Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Βιβλία’

Μέσα από αυτές τις σελίδες έχω κάνει μερικές σύντομες παρουσιάσεις τόσο έντυπων όσο και ηλεκτρονικών βιβλιών. Με αφορμή μάλιστα και ένα άρθρο σχετικά με τις πωλήσεις του Amazon  σκεφτόμουν όλα τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα των έντυπων και ηλεκτρονικών βιβλίων. Η αλήθεια είναι ότι παρ’ όλη την αύξηση των πωλήσεων των ebooks σίγουρα δεν είμαστε ακόμα σε μία περίοδο που τα έντυπα είναι είδος «υπό εξαφάνιση», πουθενά στον κόσμο πιστεύω. Σίγουρα η κρίση έχει επηρεάσει τις πωλήσεις βιβλιών περισσότερο από ό,τι οι ηλεκτρονικές εκδόσεις, αλλά δεν παύουν να κυκλοφορούν πάρα πολλοί νέοι τίτλοι. Το βασικότερο πλεονέκτημα του έντυπου βιβλίου πιστεύω πως είναι η οικεία μορφή που έχουμε όλοι στο μυαλό μας για αυτό, ανεξαρτήτως ηλικίας. Είναι κάτι που πιάνουμε στα χέρια και το νιώθουμε «δικό» μας, το ξεφυλλίζουμε και το διαβάζουμε.

Φωτογραφία Lars Aronsson via Wikimedia Commons

Φωτογραφία Lars Aronsson via Wikimedia Commons

Πολλοί βιβλιοφάγοι αρέσκονται και στη μυρωδιά του χαρτιού ή δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στη βιβλιοδεσία και το εξώφυλλο, που σε πιο «προσεγμένες» εκδόσεις δίνει και έναν τόνο πολυτέλειας.  Γίνονται βέβαια προσπάθειες απομίμησης αυτής της εμφάνισης στα ebooks (για μυρωδιά ούτε λόγος) αλλά μάλλον για να νιώσει οικεία ο ηλεκτρονικός αναγνώστης παρά για ουσιαστικό λόγο.  Αυτό όσο και να θέλει κανείς σε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο απουσιάζει. Από την άλλη η άϋλη μορφή του ebook έχει το πλεονέκτημα ότι είναι και ουσιαστικά άφθαρτη όσες φορές και να το διαβάσουμε. Αντίθετα το έντυπο βιβλίο αν περάσει από πολλά χέρια ναι μεν «πιάνει τόπο» αλλά μπορεί να καταλήξει και στα σκουπίδια αν δεν είναι προσεκτικοί οι αναγνώστες. Θα πει κανείς βέβαια αν φτάσει να ξεφτίσει ένα βιβλίο από το διάβασμα χαλάλι… Και φυσικά, όπως και να το κάνουμε, άλλη χάρη έχει μια όμορφη βιβλιοθήκη στο σπίτι μας που μπορεί ο καθένας να ρίξει μια ματιά κι άλλο να πρέπει να του δώσουμε ένα iPad για να δει τη συλλογή μας. Άλλο ένα πλεονέκτημα λοιπόν προκύπτει από αυτό. Τα έντυπα βιβλία δανείζονται (προσοχή να επιστραφούν όμως…). Στα ηλεκτρονικά γνωρίζω ότι το Amazon και η Barnes & Noble  έχουν ενσωματώσει μία δυνατότητα δανεισμού στην πλατφόρμα τους αλλά αυτό μόνο για όσα βιβλία έχουν επιτρέψει οι εκδότες τους (που σίγουρα δεν τους αρέσει πολύ η ιδέα…). Στο iBookstore της Apple για την ώρα δεν υφίσταται δανεισμός (μείον ένα Apple…) ούτε και με άδεια.  Και φυσικά αφού δανείζονται πωλούνται κι όλας, ενώ μεταχειρισμένα ηλεκτρονικά δεν θα βρείτε πουθενά σε μειωμένη τιμή. Εδώ όμως τα ebooks έχουν ένα δικό τους προτέρημα καθώς συνήθως είναι φτηνότερα από τα έντυπα. Προσωπικά βέβαια πιστεύω ότι αυτό έχει να κάνει όχι μόνο με το κόστος παραγωγή, διανομής και δικαιωμάτων αλλά και γιατί ακόμα δεν είναι καθολική η διάδοση και η αποδοχή τους. Σε λίγα χρόνια ίσως οι όροι αντιστραφούν και όταν όλοι αναζητούν βιβλία κυρίως σε ηλεκτρονική μορφή θα βρίσκονται στο δίλημμα «Αφού το θες τώρα και εύκολο δώσε κάτι παραπάνω αλλιώς… στο βιβλιοπωλείο». Ας μην παραβλέπουμε βέβαια και το γεγονός ότι οι εκδότες ίσως δεν θα μας χαρίζουν για πάντα το μειωμένο κόστος έκδοσης ενός ebook από την τιμή στο ηλεκτρονικό ράφι. Για την ώρα λοιπόν το ebook κερδίζει στην τιμή και την ευκολία αγοράς (όπου πάντα θα έχει το πλεονέκτημα). Μπαίνεις σε ένα από τα πολλά ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία και με μερικά κλικ ή ταπ το βιβλίο κατεβαίνει στον υπολογιστή σου ή την ταμπλέτα σου. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε κι άλλο ένα προσόν, για τους συγγραφείς αυτή τη φορά, που είναι και υπέρ των αναγνωστών φυσικά. Μπορούν με πολύ μικρότερο κόστος να κάνουν μία ιδιωτική έκδοση και να πουλήσουν απευθείας στους αναγνώστες. Ακόμα και με έναν μεσάζοντα τύπου Amazon ή iBookstore το ποσοστό από την πώληση ενός βιβλίου είναι πολύ μεγαλύτερο (και πάντα ίδιο) για έναν συγγραφέα. Πέραν αυτού αν προσπαθεί να γίνει γνωστός μπορεί να δώσει ακόμα και δωρεάν ένα βιβλίο με πολύ μικρότερο κόστος και ρίσκο από το να εκδόσει ένα έντυπο βιβλίο. Άσε που καθορίζει την τιμή όποτε και όπως θέλει εκείνος. Θες να το κυκλοφορήσεις φτηνό και μετά να ανεβάσεις την τιμή; Έγινε. Θες να βγάλεις προσφορά για τις γιορτές; Με μερικά κλικ έτοιμο. Οι ευκολίες τους ebook βέβαια δεν σταματούν εδώ. Μπορεί να μην έχουμε όμορφα στοιβαγμένα τα βιβλία μας στη βιβλιοθήκη μας αλλά τα βρίσκουμε όλα μέσα στον ηλεκτρονικό αναγνώστη μας αρκεί να τον έχουμε μαζί μας.

Φωτογραφία Evan-Amos (Own work) [Public domain], via Wikimedia Commons

Φωτογραφία Evan-Amos (Own work) [Public domain], via Wikimedia Commons

Ένα Kindle π.χ. χωράει τόσα βιβλία που θα θέλαμε φορτηγό για να τα κουβαλήσουμε. Να προσθέσω τους σελιδοδείκτες που δεν χάνονται, τις σημειώσεις πάνω στο κείμενο ,που μπορούμε να προσθαφαιρέσουμε κατά το δοκούν, και την εύκολη μετάφραση λέξεων σε ξενόγλωσσα βιβλία και ίσως ένας φανατικός αναγνώστης να αρχίσει να σκέπτεται την αγορά ενός ebook reader ή tablet. Που όμως πέραν του κόστους αγοράς θα πρέπει να το έχει και φορτισμένο για να μπορεί να διαβάζει! Οι συσκευές τύπου epaper βέβαια έχουν πολύ μεγάλη διάρκεια μπαταρίας με μία φόρτιση αλλά προσωπικά  βρίσκω ενοχλητικό το αναβόσβημα της οθόνης τους σε κάθε αλλαγή σελίδας (περί ορέξεως βέβαια…). Τα tablets από την άλλη είναι σχετικά ακριβότερα. Και εδώ προκύπτει κι ένα άλλο ζήτημα. Καλό το ηλεκτρονικό με όλη τη βιβλιοθήκη μέσα, αλλά στην παραλία π.χ. έχουμε ένα θεματάκι να το πάρουμε. Όχι τόσο γιατί δεν είναι πρακτικό αλλά για τους ελαφροχέρηδες… Ενώ το κλασσικό βιβλιαράκι και στην άμμο να το παρατήσεις ποιός θα το βουτήξει; Άμα είναι να κάνω μπάνιο και να κοιτάω μην μου βουτήξουν το iPad χαιρετίσματα. Αστό σπίτι καλύτερα. Αρκεί βέβαια και το βιβλιαράκι να μην είναι και κανένας τόμος 2 κιλά γιατί θα το αφήσω κι αυτό! Και μιας και είμαστε στην παραλία ας σκεφτούμε και λίγο το περιβάλλον. Τα έντυπα βιβλία καταναλώνουν πολύ χαρτί (που αν είναι και πατάτα το βιβλίο, πάει χαμένο). Τουλάχιστον όμως ανακυκλώνονται εν μέρει ή γίνονται προσάναμα. Οι ηλεκτρονικές συσκευές ξέρετε τι αποτύπωμα άνθρακα έχουν για να παραχθούν; Αφήστε που όταν «γεράσουν» είναι πολύ δύσκολη η ανακύκλωσή τους (αν δεήσει ο χρήστης να τις ανακυκλώσει και δεν τις πετάξει στα σκουπίδια).

Όπως καταλαβαίνετε η μάχη είναι αμφίρροπη και η απόφαση για να διαλέξει κανείς είναι δύσκολη.

Εσείς ποια κατηγορία προτιμάτε; Έχετε κατά νου κανένα άλλο μειοπλέκτημα (μειονέκτημα και πλεονέκτημα μαζί);

Read Full Post »

Μη σας παρασύρει ο τίτλος. Το βιβλίο για το οποίο θα γράψω σήμερα δεν έχει σχέση με μαγειρική αλλά θυμίζει λίγο το «Ελέχθησαν» στο οποίο είχα κάνει αναφορά παλιότερα, γιατί είναι μία συλλογή από σκέψεις του συγγραφέα. Και όπως λέει και ο υπότιτλος είναι χίλιες απαντήσεις στην ερώτηση «Τι σκέφτεσαι;». Η φράση-τίτλος του βιβλίου είναι μία από τις πάρα πολλές (περίπου χίλιες σύμφωνα με το οπισθόφυλλο) σκέψεις που θα βρείτε μέσα. Ο συγγραφέας είναι ο Γάλλος Hervé Le Tellier και το πρωτότυπο έχει μεταφραστεί από τον Αχιλλέα Κυριακίδη στα ελληνικά. Η έκδοση έχει γίνει από τις εκδόσεις Opera και η μακέτα του εξωφύλλου είναι του Κώστα Πολίτη. Είναι σχετικά μικρό σε μέγεθος, οπότε μπορείτε να το πάρετε μαζί σας στο δρόμο ή σε ένα σύντομο ταξίδι και να ξεφυλλίσετε τις σελίδες του χωρίς να πρέπει να το διαβάσετε με σειρά. Κάτι όμως που έκανα εγώ και συγκράτησα όπως πάντα μερικά στιχάκια που μου έκαναν εντύπωση, άλλα γιατί είναι μεγάλες αλήθειες, άλλα γιατί είναι πραγματικά αστεία, κι άλλα γιατί μου φαίνεται ότι τα έχουμε σκεφτεί όλοι μας μερικές φορές. Ο συγγραφέας ούτε λίγο ούτε πολύ βγάζει τα εσώψυχά του, εκφράζοντας πολλές φορές θυμό, απορίες, ή αυτοσαρκασμό. Μερικές σκέψεις μάλιστα ίσως θεωρηθούν και προσβλητικές καθώς δεν ντρέπεται να γράψει χωρίς αναστολές και μερικές βρισιές. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι είναι ένα βιβλίο που θα ευχαριστηθείτε και μπορείτε ακόμα και να «απαγγείλετε» σε μία παρέα ως αφορμή για συζήτηση ή δημιουργία ευχάριστου κλίματος.

 

Να λοιπόν μερικά στιχάκια που μου άρεσαν. Όλα αρχίζουν φυσικά με τη λέξη σκέφτομαι ως απάντηση στην ερώτηση «τι σκέφτεσαι;». Δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να κάνω κάποια σχόλια στις σκέψεις του με κόκκινα γράμματα.

• Σκέφτομαι πως οι στιγμές όπου είναι μεγάλη αγένεια να κοιτάξεις το ρολόι σου, είναι αυτές που έχεις και τη μεγαλύτερη επιθυμία να το κοιτάξεις.

• Σκέφτομαι πως όλα τα μανιτάρια τρώγονται (αν και ορισμένα μόνο μία φορά).

• Σκέφτομαι πως δεν θα έπρεπε να μάθω ότι οι μάγειροι φτύνουν στο τηγάνι για να δουν αν έχει ζεσταθεί. Άραγε είναι χαρακτηριστικό των Γάλλων μαγείρων μόνο;

• Σκέφτομαι πως θα ‘θελα να ‘χω έναν αυτόματο τηλεφωνητή που να προσαρμόζει το μήνυμά του στο πρόσωπο που καλεί. Τεχνικά είναι εν μέρει εφικτό.

• Σκέφτομαι πως ο Ήλιος δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι συμβαίνει στη Γη.

• Σκέφτομαι πως οι άνθρωποι που καθαρίζουν τις γαρίδες τους και τις βάζουν σε μιαν άκρη του πιάτου τους για να τις φάνε με την ησυχία τους όταν όλοι οι άλλοι θα έχουν φάει τις δικές τους, τους αξίζει να τους τις κλέψουν.

• Σκέφτομαι πως, στις περιπετειώδεις ταινίες εποχής, όταν μία σκηνή εκτυλίσσεται στο δάσος, δεν έχει σημασία σε ποιο δέντρο θα σκαρφαλώσει ο καλός: ο κακός θα περάσει από κάτω.

• Σκέφτομαι πως για πέντε εκατομμύρια φράγκα, δεν γίνομαι ανέντιμος· για δέκα, το συζητάμε. Καμία συζήτηση.

• Σκέφτομαι πως, για ορισμένους οικολόγους, κατά βάθος, ένας τέλειος κόσμος θα ‘ταν ένας κόσμος χωρίς ανθρώπους.

• Σκέφτομαι πως ακόμα θεωρώ φίλους κάποιους φίλους που έχουν πεθάνει.

• Σκέφτομαι πως είναι δύσκολο να συγκρατήσεις τα γέλια σου όταν κάποιος υπεύθυνος του σουπερ μάρκετ σου συστηθεί ως προϊστάμενος των λαχανικών ή των κατεψυγμένων.

• Σκέφτομαι πως δεν έχω δει ποτέ σκυλί να δουλεύει σαν το σκυλί.

• Σκέφτομαι πως, όταν ταΐζουμε ένα μωρό με το μπιμπερό, τότε συνειδητοποιούμε πόσο συχνά μας πιάνει να ξύσουμε την μύτη μας. Πόσο αλήθεια; Πόσο;

• Σκέφτομαι πως, αν, ανοίγοντας το λεξικό στην τύχη, πέφταμε πάνω στη λέξη «τύχη», αυτό θα ‘ταν θαύμα, ενώ, αν πέφταμε στη λέξη «θαύμα», θα ‘ταν τύχη.

• Σκέφτομαι πως, τη μέρα που είχα εκείνο το δυστύχημα, έλεγα μέσα μου την ώρα που έφερνα τρείς τούμπες με το αυτοκίνητο: «Τίποτα, λοιπόν, δεν είναι ο θάνατος…»

• Σκέφτομαι πως μια μέρα έσπασα ένα πήλινο αγαλματάκι την ώρα που πήγαινα να του αλλάξω θέση για να μην πέσει και σπάσει.

• Σκέφτομαι πως, κάθε φορά που με τρόμαξαν για να μου περάσει ο λόξιγκας, δεν έπιασε ποτέ.

• Σκέφτομαι πως πολύ θα το ‘θελα, σε μία δεξίωση, να πάω σε μία κοπέλα και να της πω, χωρίς να λέω ψέματα, γιατί αυτό θα ήταν το αληθινό μου όνομα: My name is Bond… James Bond

• Σκέφτομαι πως μου είναι αδύνατον να κρατηθώ και να μη χασμουρηθώ όταν κάποιος απέναντί μου χασμουριέται.

• Σκέφτομαι πόσο γλυκό είναι να βγάζεις τα γυαλιά από ένα κορίτσι που φοράει γυαλιά.

• Σκέφτομαι πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην ανοίγει το στόμα του την ώρα που ταΐζει ένα μωρό με το κουταλάκι.

• Σκέφτομαι πως οι αμνησιακοί δεν έχουν ζήσει τίποτα αξέχαστο.

• Σκέφτομαι πως, ακριβώς τη στιγμή που σπάω ένα αντικείμενο, ξέρω ακριβώς ποια κίνηση έπρεπε να κάνω για να μην σπάσει.

• Σκέφτομαι πως, για να γίνει κανείς πλούσιος, αρκεί να πάρει ένα φράγκο από κάθε φτωχό. Το ζήτημα είναι πώς το παίρνεις…

• Σκέφτομαι πως όταν μαστορεύω, χάνω τον περισσότερο χρόνο μου ψάχνοντας το προτελευταίο εργαλείο που χρησιμοποίησα και που δεν θυμάμαι πού το έβαλα.

• Σκέφτομαι πως στο εστιατόριο, αφήνω συχνά το σερβιτόρο να μου εξηγεί τι έχει και τι δεν έχει κάθε πιάτο με εξωτικό όνομα, ενώ ξέρω πολύ καλά ότι θα καταλήξω στο συνηθισμένο μου μπιφτέκι.

• Σκέφτομαι πως είμαι μεταξύ δύο ηλικιών: αυτής που οι Σιδηρόδρομοι μου έκαναν έκπτωση, και αυτής που θα μου κάνουν.

• Σκέφτομαι πως δεν θα δίσταζα να ληστέψω μία Τράπεζα αν δεν είχα λεφτά να θρέψω το παιδί μου.

• Σκέφτομαι πως το τρομερό επιχείρημα το βρίσκω πάντα την επαύριο της λογομαχίας.

• Σκέφτομαι πως ακούγεται αξιοθρήνητο, αλλά μου έχει συμβεί αρκετές φορές να ψωνίσω κάτι άχρηστο από ένα μαγαζί, μόνο και μόνο επειδή είναι νόστιμη η πωλήτρια.

• Σκέφτομαι πως προτιμώ να ζήσω μετανιώνοντας γι’ αυτά που έχω κάνει κι όχι γι’ αυτά που δεν έχω κάνει. +1

• Σκέφτομαι πως, πολλές φορές, τα κρουασάν με σοκολάτα παρουσιάζουν έλλειψη σοκολάτας.

Εσείς τι σκέφτεστε;

 

Read Full Post »

Δεν ξέρω πόσα βιβλία έχετε στη βιβλιοθήκη σας, εγώ πάντως έχω αρκετά. Δεν μπορώ να πω πως είμαι βιβλιοφάγος αλλά με το πέρασμα του χρόνου, είτε επειδή αγοράζω, είτε επειδή μου κάνουν δώρο κάποιο βιβλίο, τα ράφια γεμίζουν. Υπάρχουν βέβαια βιβλία με τα οποία έχουμε και συναισθηματικούς δεσμούς. Άλλα, αφού (και αν) τα διαβάσουμε μένουν στο ράφι για πάντα. Κατά τη γνώμη μου ένα βιβλίο που θεωρούμε καλό οφείλουμε να το μοιραστούμε. Αφού αξίζει πρέπει να αξιοποιηθεί. Στο σημερινό άρθρο όμως θα σας δείξω έναν λίγο πιο περιπετειώδη τρόπο για να «μοιραστούμε» τα βιβλία μας αλλά και να βρούμε ενδιαφέροντα βιβλία που έχουν διαβάσει άλλοι. Και αυτός είναι το Bookcrossing.

Συγκεκριμένα μιλάμε για μία ιστοσελίδα στην οποία μπορούμε να καταχωρήσουμε τα βιβλία που θα θέλαμε να δώσουμε (ίσως και επειδή δεν μας άρεσαν, αλλά μπορεί να αρέσουν σε κάποιον άλλο). Αφού λοιπόν τα καταχωρήσουμε και τους αποδοθεί ένας μοναδικός κωδικός τα «απελευθερώνουμε» για να τα πάρει κάποιος άλλος. Κι εμείς με τη σειρά μας «τσακώνουμε» ένα απελευθερωμένο βιβλίο για να το διαβάσουμε. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η διαδικασία θυμίζει και λίγο κυνήγι θυσαυρού. Ας δούμε όμως πώς γίνεται. Πρώτη κίνηση είναι να πάμε στο www.bookcrossing.com και να κάνουμε μία δωρεάν εγγραφή. Ήδη στην κεντρική σελίδα βλέπουμε τα πιο πρόσφατα απελευθερωμένα βιβλία από άλλους χρήστες. Αν δεν θέλουμε να φτιάξουμε άλλον ένα λογαριασμό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν του Facebook, του Twiiter ή του Goodreads (αν διαβάζετε πολλά βιβλία δείτε το κι αυτό).

Αφού ολοκληρώσουμε την εγγραφή μας, είμαστε έτοιμοι είτε να απελευθερώσουμε ένα βιβλίο, είτε να αναζητήσουμε κάποιο που «κυκλοφορεί». Θα αρχίσω από το δεύτερο που είναι και πιο εύκολο. Από το μενού «Βιβλία και Άνθρωποι» επιλέγουμε «Βγείτε για κυνήγι».

Στη λίστα που εμφανίζεται θα δούμε όλες τις χώρες του κόσμου και δίπλα έναν αριθμό βιβλίων που μπορούμε να αναζητήσουμε σε κάθε μία. Αν ο αριθμός είναι κόκκινος σημαίνει οτι υπήρχε δραστηριότητα τις τρείς τελευταίες μέρες. Πατώντας πάνω σε κάθε χώρα θα βρούμε περιοχές και πόλεις ή νομούς που «απελευθερώθηκαν» βιβλία. Αφού καταλήξουμε σε κάποια περιοχή θα δούμε την αναλυτική λίστα με τα βιβλία και την ημερομηνία απελευθέρωσης. Πατώντας πάνω στον τίτλο του βιβλίου, βλέπουμε που απελευθερώθηκε και πιθανώς κάποιες οδηγίες για το σημείο που μπορούμε να το βρούμε.

Ας υποθέσουμε λοιπόν οτι πήγαμε στο σημείο που ήταν το βιβλίο και το πήραμε (ή το βρήκαμε τυχαία σε ένα παγκάκι). Το επόμενο βήμα είναι να δηλώσουμε οτι το έχουμε στα χέρια μας συμπληρώνοντας τον κωδικό BCID που θα έχει πάνω του. Αυτό βέβαια δεν ειπναι υποχρεωτικό αλλά θα βοηθήσει την παρακολούθηση του ταξιδιού του. Στη συνέχεια αφού το διαβάσουμε μπορούμε να το απελευθερώσουμε ξανά, γράφοντας κάποια σχόλια για τους επόμενους αναγνώστες.

Για να απελευθερώσουμε ένα δικό μας βιβλίο, θα πρέπει να του δώσουμε ένα νέο κωδικό BCID. Η σελίδα δίνει τη δυνατότητα να αναζητήσουμε μέσω του κωδικου ISBN βιβλίο μας στα sites του Amazon ανα τον κόσμο, ωστε να μην χρειαστεί να συμπληρώσουμε τους τίτλους. Χάρην παραδείγματος αναζήτησα ένα τυχαίο βιβλίο που βρηκα στο Amazon.

Ακόμα όμως και να μην υπάρχει το βιβλίο στο Amazon μπορούμε να το καταχωρήσουμε μόνοι μας, γράφοντας τα αντίστοιχα σχόλια (επιλέγοντας Παράκαμψη της αναζήτησης). Όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία η σελίδα θα μασ δώσει έναν κωδικό BCID τον οποίο θα γράψουμε πάνω στο βιβλίο (μπορούμε να εκτυπώσουμε και ετικέτες που προσφέρει η σελίδα πάνω στισ οποίες γράφουμε τον κωδικό για να είναι πιο προφανές τί σημαίνει αυτός ο αριθμός) και θα βρίσκεται στο εικονικό ράφι μας. Στη συνέχεια όταν επιθυμούμε κάνουμε απελευθέρωση είτε ελεύθερη (σε κάποιο τυχαίο σημείο) είτε ελεγχόμενη (το δίνουμε σε κάποιον χέρι χέρι ή το στέλνουμε με το ταχυδρομείο). Αυτό ήταν! Με τον μοναδικό κωδικό BCID μπορούμε να παρακολουθούμε την πορεία του βιβλίου μας καθώς το παίρνουν και το απελευθερώνουν άλλα μέλη του Bookcrossing. Αντίστοιχα μπορούμε να αναζητήσουμε βιβλία που απελευθερώθηκαν στην περιοχή μας ή ακόμα και αν κάποιο βιβλίοπου αναζητάμε το έχει κάποιο άλλο μέλος.

Αν λοιπόν έχετε κάποια βιβλία στα ράφια σας, που αφού τα διαβάσατε δεν θέλετε να τα κρατήσετε άλλο, το bookcrossing είναι μία καλή ιδέα για να τα δώσετε σε κάποιον που θα ήθελε να τα διαβάσει. Και φυσικά μία πηγή για δωρεάν νέα βιβλία που θα διαβάσετε εσείς! Καλό κυνήγι!

 

Read Full Post »

Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο που έχει να κάνει με το ποδήλατο. Ήταν ουσιαστικά το πρώτο του είδους που διάβασα. Το βιβλίο λέγεται «Όλα για το ποδήλατο, η αναζήτηση της ευτυχίας σε δύο τροχούς» και το έχει γράψει ο Ρόμπερτ Πεν. Υπάρχει τόσο σε αγγλική έκδοση ενδεικτικά εδώ (It’s All About the Bike: The Pursuit of Happiness on Two Wheels) αλλά και μεταφρασμένο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο,σε μετάφραση του Γιώργου Χρυσοβιτσάνου. Το βιβλίο μου το δάνεισε ο καλός φίλος Θανάσης που είναι ποδηλάτης κι αυτός (όχι γιαλαντζί σαν κι εμένα, κανονικός) και τον ευχαριστώ πολύ.

Η αλήθεια είναι πως όταν ο Θανάσης μου είπε πως το διαβάζει σκέφτηκα να το πάρω από το Amazon για να το διαβάσω ηλεκτρονικά. Φοβήθηκα όμως λίγο ότι επειδή έχει πολλούς ποδηλατικούς όρους ίσως χάνω λίγο το νόημα. Δυστυχώς δεν υπάρχει μεταφρασμένο σε ηλεκτρονική μορφή (από όσο είδα στη σελίδα των εκδόσεων για τα ebooks τους). Από την άλλη η μετάφραση ίσως θα μπορούσε να είναι και λίγο καλύτερη, δεν ξέρω αν ο μεταφραστής έχει σχέση με το ποδήλατο βέβαια. Π.χ. στη λέξη homebrew που κατέληξα μετά από κάποια προσπάθεια διαβάζοντας «σπιτική μπύρα» ίσως ταιριάζει περισσότερο η λέξη ιδιοκατασκευή. Ή στη φράση που περιλαμβάνει το «δοκιμή και λάθος» (trial and error) θα μπορούσε να γραφτεί ως «…πειραματιζόμενος…». Για να μην το παίξω και διορθωτής του μεταφραστή σίγουρα δεν χάνεται το νόημα με αυτά, αλλά καμία φορά αναρωτιέσαι «ποια λέξη να μετέφρασε;». Το βιβλίο σαν μέγεθος πάντως είναι πρακτικό για το δρόμο, εγώ το διάβασα σχεδόν όλο σε διαδρομές του ΗΣΑΠ αφού χώραγε άνετα στην τσάντα μου και ήταν ελαφρύ. Επι της ουσίας τώρα…

Ο συγγραφέας είναι ένας πολύ έμπειρος ποδηλάτης, που έχει κάνει ίσως περισσότερα χιλιόμετρα με το ποδήλατο από όσα έχω κάνει εγώ με αυτοκίνητο, και έχει κάνει και το γύρο του κόσμου με ποδήλατο. Ουσιαστικά το βιβλίο είναι μια αφήγηση για την προσπάθειά του να δημιουργήσει από το μηδέν ένα ποδήλατο ειδικά για τα μέτρα του αλλά και τα γούστα του. Το ποδήλατο για τον Πεν είναι μια επέκταση του εαυτού του, και όταν αποφασίζει να φτιάξει ένα δικό του δίνει σημασία ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Όπως λέει και ο ίδιος αυτό το ποδήλατο θα του μείνει για πάντα. Το βιβλίο φυσικά αφού αναφέρεται σε ένα τόσο προσωποποιημένο (customized!) ποδήλατο είναι ο ύμνος της χειροποίητης κατασκευής. Αναφέρει τις επιλογές που έκανε για κάθε κομμάτι του ποδηλάτου (σκελετός, σύστημα διεύθυνσης, μετάδοση, τροχοί και σέλα) και κάνει για μία ακόμη φορά το γύρο του κόσμου για να επισκεφθεί τους κατασκευαστές στο χώρο τους και να διαλέξει τα κομμάτια ένα προς ένα. Παραθέτει διαλόγους με τους τεχνίτες, ιστορικά στοιχεία για τις εταιρείες κατασκευής αλλά και αυτοβιογραφικά στοιχεία (π.χ. στο κεφάλαιο των τροχών αναφέρει την επισκευή ακτίνων που είχε κάνει μόνος του σε ένα από τα ταξίδια του). Όπως καταλαβαίνετε όλη αυτή η διαδρομή είναι μια εμπειρία από μόνη της, που την περιγράφει σαν «παραμύθι» για έναν ταπεινό ποδηλάτη σαν του λόγου μου. Δεν ξέρω πόσο διάστημα του πήρε για να το καβαλήσει τελειωμένο (ή μάλλον δεν θυμάμαι αν το αναφέρει). Αλλά μόνο και μόνο το γεγονός ότι ήθελε να γνωρίσει από κοντά όλους τους τεχνίτες σε κάνει να καταλάβεις πόσο σοβαρά είχε πάρει αυτή τη διαδικασία. Οι περιγραφές σε τεχνικό επίπεδο είναι λεπτομερέστατες και μαζί με κάποια λίγα σχέδια φέρνουν τον αναγνώστη σε μία άλλη οπτική γωνία για τη μηχανική των ποδηλάτων. Ακόμα και μικρές διαφορές στα σημεία κάνουν το ποδήλατο να συμπεριφέρεται διαφορετικά, να είναι πιο άνετο στην οδήγηση, ή καταλληλότερο για τον αναβάτη του και τις συνήθειές του. Μαζί με αυτές θα μάθετε και πολλά στοιχεία από την ιστορία του ποδηλάτου, τους πρωτοπόρους τεχνίτες που κατασκεύασαν τα πρώτα ποδήλατα και εξαρτήματα και πως αυτά άλλαξαν τον τρόπο των μετακινήσεων της εποχής, τους πρώτους αγώνες, αλλά και τα σκαμπανεβάσματα που είχε η απήχηση του ποδηλάτου στον κόσμο αναλόγως της κάθε περιόδου. Όλο αυτό αν και ακούγεται ανακατεμένο διαβάζεται ευχάριστα (από εμένα τουλάχιστον). Τώρα για το αν θα βρείτε την απόλυτη ευτυχία κάνοντας μια τέτοια απόπειρα δεν το ξέρω, ο Πεν πάντως σίγουρα την απόλαυσε. Εμείς απλά την απολαμβάνουμε και ονειρευόμαστε να την κάναμε στα δικά μας μέτρα.

Μ’ όλα αυτά βέβαια ένα πράγμα μου ήρθε στο μυαλό: το ποδήλατο που έχω ίσως να μην κάνει καθόλου για μένα. Αν σκεφτεί κανείς μάλιστα ότι το πήρα μεταχειρισμένο και με μόνο κριτήριο το ύψος μου ίσως να πρέπει να αναθεωρήσω τον βαθμό που είναι κατάλληλο για τα μέτρα μου. (ΟΚ ας μη το διαβάλλω και τελείως το ποδηλατάκι μου, είναι μια χαρά, εγώ δεν ξέρω που παν τα τέσσερα).

Αν λοιπόν όταν κάνετε ποδήλατο νιώθετε και την ρομαντική πλευρά, αν δεν κάνετε μόνο ποδήλατο για πρακτικούς λόγους αλλά και επειδή το γουστάρετε, και νιώθετε όμορφα όταν το οδηγείτε, αυτό το βιβλίο σας το προτείνω. Και που ξέρετε, ίσως μια μέρα φτιάξετε και το δικό σας ποδήλατο.

Read Full Post »