιο ιστό που μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα χρήματα που θα δώσετε. Αρκετές φορές μάλιστα αυτά εφαρμόζονται αθροιστικά ακόμα και στις περιόδους που ήδη η εταιρεία προσφέρει έκπτωση στο καλάθι της όπως αναφέρθηκε νωρίτερα. Ψάξτε πάλι στις μηχανές αναζήτησης για coupon ή discount code για τη εφαρμογή που ζητάτε. Αν έχετε ήδη κάποια παλιότερη έκδοση ενός προγράμματος οι εταιρείες προσφέρουν μειωμένη τιμή για την αναβάθμιση (upgrade) στην επόμενη έκδοση. Οι “τίμιες” μάλιστα εταιρείες την προσφέρουν δωρεάν εάν αγοράσατε την “παλιά” έκδοση λίγο πριν κυκλοφορήσει η νέα. Μία τελευταία τεχνική για να αγοράσετε φτηνότερα λογισμικό είναι τα λεγόμενα πακέτα ή bundles. Ουσιαστικά είναι μία σειρά από προγράμματα που προσφέρονται σε μία τιμή σημαντικά μειωμένη (π.χ.> 75%) από το άθροισμα των τιμών τους σαν ξεχωριστές εφαρμογές. Το θετικό είναι ότι με ένα “μικρό” ποσό (πχ. ~20€) αγοράζετε 8-10 εφαρμογές σε τιμή που θα αγοράζατε μία (ή και καμία…). Το αρνητικό είναι πως τις περισσότερες φορές μέσα στο πακέτο περιλαμβάνονται και εφαρμογές που ίσως δεν βρίσκετε χρήσιμες ή που δεν είναι αντάξιες των προσδοκιών σας. Επιπλέον αυτά τα bundles προσφέρονται για περιορισμένο διάστημα, συνήθως βέβαια αρκετό για να δοκιμάσετε τα αντίστοιχα trials. Αν όμως έστω και 2-3 αξιόλογες εφαρμογές μαζί ξεπερνούν σημαντικά το κόστος του bundle τότε ίσως είναι καλή ιδέα να το εκμεταλλευτείτε, και να τις “βουτήξετε” φτηνά.

Ειδικά για τις εφαρμογές φορητών συσκευών (tablets, κινητά) μπορείτε να βρείτε και εφαρμογές που “παρακολουθούν” τις τιμές των ηλεκτρονικών καταστημάτων (App Store, Google Play κ.λπ) και σας ειδοποιούν όποτε αλλάζουν. Ενδεικτικά αναφέρω το appshoper.com που “κοιτά” το AppStore της Apple.

Αν σε αυτό το σημείο περιμένατε να σας πω πως θα βρείτε “πειρατικό” λογισμικό ατυχήσατε. Η αλήθεια είναι πως όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε περάσει και από αυτήν την κατηγορία, που αν και “εύκολη” δεν είναι ίσως η τιμιότερη, και κάποιες φορές ενέχει και κινδύνους. Το άρθρο αυτό δεν έχει σαν σκοπό ούτε να “δικαιολογήσει” τα εκατομμύρια που βγάζουν ίσως κάποιες εταιρείες από το λογισμικό τους αλλά ούτε και να δικαιώσει τους “πειρατές”. Η συζήτηση για την αμοιβή για άυλες δημιουργίες αλλά και τα πνευματικά δικαιώματα εν γενεί είναι πολύ μεγάλη, και ίσως αναπτύξω τις ιδέες μου σε κάποιο άλλο άρθρο. Προσωπικά χωρίς να το παίζω “αθώα περιστερά” έχω προσπαθήσει να αγοράζω προγράμματα (όταν δεν βρίσκω κάτι δωρεάν) που καλύπτουν τις ανάγκες μου και τα βρίσκω σε τιμές που θεωρώ λογικές για όσα προσφέρουν. Ούτε λίγο ούτε πολύ εξασκώντας τις τεχνικές που σας ανέφερα τα τελευταία χρόνια έχω στη συλλογή μου αρκετές δεκάδες άδειες λογισμικού που είτε αγόρασα σε καλές τιμές, είτε βρήκα δωρεάν. Γενικότερα  πιστεύω ότι υπάρχουν και “τίμιες” εναλλακτικές λύσεις αν δεν θέλουμε να ανοίξουμε το πορτοφόλι μας. Από την άλλη όμως θεωρώ πως ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Εσείς τι λέτε;

Read Full Post »

Τα τελευταία χρόνια η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Είτε σε προσωπικό είτε σε εργασιακό επίπεδο οι υπολογιστές έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας. Πολλοί χρήστες μάλιστα έχουν και φορητό υπολογιστή μαζί με τον «επιτραπέζιο» για να μπορούν να δουλεύουν εύκολα στο γραφείο, στο σπίτι ή και στο δρόμο πολλές φορές, σε αεροδρόμια κλπ. Τα laptops και τα netbooks και τα tablets κυκλοφορούν παντού. Δυστυχώς μαζί με αυτά κυκλοφορούν και «ελαφροχέρηδες» που βάζουν στο μάτι τις συσκευές μας είτε για να τις αποκτήσουν είτε για να τις πουλήσουν. Σήμερα δεν αναλωθώ στις κακές τακτικές τους αλλά σε έναν τρόπο που θα μας βοηθήσει να  προστατευθούμε από αυτούς. Εννοείται φυσικά ότι όταν κυκλοφορούμε με κάποια φορητή συσκευή , είτε είναι ταμπλέτα, είτε φορητός υπολογιστή είτε κάτι άλλο φροντίζουμε να μην την αφήνουμε σε κοινή θέα «ασυνόδευτη». Επειδή όμως κανείς δεν είναι τέλειος και πολλές φορές πάνω σε μία στιγμή που δεν προσέχουμε μπορεί να την χάσουμε, τουλάχιστον ας προνοήσουμε ώστε να μπορέσουμε να την φέρουμε κατα το δυνατό ευκολότερα πίσω στα χέρια μας.

Μία λύση λοιπον είναι και το preyproject.com μαζί με το λογισμικό που προσφέρει δωρεάν. Τί κάνει όμως το Preyproject; Ουσιαστικά εγκαθιστώντας ένα μικρό πρόγραμμα στο υπολογιστή μας (Windows, Mac ή Linux) και ανοίγοντας έναν λογαριασμό επίσης δωρεάν στην ομώνυμη ιστοσελίδα μπορούμε σε περίπτωση απώλειας του υπολογιστή μας να τον εντοπίσουμε, να κλειδώσουμε λειτουργίες του, να δούμε την επιφάνεια εργασίας αν ο κλέφτης τον λειτουργεί ή και να τραβήξουμε φωτογραφία με την κάμερα του υπολογιστή! (αν υπάρχει) . Όπως αναφέρει και η ιστοσελίδα το πάρτυ για τους κλέφτες τελείωσε.

Prey Home screen

Το πρώτο και σημαντικότερο ερώτημα βέβαια που θα θέσει κάποιος είναι η ιδιωτικότητά μας. Μήπως ενεργοποιώντας μία τέτοια λύση προδίδουμε την δική μας θέση και ταυτότητα; Πως προστατεύεται η ιδιωτικότητά μας; Ευτυχώς για εμάς το Preyproject είναι ένα λογισμικό ανοικτού κώδικα. Αυτό σημαίνει πως οποιοσδήποτε γνώστης προγραμματισμού μπορεί να «διαβάσει» τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί και να επιβεβαιώσει ότι δεν μας παρακολουθεί. Θα πει κανείς «καλά κι εγώ που δεν ξέρω κώδικα πώς το διαπιστώνω;». Άμεσα δεν το διαπιστώνετε αλλά το γεγονός και μόνο οτι ο κώδικας είναι διαθέσιμος σε όλους σίγουρα δεν δίνει πολλά περιθώρια στον δημιουργό του να κάνει «κόλπα». Πέραν αυτού σίγουρα κάποιος γνώστης θα τον έχει δει και αν υπήρχε κάτι ύποπτο αυτό δεν θα επέτρεπε εύκολα στον δημιουργό του να το υλοποιήσει. Επιπλέον αντί να κατεβάσετε τον κανονικό πρόγραμμα μπορείτε να κατεβάσετε τον πηγαίο κώδικα, να τον τροποποιήσετε αν επιθυμείτε και να δημιουργήσετε μόνοι σας την εφαρμογή χωρίς να παρέμβει κάποιος.

Αφού ξεκαθαρίσαμε λοιπόν αυτό το σημαντικό ζήτημα ας δούμε τί πρέπει να κάνουμε για να ενεργοποιήσουμε το prey και να προστατεύσουμε τον υπολογιστή μας σε περίπτωση απώλειας. Στην κεντρική σελίδα του Preyproject θα χρειαστεί να κατεβάσουμε την έκδοση που αφορά το λειτουργικό μας σύστημα (υπάρχουν εκδόσεις και για κινητά Android και iPhone αλλά δεν θα ασχοληθώ με αυτές). Στη συνέχεια θα κάνουμε εγγραφή στην σελίδα της υπηρεσίας.

Prey Signup

Να διευκρινίσουμε ότι η υπηρεσία είναι δωρέαν για μέχρι και 3 συσκευές ανα λογαριασμό (αρκετές νομίζω για έναν χρήστη) αλλά μπορούμε να επιλέξουμε και επι πληρωμή συνδρομή με επιπλέον λειτουργίες όπως π.χ. για περισσότερους υπολογιστές ανα λογαριασμό ή μεγαλύτερο ιστορικό ειδοποιήσεων σε περίπτωση που χαθεί κάποια συσκευή αλλά και διάφορες ακόμα λειτουργίες που μπορείτε να βρείτε στην σελίδα. Αφού ολοκληρωθεί η εγγραφή μας θα εγκαταστήσουμε την εφαρμογή που πριν λίγο κατεβάσαμε και θα  «εγγράψουμε» τον υπολογιστή μας στον λογαριασμό μας, ώστε να μπορούμε σε περίπτωση που τον χάσουμε να ενεργοποιήσουμε από την ιστοσελίδα την παρακολούθησή του. Από τη σελίδα του χρήστη που πριν λίγο ενεργοποιήσαμε μπορούμε αν γίνει το κακό να “δηλώσουμε” απώλεια του υπολογιστή και να περιμένουμε πιθανά ευρήματα που αποστέλλονται στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση (π.χ. τοποθεσία αν γίνει αντιληπτή μέσω ασύρματων δικτύων wifi στα οποία συνδέεται ο υπολογιστής).

prey features

Να σημειώσουμε μερικά πράγματα βέβαια για την υπηρεσία για αποφυγή παρεξηγήσεων:

  • Το Prey εντοπίζει τον υπολογιστή, δεν συλλαμβάνει κλέφτες ούτε και επικοινωνεί με καμία κρατική ή ιδιωτική υπηρεσία ασφάλειας. Αυτό είναι δική μας αρμοδιότητα σε περίπτωση που βρούμε στοιχεία που μας οδηγούν στον κλέφτη (αλλά και από την πρώτη στιγμή μίας πιθανής κλοπής φυσικά).
  • Αν ο υπολογιστής κλαπεί και δεν λειτουργεί ή δεν συνδεθεί σε κανένα δίκτυο ενσύρματο ή ασύρματο αφού «δηλώσουμε» κλοπή στο site, είναι αδύνατο να εντοπιστεί.
  • Αν ο κλέφτης είναι αρκετά προσεκτικός και αφαιρέσει τον σκληρό δίσκο ώστε να μην εκκινήσει το σύστημα ουσιαστικά θα αφαιρέσει μαζί του και την εφαρμογή. Για την περίπτωση που επιχειρηθεί «format» (εκκαθάριση του δίσκου) προτείνεται το κλείδωμα αυτής της λειτουργίας μέσω του BIOS (ή EFI) του υπολογιστή. Εξυπακούεται οτι το κλείδωμα θα γίνει με κωδικό που θα γνωρίζουμε και δεν θα ξεχάσουμε στο μέλλον ώστε ούτε κι εμείς να μην μπορούμε να κάνουμε format.
  • Η διαδικασία απαιτεί υπομονή και δεν είναι πάντα επιτυχής αλλά σίγουρα μπορείτε να πάρετε κουράγιο από τις πολλές ιστορίες ανάκτησης που υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Prey.
  • Το Prey δεν καταναλώνει καθόλου μνήμη σε υπολογιστές Mac & Linux μέχρι να δηλωθεί «κλοπή» και ελάχιστη σε υπολογιστές Windows (μέσω ενός resident agent που λειτουργεί στο παρασκήνιο).
  • Αν έχουμε ήδη κωδικό στον λογαριασμό του χρήστη μας στον υπολογιστή, βοηθά να δημιουργήσουμε και έναν απλό λογαριασμό (χωρίς δικαιώματα εγκατάστασης προγραμμάτων και αλλαγών) ώστε ο «κλέφτης» να μπει με ευκολία και να συνδεθεί στο ίντερνετ. Μία μικρή παγίδα που θα γνωρίζουμε μόνο εμείς…
  • Μην ξεχνάτε ότι η λύση αυτή σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά την πρόληψη. Σίγουρα όμως ασφαλίζει λίγο παραπάνω την περιουσία μας που μπορεί να κοστίζει αρκετά χρήματα και τα δεδομένα μας που είναι μάλλον ανεκτίμητα. Προσωπικά την χρησιμοποίησα, ευτυχώς χωρίς να δηλώσω κλοπή έως και σήμερα. Ελπίζω ποτέ, αλλά των φρονίμων τα παιδιά…

Να προσθέσω επίσης ότι παρόμοιες λύσεις μπορείτε να βρείτε και αλλού είτε ενσωματωμένες (π.χ Find My Mac της Apple) είτε επι πληρωμή με διάφορες εφαρμογές. Προσωπικά όμως προτίμησα το Prey λόγω ανοικτού κώδικα.

Read Full Post »

Μετά από ένα διάστημα χωρίς αναρτήσεις επιστρέφω για να εξιστορήσω μία ακόμα εμπειρία που απέκτησα που έχει να κάνει και λιγάκι  με τεχνολογία. Σκεφτόμουν εδώ και καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση αλλά περίμενα να κλείσει ο «κύκλος» της ιστορίας πρώτα. Πριν από μερικούς μήνες λοιπόν με κάλεσαν στο κινητό μου για να μου κάνουν μία προσφορά για σύνδεση σταθερής τηλεφωνίας με internet. Δεν θα αναφέρω από ποιόν πάροχο, δεν νομίζω ότι έχει τόση σημασία, ούτε ξέρω που βρήκαν τον αριθμό μου. Στο δια ταύτα λοιπόν επειδή είχα στο μυαλό μου μία πιθανή αλλαγή παρόχου άκουσα με προσοχή όσα μου πρότεινε η κυρία από την άλλη άκρη του τηλεφώνου. Η αλήθεια είναι οτι η προσφορά που μου έκανε ουσιαστικά δεν μου προσέφερε καμία μείωση στο κόστος παρά μόνο κάποιες επιπλέον παροχές (χρόνο ομιλίας) που δεν θα χρησιμοποιούσα.  Πέραν αυτού η αλλαγή παρόχου έχει και ένα τέλος μεταφοράς της γραμμής (36€ αν δεν απατώμαι) που εγώ δεν είχα καμία διάθεση να προκαταβάλω για να πληρώνω τελικώς τα ίδια χρήματα κάθε μήνα. Για να μην τα πολυλογώ επειδή αυτό ήταν προφανές και φυσικά το διαπίστωσε και μόνη της, μου έκανε μία άλλη πρόταση ενός πακέτου σταθερού και κινητού που δεν συμπεριελάμβανε κόστος μεταφοράς. Εκτός  αυτού σύμφωνα με όσα μου έλεγε μαζί με τον αριθμό κινητού και τις επιπλέον υπηρεσίες (π.χ.δωρεάν επικοινωνία μεταξύ των δύο γραμμών) θα μου έδιναν και συσκευή κινητού (smartphone μάλιστα…) αλλά και τη δυνατότητα να μειώσω το πάγιο εντός εξαμήνου (λέει…) ώστε να εξοικονομήσω πραγματικά κάποια χρήματα. Να σημειώσω εδώ ότι η εκπρόσωπος της εταιρείας ήταν εξ αρχής προφανές ότι δούλευε ως μεσάζοντας και όχι απευθείας για την εταιρεία. Τελικώς αφού σκέφτηκα καλά την προσφορά και υπολόγισα τα κόστη και τις παροχές αποφάσισα να κάνω την μεταφορά. Την επόμενη μέρα ήρθε κούριερ (τον οποίο πλήρωσα 5€) και μου έφερε το συμβόλαιο αλλά και την κάρτα SIM του κινητού όπου έλαβα την πρώτη έκπληξη. Μέσα στο κόστος που μου ανέφεραν στο τηλέφωνο δεν συμπεριέλαβαν τα τέλη κινητής τηλεφωνίας. Μικρό ποσό μεν αλλά αύξανε πάλι το ήδη αυξημένο πάγιο (λόγω δύο γραμμών). Το παρέβλεψα, αν και ενημέρωσα την εκπρόσωπο που με έκπληξη μου είπε οτι δεν γνώριζε οτι τα τέλη δεν συμπεριλαμβάνονταν στην προσφορά (που μου έστειλαν εκείνοι…). Επειδή όμως μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά μου αποφάσισα να καλέσω την ίδια την εταιρεία και να μάθω αν ισχύουν όλα όσα μου είχαν υποσχεθεί στο τηλέφωνο (και ειδικότερα αυτό για την μείωση παγίου). Αφού βέβαια έμεινα στην αναμονή του τηλεφωνικού κέντρου για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα και έστειλα και email με ερώτηση εν τω μεταξύ, τελικώς μου είπαν οτι η μείωση παγίου υφίσταται από το 9μηνο και μετά (το νωρίτερο) και με ουσιαστική αλλαγή στο κόστος από το έτος και ύστερα. Κάλεσα την εταιρεία που έκανε την προσφορά και δεν βρήκα την πρώτη εκπρόσωπο. Η συνάδελφός της ούτε λίγο ούτε πολύ την διέψευσε και αργότερα όταν την πέτυχα στο τηλέφωνο ουσιαστικά τις άκουγα να διαφωνούν για όσα μου είχε πει. Σύντομα έφτασε κι ο εξοπλισμός (router) στο σπίτι χωρίς όμως να έχει ενεργοποιηθεί η γραμμή (ευτυχώς). Χωρίς χρονοτριβή αποφάσισα να ακυρώσω τις συνδέσεις και πήγα το router σε ένα τοπικό κατάστημα όπου ζήτησα να ακυρωθούν αμφότερες. Εκεί έμαθα τα εξής τραγελαφικά. Η σταθερή σύνδεση μπορούσε να ακυρωθεί αλλά δεν μπορούσαν να παραλάβουν τον router διότι (όπως μου είπε ο υπέυθυνος του καταστήματος) θα είχαν έτσι πλεόνασμα στην αποθήκη… (OMG). Η δε κινητή σύνδεση δεν γινόταν να ακυρωθεί διότι είχε ενεργοποιηθεί (σε 2 μέρες από την αίτηση). Ζήτησα να μιλήσω με την εξυπηρέτηση πελατών και αφού περιμέναμε ίσα με 20 λεπτά στην αναμονή (καλώντας από το κατάστημά τους υπόψιν…) κατέληξα στο τμήμα παραπόνων που άκουσε  όσα τους είπα (για αναληθείς προσφορές κ.λπ) και μου ζήτησε να στείλω την αίτηση ακύρωσης (που είχα ήδη μαζί μου) με fax αλλά και μου έδωσε έναν αριθμό παραπόνου. Επίσης μου είπαν οτι θα ακούσουν τις συνομιλίες του εκπροσώπου (του μεσάζοντα) για να διαπιστώσουν όσα τους εξιστόρησα. Έστειλα από το κατάστημα με fax την αίτηση ακύρωσης εντός προθεσμίας των 14 ημερών (χωρίς να μου δώσουν αποδεικτικό αποστολής, διότι δεν έβγαζε το fax όπως μου είπαν) και γύρισα σπίτι. Την επόμενη μέρα με κάλεσε η εκπρόσωπος (η πρώτη) για να μάθει αν όλα πήγαν καλά! Της εξήγησα φυσικά οτι ήδη έκανα αίτηση ακύρωσης και αφού απόρησε με παρέπεμψε σε άλλο τηλέφωνο για να δω αν θα μου έκαναν (χαριστικως πιά) μείωση παγίου στο εξάμηνο. Δεν κάλεσα καν. Αντιθέτως κάλεσα ξανά και ξανά στον πάροχο για να μάθω αν ολοκληρώθηκε η ακύρωση, διότι στο μεσοδιάστημα ήρθε και ένας λογαριασμός (!) μόνο για το κινητό που ουσιαστικά ήταν μειωμένος κατά 50% από την αρχική προσφορά, αφου το σταθερό δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ. Το κινητό που τη SIM δεν είχα βγάλει καν από το φάκελο που είχα λάβει. Το θετικό για μένα ήταν οτι είχαν λάβει την αίτηση ακύρωσης όπως μου έλεγαν, και έπρεπε να αγνοήσω το λογαριασμό. Αλλά εγώ ακύρωση δεν έβλεπα. Τελικώς μετά από 3 λογαριασμούς (που φυσικά αυξάνονταν καθώς δεν πλήρωνα) και κλήσεις στην εξυπηρέτηση, έστειλα επιστολή στην ΕΕΤΤ με κοινοποίηση στην εταιρεία εξιστορώντας με (πολλή περισσότερη) λεπτομέρεια όσα συνέβησαν και ζητώντας να βγει μια άκρη και επιφυλασσόμενος για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου. Η ΕΕΤΤ έστειλε επιστολή με τη σειρά της, με κοινοποίηση σε εμένα,  ζητώντας εξηγήσεις εντός προθεσμίας. Στο μεσοδιάστημα με κάλεσε άλλος εκπρόσωπος του παρόχου για να μάθει αν ήμουν ευχαριστημένος με την νέα υπηρεσία! (κρίμα και μόλις είπε «καλώ από την …..» σκέφτηκα «επιτέλους ασχολήθηκαν μαζί μου!»). Του τα έψαλα λίγο (ευγενικά) και αυτού. Ούτε λίγο ούτε πολύ πέντε (5) μήνες μετά από την αρχική ακύρωση έλαβα την επιστολή του παρόχου που ανέφερε τις ημερομηνίες που είχαν γίνει οι αιτήσεις και οι ακυρώσεις της κάθε γραμμής, και πότε εκδόθηκε πιστωτικό για τις χρεώσεις. Τον router ακόμα σπίτι τον έχω, και από ό,τι κατάλαβα δεν ενδιαφέρονται και πολύ να τον πάρουν πίσω. Για το παράπονο (με καταχωρημένο αριθμό) που είχα κάνει εξ αρχής δεν με κάλεσε κανείς. Αντιθέτως με κάλεσαν ξανά μεσάζοντες για να μου κάνουν προσφορές και άκουγαν τα εξ αμάξης βέβαια. Να σημειώσω όμως οτι με κάλεσαν σε απάντηση του  email που είχα στείλει για να μάθω τα περί μείωσης παγίου και σε επόμενη επικοινωνία μου ζήτησαν αντίγραφο της ταυτότητας (που είχα ήδη στειλει με την αίτηση ακύρωσης) για να αρχειοθετήσουν το αίτημά μου….

Αναρωτιέμαι μετά από όλο αυτό βέβαια τα εξής :

Πως στην ευχή μία τόσο μεγάλη εταιρεία είναι τόσο δύσκολο να ενημερώνει το λογιστήριό της όταν κάνεις (εμπρόθεσμη) αίτηση ακύρωσης ώστε να μην εκδίδει και να αποστέλλει λογαριασμούς (με επιπλέον κόστος);

Γιατί πρέπει να περάσει τόσος χρόνος για να ακυρωθεί μία αίτηση (δεν ξέρω μάλιστα αν η επιστολή στην ΕΕΕΤ επιτάχυνε την διαικασία); Ενώ αντίθετα η ενεργοποίηση του κινητού γίνεται σε χρόνο (σχεδόν) μηδεν…

Πως θα εμπιστευτώ εγώ μία εταιρεία τηλεφωνίας όταν βλέπω ότι τα τμήματά της (τμήμα αιτήσεων,τηλεφωνικό κέντρο, τμήμα παραπόνων, λογιστήριο, τμήμα ποιότητας κλπ) φαίνεται να μην επικοινωνούν μεταξύ τους;

Πως εμπιστεύεται μεσάζοντες για την προώθηση των προϊόντων της με τόσες παπάτζες που πουλάνε;

Πόσο της κόστισε συνολικά αυτή η αίτηση και ακύρωση από μέρους μου;

Συμπληρώστε τις δικές σας απορίες…

Read Full Post »

Με αφορμή ένα περιστατικό που συνέβη πριν από λίγες μέρες, όπου μία φίλη έσβησε κατά λάθος από το πρόγραμμα των emails ένα ολόκληρο λογαριασμό μαζί με χιλιάδες emails της δουλειάς, σκέφτηκα να γράψω ένα άρθρο με συμβουλές σχετικά με την ανάκτηση δεδομένων που χάθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο, αλλά και κάποιες καλές τακτικές για να αποφύγετε παρόμοια περιστατικά. Ευτυχώς η φίλη μου τη γλίτωσε με μερικές “γρατζουνιές” (γιατί τα Windows 7 είχαν κρατήσει ένα αντίγραφο του χαμένου φακέλου λίγο πριν συμβεί το μοιραίο).

Έστω λοιπόν οτι συνέβη το μοιραίο. Χάσατε κάποια αρχεία, πιθανώς τα σβήσατε κατα λάθος, ο υπολογιστής σας δεν εκκινεί ή το λειτουργικό σύστημα εμφανίζει κάποιο λάθος. Ο πρώτος και σημαντικότερος κανόνας σε αυτή την περίπτωση είναι : ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ. Πριν πανικοβληθείτε και ετοιμαστείτε να πέσετε από το μπαλκόνι σας σκεπτόμενοι τις ατελείωτες ώρες δουλειάς, τις εκατοντάδες φωτογραφίες και βίντεο από διακοπές που εξαφανίστηκαν ή την εργασία για το πανεπιστήμιο που γράφετε εδώ και μήνες, σκεφτείτε και ενεργήστε ψύχραιμα. Μήπως τα αρχεία βρίσκονται κάπου αλλού στο δίσκο και μετακινήθηκαν κατα λάθος; Μήπως τα έχετε και σε κάποιο USB stick ή εξωτερικό δίσκο; Αν όχι και το λάθος έγινε από εσάς και δεν οφείλεται σε κάποια αστοχία υλικού (π.χ. χαλασμένος δίσκος) τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Τις περισσότερες φορές στα νεότερα λειτουργικά συστήματα ακόμα και όταν διαγράφονται αρχεία και εσείς δεν τα βλέπετε πουθενά στον δίσκο σας, αυτά υπάρχουν, απλά έχουν μαρκαριστεί ως διαγραμμένα. Και δεν αναφέρομαι στον κάδο ανακύκλωσης (που φυσικά πρέπει να χρησιμοποιείτε), αλλά σε “πραγματικά” διαγραμμένα αρχεία. Με κάποια ειδικά εργαλεία (λογισμικό) λοιπόν είναι δυνατή η ανάκτησή τους και η επαναφορά τους. Το σημαντικότερο όμως σε αυτή την περίπτωση είναι να ελαχιστοποιήσετε κατα το δυνατό την χρήση του σκληρού δίσκου (και ειδικότερα την εγγραφή νέων αρχείων) ωστε τα σημεία του δίσκου που έχουν τα διαγραμμένα αρχεία να μην χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση νέων. Αν λοιπόν έχει συμβεί κάτι τέτοιο και δεν βρίσκετε τα αρχεία σας πουθενά μέσα στο δίσκο η πιο ασφαλής κίνηση είναι να σβήσετε τον υπολογιστή. Στη συνέχεια θα πρέπει να αφαιρεθεί ο σκληρός δίσκος και να συνδεθεί σε έναν άλλον υπολογιστή στον οποίο θα έχουν εγκατασταθεί αυτά τα εργαλεία που θα “σαρώσουν” το δικό σας δίσκο και θα βρουν τα διαγραμμένα αρχεία. Αν δεν γνωρίζετε πως να κάνετε αυτές τις διαδικασίες ζητήστε βοήθεια από κάποιον φίλο ή από επαγγελματία. Σε ένα μεγάλο ποσοστό οι εφαρμογές αυτές ανακτούν τα δεδομένα αυτούσια. Να σημειώσω εδώ ότι τα προγράμματα αυτά συχνά επαναφέρουν αρχεία και από κάρτες μνήμης (κινητών, φωτογραφικών μηχανών κλπ), USB sticks, ακόμα και από γρατζουνισμένα CD ή DVD.

Σε περίπτωση τώρα που η απώλεια οφείλεται σε χαλασμένο υλικό (π.χ. σκληρός δίσκος) τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο περισσότερο. Αν ο δίσκος δεν είναι προσπελάσιμος ούτε αφού έχει συνδεθεί σε άλλον υπολογιστή ή κάνει κάποιον θόρυβο σαν κλικ κατά την λειτουργία του ή δεν αναγνωρίζεται καθόλου σαν συσκευή από τον υπολογιστή πιθανώς να χρειαστεί να απευθυνθείτε σε κάποιον επαγγελματία για να ανακτήσει τα δεδομένα με ειδικές τεχνικές. Η πιο απλή από αυτές (την οποία έχω εφαρμόσει και προσωπικά), είναι η αντικατάσταση της πλακέτας του σκληρού δίσκου με μία άλλη από έναν όμοιο δίσκο (σε μάρκα, χωρητικότητα και μοντέλο). Αν όμως δεν είναι χαλασμένη η πλακέτα αλλά το εσωτερικό του δίσκου (π.χ. το μοτερ που τον περιστρέφει ή η κεφαλή ανάγνωσης) η επισκευή είναι ακόμα πιο σύνθετη. Όπως καταλαβαίνετε το κόστος ανεβαίνει γεωμετρικά όσο δυσκολεύει η ανάκτηση των δεδομένων. Θα πρέπει να γνωρίζετε όμως ότι το κόστος και η ευκολία ανάκτησης των δεδομένων είναι πολύ μικρότερο στην περίπτωση που η απώλεια οφείλεται σε λάθος του χρήση (π.χ. ακούσια διαγραφή των αρχείων) παρά σε χαλασμένο υλικό. Πέραν αυτού φυσικά εννοείται ότι σε μία τέτοια περίπτωση θα κάνετε μία μίνι έρευνα αγοράς τόσο για να βρείτε την πιο αξιόπιστη λύση όσο και την πιο οικονομική. Φυσικά ακόμα και τέτοιες λύσεις έχουν κάποιο όριο στην ικανότητα επαναφοράς. Αν καταφέρατε (ελπίζω όχι) να καταστρέψετε ολοκληρωτικά μία κάρτα μνήμης κινητού ή ένα CD δεδομένων τί να κάνει κι ο δόλιος ο τεχνικός. Για αυτόν ακριβώς το λόγο η πιο καλή λύση για να αποφύγουμε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις (αλλά και να προστατεύσουμε το πορτοφόλι μας) είναι η πρόληψη. “Των φρονίμων τα παιδιά…” λέει η σοφή παροιμία οπότε πάρτε τα μέτρα σας πριν συμβεί το μοιραίο.

Να μερικές καλές τακτικές λοιπόν:

  • Όταν διαγράφετε αρχεία χρησιμοποιήστε τον κάδο ανακύκλωσης. Στη σημερινή εποχή οι σκληροί δίσκοι είναι αρκετά μεγάλοι για να έχετε στον κάδο διαγραμμένα αρχεία ακόμα και μηνών χωρίς να έχετε πρόβλημα χώρου. Αν δε, έχετε τη μανία να “πετάτε” τα σκουπίδια καθημερινά και να βλέπετε το εικονίδιο του κάδου καθαρό ακολουθήστε μία άλλη τακτική. Δημιουργήστε έναν φάκελο “Προς διαγραφή” και μεταφέρετε εκεί τα αρχεία τα οποία θα ελέγχετε κάθε βδομάδα π.χ. πριν τα μεταφέρετε στον κάδο και τον αδειάσετε αμέσως μετά.

  • Μην διαγράφετε βιαστικά αρχεία πατώντας shortcuts με το πληκτρολόγιο που δεν εμφανίζουν προειδοποιητικά μηνύματα. Προτιμήστε να σβήνετε πάντα αρχεία με το ποντίκι για να το κάνετε πιο προσεκτικά.

  • Μην μεταφέρετε αρχεία από τον έναν δίσκο στον άλλον (π.χ. USB stick) με Cut & Paste. Αντιθέτως κάντε αντιγραφή και όταν αυτή ολοκληρωθεί διαγράψτε το αρχικό αρχείο. Αυτό γιατί αν στο ενδιάμεσο συμβεί κάποιο πρόβλημα (π.χ. πτώση τάσης) ίσως το αρχικό αρχείο να μην μπορεί να ανακτηθεί εύκολα καθώς θα έχει δοθεί εντολή διαγραφής του από το σύστημα και όχι μεταφορά στον κάδο.

  • Δημιουργήστε μία δομή φακέλων για τα προσωπικά σας αρχεία σε ένα σημείο (π.χ. στα έγγραφα ή στην επιφάνεια εργασίας) ώστε να μην ψάχνετε παντού στο δίσκο όταν χάνετε έναν αρχείο, αλλά και να μην σβηστεί κάποιο αρχείο με απεγκατάσταση εφαρμογής. Αποφύγετε να σώζετε σκόρπια αρχεία όπου βρείτε πρόχειρα ή εκεί που προτείνουν εξ ορισμού οι εφαρμογές.

  • Κάντε συχνά save καθώς δουλεύετε. Εδώ προτιμήστε το shortcut του πληκτρολογίου (9 στις 10 φορές είναι το CTRL-S στα Windows & το Linux και το CMD-S στο Mac) ώστε να σας γίνει συνήθεια. Να σημειωθεί βέβαια πως το save ουσιαστικά αντικαθιστά το προηγούμενο αρχείο οπότε αν κάνετε διορθώσεις σε ένα κείμενο και αφαιρείτε παραγράφους με το save θα επιβεβαιώσετε τις διαγραφές. Για αυτό …

  • Κρατήστε ιστορικά αρχεία καθώς δουλεύετε. Αν γράφετε ένα βιβλίο δεν είναι καλή ιδέα να το έχετε όλο σε ένα αρχείο καθώς το διορθώνετε. Σε κάθε μεγάλη αλλαγή αποθηκεύστε ένα νέο αρχείο με αρίθμηση, έτσι, ακόμα κι αν πάει κάτι στραβά θα χάσετε μόνο ένα μέρος της δουλειάς. Σε κάποια νεότερα λειτουργικά συστήματα όπως πχ. στο Mountain Lion της Apple αυτό γίνεται αυτόματα αλλά και σαν γενική τακτική δεν είναι λάθος. Εκμεταλλευθείτε πάντως τις δυνατότητες που δίνουν τα ίδια τα προγράμματα και τα λειτουργικά συστήματα.

  • Μην κάνετε επεξεργασία αρχείων ανοίγοντάς τα μέσα από emails. Αποθηκεύστε το αρχείο κάπου στο δίσκο και στη συνέχεια κάντε αλλαγές. Έτσι θα έχετε αυτούσιο το αρχικό αρχείο σε περίπτωση που γίνει κάποιο λάθος.

  • Τέλος και σημαντικότερο. Κρατήστε εφεδρικά αντίγραφα (Backups). Σήμερα, όχι κάποια στιγμή στο μέλλον. Μην ανησυχείτε πολύ για τα αρχεία των προγραμμάτων ή του λειτουργικού συστήματος. Ακόμα κι αν πάει κάτι στραβά είναι σχετικά εύκολο να βρείτε τα αρχεία εγκατάστασης των Windows ή κάποια εφαρμογής που χρησιμοποιείτε. Τα έγγραφά σας όμως κανείς δεν μπορεί να τα ξαναγράψει, οι φωτογραφίες της οικογένειάς σας δεν γίνεται να ξαναβγούν, τα βίντεο που τραβήξατε δεν μπορείτε να τα τραβήξετε ξανά από το παρελθόν. Αν φυσικά θέλετε στα Backups να συμπεριλάβετε και τα αρχεία του συστήματος κάκό δεν είναι, απλά θα θυσιάσετε λίγο χώρο παραπάνω για αυτό, και θα γλιτώσετε λίγο χρόνο σε περίπτωση “καταστροφής”. Ειδικά για τις τακτικές της λήψης εφεδρικών αντιγράφων θα γράψω ένα νέο άρθρο, κατά το δυνατό λεπτομερές.

Μέχρι τότε, προσοχή στα δεδομένα σας!

Read Full Post »

Older Posts »