Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘τεχνολογία’

Μέσα από αυτές τις σελίδες έχω κάνει μερικές σύντομες παρουσιάσεις τόσο έντυπων όσο και ηλεκτρονικών βιβλιών. Με αφορμή μάλιστα και ένα άρθρο σχετικά με τις πωλήσεις του Amazon  σκεφτόμουν όλα τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα των έντυπων και ηλεκτρονικών βιβλίων. Η αλήθεια είναι ότι παρ’ όλη την αύξηση των πωλήσεων των ebooks σίγουρα δεν είμαστε ακόμα σε μία περίοδο που τα έντυπα είναι είδος «υπό εξαφάνιση», πουθενά στον κόσμο πιστεύω. Σίγουρα η κρίση έχει επηρεάσει τις πωλήσεις βιβλιών περισσότερο από ό,τι οι ηλεκτρονικές εκδόσεις, αλλά δεν παύουν να κυκλοφορούν πάρα πολλοί νέοι τίτλοι. Το βασικότερο πλεονέκτημα του έντυπου βιβλίου πιστεύω πως είναι η οικεία μορφή που έχουμε όλοι στο μυαλό μας για αυτό, ανεξαρτήτως ηλικίας. Είναι κάτι που πιάνουμε στα χέρια και το νιώθουμε «δικό» μας, το ξεφυλλίζουμε και το διαβάζουμε.

Φωτογραφία Lars Aronsson via Wikimedia Commons

Φωτογραφία Lars Aronsson via Wikimedia Commons

Πολλοί βιβλιοφάγοι αρέσκονται και στη μυρωδιά του χαρτιού ή δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στη βιβλιοδεσία και το εξώφυλλο, που σε πιο «προσεγμένες» εκδόσεις δίνει και έναν τόνο πολυτέλειας.  Γίνονται βέβαια προσπάθειες απομίμησης αυτής της εμφάνισης στα ebooks (για μυρωδιά ούτε λόγος) αλλά μάλλον για να νιώσει οικεία ο ηλεκτρονικός αναγνώστης παρά για ουσιαστικό λόγο.  Αυτό όσο και να θέλει κανείς σε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο απουσιάζει. Από την άλλη η άϋλη μορφή του ebook έχει το πλεονέκτημα ότι είναι και ουσιαστικά άφθαρτη όσες φορές και να το διαβάσουμε. Αντίθετα το έντυπο βιβλίο αν περάσει από πολλά χέρια ναι μεν «πιάνει τόπο» αλλά μπορεί να καταλήξει και στα σκουπίδια αν δεν είναι προσεκτικοί οι αναγνώστες. Θα πει κανείς βέβαια αν φτάσει να ξεφτίσει ένα βιβλίο από το διάβασμα χαλάλι… Και φυσικά, όπως και να το κάνουμε, άλλη χάρη έχει μια όμορφη βιβλιοθήκη στο σπίτι μας που μπορεί ο καθένας να ρίξει μια ματιά κι άλλο να πρέπει να του δώσουμε ένα iPad για να δει τη συλλογή μας. Άλλο ένα πλεονέκτημα λοιπόν προκύπτει από αυτό. Τα έντυπα βιβλία δανείζονται (προσοχή να επιστραφούν όμως…). Στα ηλεκτρονικά γνωρίζω ότι το Amazon και η Barnes & Noble  έχουν ενσωματώσει μία δυνατότητα δανεισμού στην πλατφόρμα τους αλλά αυτό μόνο για όσα βιβλία έχουν επιτρέψει οι εκδότες τους (που σίγουρα δεν τους αρέσει πολύ η ιδέα…). Στο iBookstore της Apple για την ώρα δεν υφίσταται δανεισμός (μείον ένα Apple…) ούτε και με άδεια.  Και φυσικά αφού δανείζονται πωλούνται κι όλας, ενώ μεταχειρισμένα ηλεκτρονικά δεν θα βρείτε πουθενά σε μειωμένη τιμή. Εδώ όμως τα ebooks έχουν ένα δικό τους προτέρημα καθώς συνήθως είναι φτηνότερα από τα έντυπα. Προσωπικά βέβαια πιστεύω ότι αυτό έχει να κάνει όχι μόνο με το κόστος παραγωγή, διανομής και δικαιωμάτων αλλά και γιατί ακόμα δεν είναι καθολική η διάδοση και η αποδοχή τους. Σε λίγα χρόνια ίσως οι όροι αντιστραφούν και όταν όλοι αναζητούν βιβλία κυρίως σε ηλεκτρονική μορφή θα βρίσκονται στο δίλημμα «Αφού το θες τώρα και εύκολο δώσε κάτι παραπάνω αλλιώς… στο βιβλιοπωλείο». Ας μην παραβλέπουμε βέβαια και το γεγονός ότι οι εκδότες ίσως δεν θα μας χαρίζουν για πάντα το μειωμένο κόστος έκδοσης ενός ebook από την τιμή στο ηλεκτρονικό ράφι. Για την ώρα λοιπόν το ebook κερδίζει στην τιμή και την ευκολία αγοράς (όπου πάντα θα έχει το πλεονέκτημα). Μπαίνεις σε ένα από τα πολλά ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία και με μερικά κλικ ή ταπ το βιβλίο κατεβαίνει στον υπολογιστή σου ή την ταμπλέτα σου. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε κι άλλο ένα προσόν, για τους συγγραφείς αυτή τη φορά, που είναι και υπέρ των αναγνωστών φυσικά. Μπορούν με πολύ μικρότερο κόστος να κάνουν μία ιδιωτική έκδοση και να πουλήσουν απευθείας στους αναγνώστες. Ακόμα και με έναν μεσάζοντα τύπου Amazon ή iBookstore το ποσοστό από την πώληση ενός βιβλίου είναι πολύ μεγαλύτερο (και πάντα ίδιο) για έναν συγγραφέα. Πέραν αυτού αν προσπαθεί να γίνει γνωστός μπορεί να δώσει ακόμα και δωρεάν ένα βιβλίο με πολύ μικρότερο κόστος και ρίσκο από το να εκδόσει ένα έντυπο βιβλίο. Άσε που καθορίζει την τιμή όποτε και όπως θέλει εκείνος. Θες να το κυκλοφορήσεις φτηνό και μετά να ανεβάσεις την τιμή; Έγινε. Θες να βγάλεις προσφορά για τις γιορτές; Με μερικά κλικ έτοιμο. Οι ευκολίες τους ebook βέβαια δεν σταματούν εδώ. Μπορεί να μην έχουμε όμορφα στοιβαγμένα τα βιβλία μας στη βιβλιοθήκη μας αλλά τα βρίσκουμε όλα μέσα στον ηλεκτρονικό αναγνώστη μας αρκεί να τον έχουμε μαζί μας.

Φωτογραφία Evan-Amos (Own work) [Public domain], via Wikimedia Commons

Φωτογραφία Evan-Amos (Own work) [Public domain], via Wikimedia Commons

Ένα Kindle π.χ. χωράει τόσα βιβλία που θα θέλαμε φορτηγό για να τα κουβαλήσουμε. Να προσθέσω τους σελιδοδείκτες που δεν χάνονται, τις σημειώσεις πάνω στο κείμενο ,που μπορούμε να προσθαφαιρέσουμε κατά το δοκούν, και την εύκολη μετάφραση λέξεων σε ξενόγλωσσα βιβλία και ίσως ένας φανατικός αναγνώστης να αρχίσει να σκέπτεται την αγορά ενός ebook reader ή tablet. Που όμως πέραν του κόστους αγοράς θα πρέπει να το έχει και φορτισμένο για να μπορεί να διαβάζει! Οι συσκευές τύπου epaper βέβαια έχουν πολύ μεγάλη διάρκεια μπαταρίας με μία φόρτιση αλλά προσωπικά  βρίσκω ενοχλητικό το αναβόσβημα της οθόνης τους σε κάθε αλλαγή σελίδας (περί ορέξεως βέβαια…). Τα tablets από την άλλη είναι σχετικά ακριβότερα. Και εδώ προκύπτει κι ένα άλλο ζήτημα. Καλό το ηλεκτρονικό με όλη τη βιβλιοθήκη μέσα, αλλά στην παραλία π.χ. έχουμε ένα θεματάκι να το πάρουμε. Όχι τόσο γιατί δεν είναι πρακτικό αλλά για τους ελαφροχέρηδες… Ενώ το κλασσικό βιβλιαράκι και στην άμμο να το παρατήσεις ποιός θα το βουτήξει; Άμα είναι να κάνω μπάνιο και να κοιτάω μην μου βουτήξουν το iPad χαιρετίσματα. Αστό σπίτι καλύτερα. Αρκεί βέβαια και το βιβλιαράκι να μην είναι και κανένας τόμος 2 κιλά γιατί θα το αφήσω κι αυτό! Και μιας και είμαστε στην παραλία ας σκεφτούμε και λίγο το περιβάλλον. Τα έντυπα βιβλία καταναλώνουν πολύ χαρτί (που αν είναι και πατάτα το βιβλίο, πάει χαμένο). Τουλάχιστον όμως ανακυκλώνονται εν μέρει ή γίνονται προσάναμα. Οι ηλεκτρονικές συσκευές ξέρετε τι αποτύπωμα άνθρακα έχουν για να παραχθούν; Αφήστε που όταν «γεράσουν» είναι πολύ δύσκολη η ανακύκλωσή τους (αν δεήσει ο χρήστης να τις ανακυκλώσει και δεν τις πετάξει στα σκουπίδια).

Όπως καταλαβαίνετε η μάχη είναι αμφίρροπη και η απόφαση για να διαλέξει κανείς είναι δύσκολη.

Εσείς ποια κατηγορία προτιμάτε; Έχετε κατά νου κανένα άλλο μειοπλέκτημα (μειονέκτημα και πλεονέκτημα μαζί);

Advertisements

Read Full Post »

Για το kickstarter έχω κάνει παλιότερα ξεχωριστή ανάρτηση. Ανα περιόδους βρίσκω διάφορα projects ενδιαφέροντα (αν και ακόμα δεν έχω χορηγήσει κάποιο). Σήμερα ανακάλυψα ένα που έχει και σχέση με ποδήλατο. Αυτό λοιπόν είναι το Helios Bars και φιλοδοξεί να κάνει το ποδήλατό σας «έξυπνο». Πώς θα γίνει αυτό; Αντικαθιστώντας το τιμόνι σας με το Helios Bars και αξιοποιώντας τις λειτουργίες του:

  • Ενσωματωμένο φως LED πάνω στο τιμόνι με αυτόματη ενεργοποίηση όταν βρίσκεστε κοντά στο ποδήλατο και απενεργοποίηση όταν απομακρυνθείτε. (Υλοποιείται μέσω bluetooth σύνδεσης με smartphone)
  • Οπίσθια LED φώτα που λειτουργούν σαν φλας για να ειδοποιείτε τους υπόλοιπους στις στροφές.
  • Ενσωματωμένο δέκτη GPS αφενός για να μπορείτε να εντοπίσετε πού βρίσκεται το ποδήλατο, αφετέρου να σας ειδοποιεί για το που πρέπει να στρίψετε όταν κάνετε μία διαδρομή (μέσω των οπίσθιων φώτων) συνεργαζόμενο με το Google Maps. Το GPS μαλιστα διαθέτει και εφεδρική μπαταρία που διαρκεί περίπου 15 μέρες ώστε να λειτουργεί ακόμα και σε περίπτωση κλοπής.
  • Ένδειξη ταχύτητας με αλλαγή του χρώματος των οπίσθιων φώτων, και δυνατότητα παραμετροποίησης του χρώματος μέσω του smartphone.

Εδώ το βίντεο του δημιουργού:

Εννοείται ότι μπορείτε να προσαρμόσετε το τιμόνι στα περισσότερα ποδήλατα, και να προσθέσετε χειριστήρια φρένων και ταχυτήτων (στο βίντεο είναι μίνιμαλ φυσικά). Το τιμόνι που θα αποκτήσετε με περίπου 255$ (συμπεριλαμβανομένης αποστολής εκτός Αμερικής) θα μπορεί να έχει άσπρο ή μαύρο χρώμα. Δεν το λες και φτηνό, αλλά σίγουρα είναι πρωτότυπο και καινοτομικό. Ίσως αποτελέσει αφορμή για παρόμοιες καινοτομίες σε όλα τα ποδήλατα στο μέλλον, οπότε θα γίνει και πιο προσιτό. Εδώ μπορείτε να δείτε την σελίδα του Kickstarter για το Helios Bars. Μέχρι στιγμής έχει ξεπεράσει τις $48.000 χορηγιών (από τις απαιτούμενες $70.000) οπότε είναι πολύ πιθανό στις 27 μέρες που απομένουν να συμπληρώσει το ποσό. Λέτε σε μερικά χρόνια όλα τα ποδήλατα να το έχουν «στάνταρ»;

Read Full Post »

Πριν από λίγο καιρό ηGoogleπαρουσίασε μία νέα συσκευή (δεν θα το πω ακόμα προϊόν) που λέγεταιGoogleGlass. Η συσκευή αυτή ουσιαστικά είναι ένας μικρός υπολογιστής που «φοριέται» σαν ένα ζευγάρι γυαλιά αλλά αντί για δύο φακούς έχει ένα μικρό προβολικό σύστημα στην πάνω δεξιά πλευρά και μία κάμερα.

Αυτό που υλοποιεί ουσιαστικά είναι μία επαυξημένη πραγματικότητα (augmentedreality) με το προβολικό σύστημα και προσφέρει λήψη εικόνας και βίντεο με την κάμερα. Η επαυξημένη πραγματικότητα σαν έννοια (και υλοποίηση) υπάρχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια στον αεροπορικό τομέα και κατά κύριο λόγο στα μαχητικά αεροσκάφη. Σε αυτά υπάρχει ένα σύστημα που προβάλει πληροφορίες με μορφή αριθμών ή συμβόλων πάνω σε ένα γυαλί μπροστά στο οπτικό πεδίο του χειριστή ώστε να μπορεί να έχει τόσο εικόνα του περιβάλλοντος μπροστά όσο και των πληροφοριών (π.χ. υψόμετρο, ταχύτητα, κλίση κλπ) χωρίς να χρειαστεί να αλλάξει το οπτικό του πεδίο.

Head Up Display όπως το βλέπει ο πιλότος σε μαχητικό F-18 (φωτογραφία του Αμερικανικού Ναυτικού public domain)

Τα συστήματα αυτά ονομάζονταιHeadUpDisplay(HUD) και η εξέλιξή τους ήταν η μεταφορά του προβολικού συστήματος πάνω στο κράνος του χειριστή ώστε οι πληροφορίες να είναι εμφανείς κοιτώντας οπουδήποτε και όχι μόνο μπροστά. Τα τελευταία χρόνια ταHUDεμφανίστηκαν και στα αυτοκίνητα (σε ακριβότερα μοντέλα βέβαια) με πρωτοπόρο από όσο γνωρίζω τηνSAABη οποία κατασκεύαζε και μαχητικά αεροπλάνα από όπου μετέφερε την τεχνολογία. Σιγά σιγά η τεχνολογία αυτή εμφανίστηκε σαν επιπλέον αξεσουάρ σε αρκετά μοντέλα αυτοκινήτων, (εδώ το βλέπουμε σε ένα Pegeuot 3008), με αντίστοιχα πλεονεκτήματα έστω και σε μικρότερο βαθμό.

Head Up Display σε αυτοκίνητο Peugeot 3008 (φωτογραφία Ciaranm94)

Φανταστείτε π.χ. να οδηγείτε και να βλέπετε την ταχύτητα του αυτοκινήτου μπροστά σας πάνω στο τζάμι και να μην χρειάζεται να πάρετε το βλέμμα σας προς τα όργανα. Όσο κι αν φαίνεται ασήμαντο, ουσιαστικά το διάστημα που το βλέμμα σας αλλάζει, τα μάτια σας εστιάζουν ξανά σε νέο σημείο και επιστρέφουν εκ νέου στο προηγούμενο με αποτέλεσμα σε μεγάλα ταξίδια να κουράζονται περισσότερο. Εκτός αυτού σε μεγάλες ταχύτητες ακόμα και μισό δευτερόλεπτο καθυστέρησης στην αντίδραση μπορεί να αποβεί μοιραίο. Αντίστοιχα αποτελέσματα βλέπουμε και στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές που εμφανίζουν ταυτόχρονα με την εικόνα πληροφορίες για το υπόλοιπο της μπαταρίας ή τις λήψεις που απομένουν στην κάρτα μνήμης. Πέραν αυτού η ιδέα της επαυξημένης πραγματικότητας υλοποιήθηκε και με ταsmartphonesτελευταίας γενιάς τα οποία έχουν κάμερα. Εκεί όμως προχωράμε ένα βήμα πιο πέρα και μπορούν να προβληθούν δεδομένα που δεν έχουν σχέση μόνο με την ίδια τη συσκευή αλλά και με το περιβάλλον εκτός αυτής. Ουσιαστικά με μία εφαρμογή η οποία χρησιμοποιεί την κάμερα προβάλλονται επιπλέον χρήσιμες πληροφορίες πάνω στην «καθαρή» εικόνα. Σε συνάρτηση με το σύστημαGPS(γεωγραφικής τοποθεσίας) και της πυξίδας που έχουν πια πολλά κινητά είναι δυνατό να «προβληθούν» πληροφορίες για σημεία ενδιαφέροντος που βρίσκονται γύρω μας αναλόγως προς ποιά μεριά κοιτάμε. Π.χ. κοιτώντας έναν δρόμο να καταλάβουμε προς ποια μεριά είναι ένας σταθμός του μετρό ή να εμφανιστεί ένα βέλος που θα μας οδηγήσει προς τα εκεί.

Εφαρμογή επαυξημένης πραγματικότητας σε smartphone. Προβάλλει πληροφορίες για το κτήριο που φαίνεται στο πίσω μέρος και εμφανίζεται στην οθόνη. (Φωτογραφία 1Veertje)

Το Googleglassλοιπόν είναι ένα μικρό HUD για όλους εμάς του υπόλοιπους, που ενσωματώνει επιπλέον χαρακτηριστικά όμως. Όπως έγραψα και στην αρχή δεν είναι ακόμα εμπορεύσιμο προϊόν αλλά μία δοκιμαστική πλατφόρμα που δόθηκε σε μερικές εκατοντάδες προγραμματιστές ώστε να πειραματιστούν και να «γράψουν» εφαρμογές που θα το εκμεταλλευθούν. Το κόστος του πρωτοτύπου ήταν $1500, διόλου ευκαταφρόνητο αλλά σίγουρα όχι απαγορευτικό για κάποια εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού ή ακόμα και για ανεξάρτητο προγραμματιστή που θα ήθελε να κάνει κάποιους πειραματισμούς. Ήδη στην Αμερική πολλοί από τους πρώτους «τυχερούς» που το απέκτησαν κυκλοφορούν στο δρόμο φορώντας τη συσκευή και πειραματίζονται. Το GoogleGlassπαρεμβάλει πληροφορίες στο οπτικό πεδίο του δεξιού σας ματιού και συγκεκριμένα στην πάνω δεξιά γωνία, αφενός για να μην εμποδίζει πρακτικά την όρασή σας, αφετέρου για να μην αποκρύπτει το μάτι σας όταν κάποιος σας κοιτά. Σε αυτή τη μικρή «οθόνη» λοιπόν μπορεί να προβληθεί ένα μήνυμα από το κινητό σας για παράδειγμα ή μία φωτογραφία. Το πλαϊνό μέρος του GoogleGlass (ο σκελετός ας το πούμε έτσι) έχει μία επιφάνεια ευαίσθητη στην αφή με την οποία δίνουμε εντολές είτε ακουμπώντας την, είτε σέρνοντας το δάκτυλό μας πάνω της. Επιπλέον έχει μικρόφωνο για να δώσουμε κάποιες βασικές φωνητικές εντολές και ακουστικό (που δεν μπαίνει όμως μέσα στο αυτί) για να λάβουμε ηχητικές ειδοποιήσεις. Εννοείται οτι έχει μπαταρία και σύστημα ασύρματης επικοινωνίας. Τέλος με την ενσωματωμένη κάμερα μπορούμε να τραβήξουμε φωτογραφίες και βίντεο που στη συνέχεια είναι δυνατό να «μοιραστούμε» άμεσα με φίλους στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα. Η τελευταία λειτουργία βέβαια εγείρει και ένα ευαίσθητο θέμα για την ιδιωτικότητα καθώς ουσιαστικά μπορεί κανείς να κάνει λήψη εικόνας και βίντεο σε όποιο σημείο βρίσκεται και όπου κοιτά, πιθανώς και χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Λίγο μετά την ανακοίνωσή του μάλιστα ένα καφέ στο Seattle απαγόρευσε την χρήση των γυαλιών του Googleστους χώρους του (πιθανώς βέβαια να ήταν και ένα μικρό επικοινωνιακό τρικ αυτό). Σε κάθε περίπτωση βέβαια οι προοπτικές της τεχνολογίας αυτής είναι πολύ μεγάλες και η «κοινότητα» των infojunkies περιμένει με αγωνία τις εξελίξεις. Σίγουρα θα ξεπηδήσουν πολλές ρηξικέλευθες ιδέες που θα αφορούν τη χρήση του. Σκεφθείτε για παράδειγμα ότι φορώντας το μπορείτε με ένα άγγιγμα να αναζητήσετε πληροφορίες στα γρήγορα όταν βρίσκεστε στο δρόμο όπως για το ποιά λεωφορεία σας εξυπηρετούν στη στάση που βρίσκεστε, ή που θα βρείτε ένα κατάστημα που σας περιμένει ένας φίλος. Θα μπορείτε να αποθηκεύσετε «στιγμές» από τη ζωή σας, με την ενσωματωμένη κάμερα την ώρα που συμβαίνουν, σαν να έχετε μία φωτογραφική μηχανή που βλέπει ότι κι εσείς συνεχώς. Μπροστά στα μάτια σας θα βλέπετε τα ραντεβού σας, τις εκκρεμότητες της ημέρας, ή θα εμφανίζεται το όνομα του καλούντος από το κινητό σας την ώρα που κάνετε γυμναστική. Σκεφθείτε έναν γιατρό που κάνει επέμβαση και βλέπει πληροφορίες για την κατάσταση το ασθενή ή τα σημεία στα οποία πρέπει να επέμβει. Πιθανότατα μάλιστα θα βελτιώσει την καθημερινότητα ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ήδη σε smartphones υπάρχουν εφαρμογές που εμφανίζουν αστερισμούς και πλανήτες στον ουρανό απλά στρέφοντας την οθόνη του κινητού σας προς τον ουρανό. Φανταστείτε να υλοποιηθεί κάτι παρόμοιο στο Google Glass. Υπάρχουν ακόμα και παιχνίδια για smartphones που προβάλλουν εικόνες πάνω στον πραγματικό κόσμο με τη βοήθεια πάντα της κάμερας. Στην επίσημη σελίδα του Google Glass μπορείτε να πάρετε μία ιδέα για το πως λειτουργεί και πως είναι η εμπειρία να το φοράτε. Επίσης σε αυτόν τον σύνδεσμο θα βρείτε μία εκτενή παρουσίαση για τις δυνατότητές του. Αν ενδιαφέρεστε να το αποκτήσετε, δυστυχώς για την ώρα οι αιτήσεις έχουν κλείσει.

Update: Ένα καταπληκτικό infographic (στα αγγλικά) από τον Martin Missfeldt που παρουσιάζει τη λειτουργία του Google glass στο τεχνικό μέρος και αξίζει να δείτε. http://www.brille-kaufen.org/en/googleglass/

Update2: κυκλοφόρησαν επίσημα τα τεχνικά χαρακτηριστικά και η τιμή που είναι όπως είπα πιο πριν $1500. Θα τα βρείτε εδώ

Όλα αυτά βέβαια όσο ενθουσιάζουν μία μερίδα ανθρώπων, άλλο τόσο φοβίζουν κάποιους άλλους. Μήπως αυτή η υπερβολική συμπύκνωση πληροφορίας που θα είναι συνεχώς (ΟΚ, έστω ανά διαστήματα) «μπροστά μας» δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα; Μήπως σε μερικά χρόνια θα φοράμε όλοι γυαλιά (ή φακούς επαφής) με προβολικά συστήματα που θα μας κάνουν ακόμα πιο εξαρτημένους από αυτά και στερημένους όταν δεν τα φοράμε; Έχουμε ανάγκη αυτού το είδους την «άμεση» και συνεχή πληροφόρηση;

Εσείς θα αγοράζατε μία τέτοια συσκευή αν είχε λογικό κόστος; Βλέπετε με δισταγμό την προοπτική να κυκλοφορήσει ή περιμένετε πώς και πώς να φορέσετε το GoogleGlass;

Read Full Post »

Οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποιούμε καθημερινά το Google για αναζητήσεις στο ίντερνετ. Με μερικές λέξεις κλειδιά αναζητάμε ειδήσεις, έγγραφα, άρθρα από όλον τον κόσμο, τηλέφωνα και διευθύνσεις, συνταγές μαγειρικής και τόσα άλλα. Πολλές φορές μάλιστα βρίσκουμε και απαντήσεις σε ερωτήσεις, όπως π.χ. ημερομηνίες λήξης προθεσμιών για καταβολή δικαιολογητικών, λύσεις για προβλήματα μηχανικής ή τεχνικής φύσεως κλπ. Αρκετά συχνά μάλιστα ακούγεται πια η φράση «γκουγκλάρισέ το» (κατά το google it στα αγγλικά).

Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι υπάρχει και μία γνωσιακή βάση δεδομένων που θα απαντήσει σε ερωτήσεις κάθε είδους όχι μόνο επιστημονικής φύσεως αλλά και οποιουδήποτε σχεδόν γνωσιακού πεδίου;

Αυτή η «μηχανή» είναι η Wolfram|Alpha, και έχει πάρει το όνομά της από τον δημιουργό της που ονομάζεται Stephen Wolfram. Σημείωση ότι χαρακτήρας μετά το m είναι το σύμβολο | (pipe) και όχι το λατινικό γράμμα l Ουσιαστικά είναι ένα σύστημα το οποίο μπορεί να αναγνωρίσει φυσική γλώσσα (στα αγγλικά βέβαια) και να απαντήσει (σε έναν αρκετά ικανοποιητικό βαθμό) ερωτήσεις πάνω σε μία πληθώρα από θέματα. Οι απαντήσεις προέρχονται από πραγματικές πηγές, και όχι μόνο από το ίδιο το ίντερνετ. Ουσιαστικά από την ίδια τη γνωσιακή βάση της Wolfram|Alpha που εμπλουτίζεται συνεχώς με δεδομένα από πάρα πολλές πηγές. Πολλές από αυτές αναφέρονται μετά από κάθε απάντηση που εμφανίζει στις ερωτήσεις σας.

Για να καταλάβετε την χρήση αλλά και το περιεχόμενο της θα σας δώσω μερικά παραδείγματα. Μη διστάσετε να δοκιμάσετε κι εσείς αλλά και να δείτε τον δικό της τομέα με παραδείγματα για το τι μπορείτε να «ρωτήσετε». Στο τέλος των παραδειγμάτων θα αναφέρω όλα τα γνωσιακά πεδία που έχει διαθέσιμα.

Στην ερώτηση λοιπον «earth compared to the sun» (η γη συγκριτικά με τον ήλιο) η μηχανή αναγνώρισε τη λέξη earth σαν πλανήτη και την λέξη sun σαν άστρο και στις συνέχεια εμφάνισε διάφορες ιδιότητες. Τη μάζα τους (και τη μάζα του ήλιου σε σύγκριση με της γης) , το κέντρο τροχιάς τους, την επιτάχυνση της βαρύτητας του κάθε ουράνιου σώματος, την ταχύτητα διαφυγής από την έλξη της βαρύτητας, την περίοδο περιστροφής, την περίοδο τροχιάς κ.α.

Πληκτρολογώντας κάποια τροφή π.χ. beans (φασόλια) θα σας εμφανίσει συνολικές θερμίδες ανα μερίδα, και περιεκτικότητα σε λίπος και συστατικά (όπως π.χ. βιταμίνες, ασβέστιο, σίδηρο κ.λπ), αλλά και επιπλέον κατηγοριοποίηση στην καθημερινή διατροφή, σύγκριση της περιεκτικότητας των συστατικών σε σχέση με άλλες τροφές κ.α.

Αντίστοιχα μπορεί στον κλάδο των μαθηματικών εκτός από το να κάνει υπολογισμούς, να σχεδιάσει συναρτήσεις, να λύσει μαθηματικές εξισώσεις , να υπολογίσει εμβαδά και όγκους αλλά και να κάνει πιο σύνθετα μαθηματικά που για να είμαι ειλικρινής δυσκολεύτηκα να καταλάβω με τους αγγλικούς όρους των παραδειγμάτων. (Κάποια από αυτά η αλήθεια είναι οτι τα κάνει και το Google αλλά νομίζω σε πιο χαμηλό επίπεδο)

Μπορείτε επίσης να κάνετε ερωτήσεις οικονομικής ή κοινωνικής φύσεως όπως π.χ. «country ranking by population» (Κατάταξη χωρών με βαλση τον πληθυσμο) όπου πέρα από τη λίστα με τις χώρες και τον πληθυσμό τους σε φθίνουσα σειρά θα δείτε και ένα μικρό συγκριτικό γράφημα δίπλα τους και αναλυτικές γεωγραφικές και πολιτικές πληροφορίες για την Κίνα που είναι στην κορυφή (σημαία, πλήρης ονομασία, τοποθεσία στον χάρτη, επιφάνεια, επίπεδο υγείας και μόρφωσης κ.λπ). Όπως αντιλαμβάνεστε μπορείτε να αναζητήσετε στοιχεία για κάθε χώρα αλλά και για συγκεκριμένες πόλεις (π.χ. Παρίσι) αλλά και περιοχές χωρών, νησιά, λίμνες και άλλα γεωγραφικά σημεία.

Στον τομέα της υγείας και των φαρμάκων μπορείτε να υπολογίσετε εύκολα τον δείκτη μάζας σώματος (BMI) δίνοντας το ύψος και το βάρος σας και να δείτε σε ένα διάγραμμα σε ποια κατηγορία ανήκετε (λιποβαρής , φυσιολογικός, υπέρβαρος, ή παχύσαρκος). Αντίστοιχα δίνοντας το όνομα ενός φαρμάκου, όχι μόνο θα δείτε την χημική τους σύσταση και την επίσημη ονομασία του αλλά θα δείτε και τη μοριακή δομή τόσο δισδιάστατη όσο και τρισδιάστατη, ακόμα και τα έκδοχα στα οποία κυκλοφορεί (π.χ. διάλυμα, δισκία, κ.λπ.).

Στον καιρό θα βρείτε εκτός από το δελτίο καιρού για οποιοδήποτε σχεδόν σημείο του κόσμου, ιστορικά δεδομένα για κάποιες περιοχές και πόλεις (μπορείτε λοιπόν να απαντήσετε την ερώτηση, «τελικά είχε παλιόκαιρο τη μέρα που σε γνώρισα ναι ή όχι;») και στατιστικά για την θερμοκρασία που επικρατούσε την ίδια μέρα τα παρελθόντα έτη.

Στις μεταφορές μπορείτε για να δείτε στοιχεία για αεροδρόμια (τοποθεσία, υψόμετρο, χάρτης, πλήθος διαδρόμων και μήκος) αλλά και να συγκρίνετε μεταφορικά μέσα (π.χ. δύο διαφορετικά αεροπλάνα) ή να λάβετε πληροφορίες για την κίνηση στους δρόμους (σε πόλεις που υπάρχουν δεδομένα). Επίσης, να κάνετε υπολογισμούς κατανάλωσης και ακτίνας ή απόσταση φρεναρίσματος με συγκεκριμένη ταχύτητα αναλόγως και κατάστασης του δρόμου (στεγνός, βρεγμένος παγωμένος κ.λπ.).

Αναλυτικά όλα τα γνωσιακά πεδία είναι τα ακόλουθα, και φυσικά η γνώση που μπορείτε να εξάγετε ουσιαστικά ατελείωτη. Ακόμα και λίγα παραδείγματα από το καθένα να δοκιμάσετε ίσως χρειαστείτε ώρες για να τα δείτε όλα. Βαθιά ανάσα:

Μαθηματικά, Στατιστική και Ανάλυση δεδομένων, Φυσική, Χημεία, Υλικά, Μηχανική, Αστρονομία, Γεωλογία, Ανθρωπολογία και Ζωολογία, Τεχνολογικός κόσμος, Μεταφορές, Υπολογιστικές επιστήμες, Διαδικτυακά και υπολογιστικά συστήματα, Μονάδες μέτρησης, Οικονομικά και Χρήμα, Ημερομηνίες και Ώρες, Τοποθεσίες και Γεωγραφία, Κοινωνικά & οικονομικά δεδομένα, Καιρός, Υγεία και Φαρμακευτική, Τρόφιμα και διατροφή, Γλωσσολογία, Πολιτισμός και Μέσα, Άνθρωποι και Ιστορία, Εκπαίδευση, Οργανισμοί, Αθλήματα και Παιχνίδια, Μουσική, Χρώματα.

Η σελίδα με τα παραδείγματα ανα πεδίο βρίσκεται εδώ.

Πέραν της ιστοσελίδας όπου μπορείτε να κάνετε αναζητήσεις υπάρχουν και εφαρμογές για φορητές συσκευές επί πληρωμή (iOS, Android, Νοοκ & Kindle) που είτε βοηθούν στην καλύτερη αναζήτηση και εμφάνιση των αποτελεσμάτων, είτε ειδικεύονται σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ. Στατιστική) για εξαγωγή δεδομένων.

Μία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα λειτουργία που παρουσιάστηκε πρόσφατα είναι η ανάλυση του προφίλ σας στο Facebook (πάντα με την άδειά σας). Κάνοντας login λοιπόν και συναινώντας για την πρόσβαση ανάγνωσης του προφιλ σας η Wolfram|Alpha θα σας παρουσιάσει μία αρκετά ενδιαφέρουσα ανάλυση με στατιστικά για τις αναρτήσεις σας, τα είδη τους (ενημερώσεις κατάστασης, κοινοποιήσεις, φωτογραφίες κλπ), εμφάνιση των πιο δημοφιλών αναρτήσεων και φωτογραφιών, στατιστικά για τους φίλους σας με φύλλο, γεωγραφική απόσταση, κατάσταση σχέσης (ελεύθεροι, σε σχέση κλπ) κατανομή ηλικιών, κατανομή ανα πλήθος φίλων κλπ. Η εγκυρότητας της ανάλυσης φυσικά επαφιέται και στην ακρίβεια των στοιχείων (π.χ πολλοί χρήστες βάζουν σκόπιμα λανθασμένα στοιχεία, ηλικίας, ή περιοχής) οπότε μην ξαφνιαστείτε αν δείτε και μερικά περίεργα δεδομένα. Σε κάθε περίπτωση προσωπικά το βρήκα διασκεδαστικό.

Να σημειώσω εδώ ότι σε περίπτωση που χρησιμοποιήσετε την Wolfram|Alpha για εργασίες (π.χ. μία διατριβή) θα πρέπει να την αναφέρετε σαν πηγή (σύμφωνα με τους όρους χρήσης της). Επιπλέον όπως και κάθε πηγή πληροφορίας δεν μπορεί να θεωρηθεί αλάνθαστη (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα αποτελέσματά της είναι εξ ορισμού αναξιόπιστα).

Καλές αναζητήσεις στον ωκεανό της γνώσης, και αν βρείτε κάτι ενδιαφέρον μοιραστείτε το μαζί μας!

 

Read Full Post »

Στο προηγούμενο άρθρο με θέμα το την ανάκτηση χαμένων δεδομένων έκλεισα υποσχόμενος μία νέα ανάρτηση ειδικά για την λήψη εφεδρικών αντιγράφων (backup επί το «ελληνικότερον»). Σε αυτή την ανάρτηση λοιπόν θα κάνω μία μικρή ανάλυση με προτάσεις για τη λήψη εφεδρικών αντιγράφων ώστε να μπορείτε να προλάβετε τα χειρότερα. Φυσικά οι ιδέες μου δεν είναι ευαγγέλιο και μπορείτε να τις προσαρμόσετε στις ανάγκες και τις συνήθειές σας.

Η διαδικασία λήψης των εφεδρικών αντιγράφων διέπεται από τέσσερις βασικούς άξονες. Ουσιαστικά είναι τέσσερις ερωτήσεις που θα πρέπει να απαντήσετε πριν αρχίσετε να κρατάτε εφεδρικά αντίγραφα.

  1. Τί θα κάνω backup

  2. Πού θα κάνω το backup

  3. Πώς θα κάνω το backup

  4. Πότε θα κάνω backup

Ας τις δούμε μία μία.

1. Τι θα κάνω backup (ή ουσιαστικά ποιά δεδομένα του υπολογιστή μου)

Το ιδανικό σε κάθε υπολογιστή θα ήταν να μπορούμε να κρατήσουμε εφεδρικό αντίγραφο για όλα ανεξαιρέτως τα δεδομένα μας. Αυτά συμπεριλαμβάνουν τόσο τα αρχεία του λειτουργικού συστήματος και των εγκατεστημένων προγραμμάτων όσο και τα «προσωπικά» μας αρχεία (έγγραφα, φωτογραφίες, βίντεο, emails, «αγαπημένα» ή αλλιώς σελιδοδείκτες από το πρόγραμμα περιήγησης στο ίντερνετ κλπ). Αν όμως ο όγκος των δεδομένων είναι αρκετά μεγάλος εξαιρώντας τα αρχεία του συστήματος και των προγραμμάτων μπορούμε να δώσουμε περισσότερο χώρο για τα δικά μας δεδομένα. Από την άλλη αν κρατήσουμε το πλήρες σύστημα σε μία πιθανή αναποδιά (π.χ. απώλεια του σκληρού δίσκου) θα επιταχύνουμε την επαναφορά στην αρχική εγκατάσταση. Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως ανέφερα και στην προηγούμενη ανάρτηση η άποψή μου είναι πως το μεγαλύτερο βάρος πρέπει να δοθεί στα προσωπικά μας αρχεία. Αυτά άλλωστε είναι και τα πιο πολύτιμα αφού σε πιθανή απώλεια είναι είτε αδύνατο να τα ξαναδημιουργήσουμε (π.χ. μία φωτογραφία στο Παρίσι μαζί με τη σύντροφό μας) είτε χρονοβόρο και επίπονο (κάποια εργασία για το πανεπιστήμιο ή για τη δουλειά). Αντιθέτως τα αρχεία συστήματος των Windows, του Linux ή του Mac ή την εγκατάσταση ενός προγράμματος θα τα βρούμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο (από τα αρχικά CD εγκατάστασης που έχουμε ή από κάποιο φίλο). Εννοείται βέβαια ότι αν έχουμε μία σπάνια ή παλαιά εφαρμογή, δυσεύρετη άλλα πολύ χρήσιμη, την κατηγοριοποιούμε στα προσωπικά αρχεία και φροντίζουμε να έχουμε εφεδρικά αντίγραφα και για αυτή.

2. Πού θα κάνω backup (ή ποιο μέσο αποθήκευσης θα επιλέξω για τα εφεδρικά αντίγραφα των δεδομένων μου)

Η πρότασή μου για τα backups σας είναι η εξής: Τα δεδομένα μας πρέπει να βρίσκονται ταυτόχρονα σε τουλάχιστον δύο σημεία. Το ένα θα είναι ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή μας και το άλλο κάποιο άλλο μέσο κατά προτίμηση μάλιστα εξωτερικά του υπολογιστή (και όχι ένα δεύτερος δίσκος εγκατεστημένος μέσα). Από εκεί και πέρα το μέσο έχει να κάνει τόσο με τον όγκο των δεδομένων όσο και με πρακτικής και οικονομικής φύσεως επιλογές. Η πιο συνήθης πρακτική είναι να υπάρχει ένας εξωτερικός σκληρός δίσκος στον οποίο αντιγράφουμε τα αρχεία μας. Άλλη επίσης ιδέα είναι να σώζουμε τα αρχεία σε εγγράψιμους δίσκους CD ή DVD ή και Blu-Ray. Μία κάπως πιο ακριβή αλλά αρκετά αξιόπιστη και βολική λύση είναι ένας δικτυακός εξωτερικός δίσκος (τα λεγόμενα NAS – Network Attached Storage) καθώς επιτρέπει την ταυτόχρονη λήψη αρχείων από πάνω από έναν υπολογιστή ταυτόχρονα χωρίς αποσύνδεση και επανασύνδεση. Τέλος η λύση που αρχίζει να γίνεται όλο και πιο δημοφιλής είναι το «σύννεφο» (cloud storage) που ουσιαστικά είναι ένας χώρος που διαθέτουμε στο διαδίκτυο είτε δωρεάν είτε επί πληρωμή για να αποθηκεύουμε αρχεία. Να σημειώσουμε εδώ ότι θα πρέπει να διαχωρίσουμε την έννοια της αποθήκευσης (storage) από την κοινοποίηση (sharing). Άλλο να ανεβάσουμε τις φωτογραφίες μας στο Facebook για να τις δουν οι φίλοι μας και άλλο να τις αποθηκεύσουμε σε μία υπηρεσία όπως το DropBox που είναι προσβάσιμη μόνο από εμάς. Σε κάθε περίπτωση βέβαια αν έστω και η ιδέα πως τα αρχεία σας είναι «κάπου» σας ενοχλεί επιλέξτε μία διαφορετική λύση. Πάντως ένα θα πρέπει να θυμάστε. Μην εμπιστεύεστε απόλυτα (από τεχνικής απόψεως) κανένα μέσο. Οι σκληροί δίσκοι και τα USB sticks χαλάνε, τα CD σπάνε και γρατσουνίζονται, τα NAS μπορεί να πάθουν κάποια βλάβη στο τροφοδοτικό τους, οι υπηρεσίες διαδικτυακού χώρου αποθήκευσης μπορεί να τύχει να μην είναι διαθέσιμες όταν τις χρειαστείτε. Ως εκ τούτου αν τα δεδομένα σας είναι σημαντικά (π.χ. δουλειά εταιρείας) κρατήστε τα και σε διαφορετικά μέσα. Η τελευταία συμβουλή που θα δώσω είναι η εξής: Μη λυπηθείτε τα χρήματα (κατά το δυνατό) που θα ξοδέψετε για μία καλύτερη λύση (είτε σε υλικό είτε σε λογισμικό). Σε μία μελλοντική απώλεια ίσως πολύ περισσότερα λεφτά να μην σας επαναφέρουν τα αρχεία σας.

3. Πώς θα κάνω το Backup (ή ποιό πρόγραμμα θα χρησιμοποιήσω).

Η πιο εύκολη διαδικασία, ειδικά αν αποθηκεύετε μόνο τα προσωπικά σας αρχεία είναι μία απλή αντιγραφή από τον εσωτερικό στον εξωτερικό δίσκο. Το θέμα είναι ότι αυτή η τακτική αφενός απαιτεί να γνωρίζετε ακριβώς που βρίσκονται όλα τα αρχεία σας (π.χ. και φάκελοι αποθήκευσης emails, favorites) αφετέρου κάθε φορά να τα αντιγράφετε εξ αρχής όλα για να είστε σίγουροι ότι έχετε πάντα έστω ένα τελευταίο και ενημερωμένο αντίγραφο. Μπορείτε φυσικά να δημιουργείτε έναν ξεχωριστό φάκελο για κάθε νέο αντίγραφο ασφαλείας (δίνοντας ένα όνομα με χαρακτηριστική ημερομηνία) και να κρατάτε ένα είδος ιστορικότητας (δείτε και την παράγραφο 4) με την ανάλογη σπατάλη χώρου όμως. Για κάτι πιο σίγουρο και πρακτικό όμως προτιμήστε ένα πρόγραμμα για να κάνει αυτή την εργασία. Μπορείτε να βρείτε τόσο δωρεάν λύσεις όσο και πιο προχωρημένες επί πληρωμή ή ακόμα και να χρησιμοποιήσετε τις ήδη διαθέσιμες εφαρμογές που συνήθως έχουν τα λειτουργικά. Π.χ. τα Windows διαθέτουν την δική τους εφαρμογή (Windows Backup) την οποία μπορείτε να ρυθμίσετε ώστε να αντιγράφει είτε το σύνολο του δίσκου είτε συγκεκριμένους φακέλους σε έναν εξωτερικό δίσκο. Αντίστοιχα υπάρχουν και προγράμματα που θα αντιγράψουν όλα τα αρχεία που επιλέγετε είτε θα συγχρονίσουν τους δύο δίσκους (ώστε να αφαιρεθούν τυχόν διαγραμμένα αρχεία) καθώς εσείς δουλεύετε. Ένα από αυτά που έχει τόσο δωρεάν έκδοση όσο και επί πληρωμή με επιπλέον λειτουργίες είναι το SyncBack για τα Windows. Στο Mac μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε την ενσωματωμένη (και πολύ βολική) λειτουργία του TimeMachine είτε κάποιο πρόγραμμα με ακόμα περισσότερες δυνατότητες (βλέπε CarbonCopy, SuperDuper κλπ). Αντίστοιχα στο Linux θα βρείτε ακόμα περισσότερες (και δωρεάν) επιλογές και ενδεικτικά αναφέρω Bacula, Rsync, Back In Time κλπ. Πολλές από τις διαθέσιμες εφαρμογές θα κρατήσουν πλήρες αντίγραφο (εικόνα) του σκληρού σας δίσκου ή και μέρος αυτού, με πολλές δυνατότητες παραμετροποίησης όπως π.χ. εξαίρεσης αρχείων, αποθήκευσης μόνο διαφοροποιημένων αρχείων, διατήρηση διαγραμμένων αρχείων στο backup, δημιουργίας αρχείου καταγραφής κλπ.

4. Πότε θα κάνω Backup (ή με ποιά συχνότητα)

Το κάθε πότε θα λαμβάνετε εφεδρικά αντίγραφα έχει να κάνει με το πόσο συχνά τροποποιείτε τα δεδομένα σας. Αν οι καθημερινές σας συνήθειες έχουν να κάνουν με περιήγηση στο διαδίκτυο ή παίζετε παιχνίδια πιθανώς ακόμα και μία φορά το μήνα να παίρνετε backup να είναι αρκετό. Αν όμως ο υπολογιστής είναι για εσάς εργαλείο δουλειάς (έστω και ερασιτεχνικής) ή αποθηκεύετε συχνά φωτογραφίες και βίντεο από εξωτερικές συσκευές καλό θα είναι να λαμβάνετε backup εβδομαδιαία ή ακόμα και καθημερινά. Με τις περισσότερες εφαρμογές αυτό δεν είναι κάτι δύσκολο αφού μπορείτε να προγραμματίσετε την λήψη του εφεδρικού αντιγράφου κάποιες μεταμεσονύκτιες ώρες (αν αφήνετε ανοικτό τον υπολογιστή για κάποιο λόγο) ή ακόμα και να αρχίσετε την διαδικασία μόλις τελειώσετε την εργασίας σας και να ρυθμίσετε την εφαρμογή να τερματίσει τη λειτουργία του υπολογιστή αφού αυτό ολοκληρωθεί το backup. Η συμβουλή σε ό,τι έχει να κάνει με την συχνότητα των εφεδρικών αντιγράφων είναι να ρυθμίσετε την εφαρμογή σας να κρατάει ένα ιστορικό των διαφοροποιημένων αρχείων. Δηλαδή από την πρώτη λήψη που θα περιλαμβάνει το σύνολο των αρχέιων και θα είναι αρκετά μεγάλου μεγέθους, στη συνέχεια η εφαρμογή θα αντιγράφει όλα αυτά τα αρχεία που έχουν αλλάξει ώστε σε περίπτωση που χρειαστείτε το backup να είναι χρήσιμο όχι μόνο αν έχετε κάποια αστοχία υλικού αλλά και αν αλλάξετε ή διαγράψετε ένα αρχείο κατά λάθος. Αν για παράδειγμα κάνετε επεξεργασία ενός κειμένου κάθε απόγευμα θα είναι πολύ χρήσιμο τα αντίγραφα που έχετε να έχουν ουσιαστικά τις αλλαγές κάθε μέρας που κάνατε. Ενώ αν κρατάτε πάντα την τελευταία έκδοση και κάνετε ένα λάθος που αντιληφθείτε αφού λάβετε το αντίγραφο δεν θα μπορείτε να επαναφέρετε μία παλιότερη έκδοση. Σημείωση βέβαια ότι οι τελευταίες εκδόσεις λειτουργικών συστημάτων αλλά και ορισμένων προγραμμάτων υποστηρίζουν την αποθήκευση «εκδόσεων» ενός αρχείου ή φακέλων σώζοντας όλο το ιστορικό με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορείτε να «γυρίσετε το χρόνο πίσω». Η λειτουργικότητα αυτή πάντως υπάρχει σε αρκετές εφαρμογές backup ακόμα και για την ώρα που εργάζεστε. Ενδεικτικά μία επι πληρωμή εφαρμογή που το υλοποιεί είναι το Acronis TrueImage για Windows.

Αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι κατευθυντήριες γραμμές που προτείνω σε σχέση με τη λήψη των εφεδρικών αντιγράφων. Όπως ανέφερα και στην αρχή ο καθένας μπορεί να ακολουθήσει διαφορετικές τακτικές αναλόγως περιπτώσεων. Το σίγουρο όμως είναι πως πρέπει να έχετε πάντα τουλάχιστον ένα πρόσφατο αντίγραφο ασφαλείας.

Ειδικό Παράρτημα : Κινητά (smartphones και μη) και φορητές συσκευές (π.χ. Tablets)

Και αφού φροντίσατε για τον υπολογιστή σας μήπως πρέπει να σκεφτείτε και το κινητό σας; Λίγο ή πολύ το κινητό μας διατηρεί αρκετά σημαντικές πληροφορίες και δεδομένα. Πρώτα από όλα τον τηλεφωνικό κατάλογο, που συχνά πυκνά έχει και αρκετά επιπλέον στοιχεία εκτός των αριθμών τηλεφώνων. Διευθύνσεις συμβατικού και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σημειώσεις, εταιρεία επαγγελματικών επαφών κλπ. Πέραν αυτού μπορεί κάποιος να έχει ραντεβού, υπενθυμίσεις, αλλά φυσικά και πολλές φωτογραφίες και βίντεο που σχεδόν όλοι τραβάμε πια με τα κινητά μας. Όλες αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να αποθηκεύονται κάπου πέραν του κινητού, για καλό και για κακό. Άλλωστε το κινητό μας έχει και έναν κίνδυνο ακόμα, πέραν της αστοχίας υλικού και της ακούσιας διαγραφής, αυτόν της απώλειας. Φροντίστε λοιπόν να αντιγράφετε το περιεχόμενο στον υπολογιστή ανα τακτά διαστήματα (όχι όποτε αλλάζετε κινητό) χρησιμοποιώντας το αντίστοιχο λογισμικό που διαθέτει η κάθε συσκευή ωστε στη συνέχεια να το παίρνετε κι αυτό backup από τον υπολογιστή. Κάποια smartphones υποστηρίζουν και εφεδρικό αντίγραφο στο “σύννεφο” μέσω σύνδεσης Wifi ή 3G. Αν αυτό σας ικανοποιεί δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα. Έχοντας ένα εφεδρικό αντίγραφο σε περίπτωση που κάτι συμβεί με το κινητό σας δεν θα χρειαστεί να ψάχνετε όλα τα τηλέφωνα των φίλων και γνωστών, ούτε φυσικά τις φωτογραφίες που τραβήξατε. Στην απίθανη περίπτωση που το κινητό σας δεν υποστηρίζει με κανένα τρόπο μεταφορά δεδομένων (επαφών κλπ) σε υπολογιστή έχω δύο προτάσεις. Αποθηκεύστε τις επαφές στην κάρτα SIM ή γράψτες τις σε χαρτί! Και αλλάξτε συσκευή τηλεφώνου…Τέλος αν έχετε κάποιο Tablet ή MP3 player καλό είναι το αντίστοιχο περιεχόμενο να το έχετε και στον υπολογιστή (π.χ. εφαρμογές, τραγούδια, βίντεο κλπ) , γιατί δεν είναι και πολύ σπάνια η περίπτωση να χαθεί ή να χαλάσει.

Μακάρι να μην χρειαστείτε ποτέ τα εφεδρικά αντίγραφά σας!

Read Full Post »

Τον τελευταίο καιρό βλέπω όλο και συχνότερα να χρησιμοποιούνται QR codes σε μαγαζιά, περιοδικά, φυλλάδια, κουτιά φαρμάκων κλπ. Ο μέσος μη πληροφορεξαρτημένος άνθρωπος φυσικά δεν γνωρίζει καν τι είναι το QR code. Το QR code (Quick Response code – κωδικός γρήγορης απόκρισης) λοιπόν είναι ουσιαστικά μία μορφή δισδιάστατου barcode που εφηύρε η TOYOTA το 1994 με σκοπό να μπορεί να παρακολουθεί τα αυτοκίνητα όσο κινούνταν στη γραμμή παραγωγής. Σαν εικόνα είναι ένα ασπρόμαυρο τετράγωνο με διάσπαρτες κουκκίδες. Κάτι σαν και αυτό….

Ουσιαστικά ενώ τα «παλιά» bar codes διαβάζονταν οριζόντια με μία γραμμή laser, τα QR codes διαβάζονται με κάμερα (αισθητήρα εικόνας τέλος πάντων). Αν παρατηρήσετε υπάρχουν τρία ξεχωριστά όμοια τετράγωνα στις τρεις γωνίες και ένα μικρότερο στην τελευταία γωνία και λίγο πιο μέσα. Αυτά βοηθούν τον υπολογιστή να ευθυγραμμίσει την εικόνα καθώς την «διαβάζει». Μην προσπαθήσετε φυσικά να αποκωδικοποιήσετε με το μάτι τις κουκκίδες, μάταιος κόπος. Το πως δημιουργείται ένα QR code είναι πιο τεχνικής φύσεως αλλά υπάρχουν τρόποι τόσο να δημιουργήσετε δικά σας αλλά και να «αποκωδικοποιήσετε» όσα δείτε. Αν θέλετε να μπείτε πιο βαθειά στο τεχνικό κομμάτι αρχίστε από το άρθρο της Wikipedia.

Η πρακτική χρησιμότητα των QR codes για εμάς τους υπόλοιπους έχει να κάνει με την εύκολη μεταφορά κάποιας πληροφορίας στο κινητό μας (κατα κύριο λόγο) μέσω της κάμερας που διαθέτει χωρίς να χρειαστεί να την πληκτρολογήσουμε. Για παράδειγμα, μία διεύθυνση στο internet, ή ένα email, ή ακόμα και ένα μικρό κείμενο είναι δυνατό να κωδικοποιηθεί με QR code. Με την κατάλληλη εφαρμογή σηκώνουμε το κινητό μας προς το σημείο που βλέπουμε τον κωδικό, η κάμερα σαρώνει και στη συνέχεια η εφαρμογή εμφανίζεται το αποκωδικοποιημένο μήνυμα. Αν μάλιστα το μήνυμα είναι κάποια διαδικτυακή διεύθυνση μπορούμε να πλοηγηθούμε άμεσα σε αυτή χωρίς να χρειαστεί να την πληκτρολογήσουμε. Εναλλακτικά μπορούμε να την αποθηκεύσουμε για μελλοντική χρήση. Έτσι είμαστε σίγουροι ότι δεν έχει γίνει κάποιο λάθος στην πληκτρολόγηση. Το QR code μπορεί επίσης να δημιουργήσει (αλλά όχι να στείλει) ένα μήνυμα SMS με προεπιλεγμένο κείμενο, ή να εμφανίσει έναν αριθμό τηλεφώνου που θα επιλέξετε για να καλέσετε. Επίσης μπορεί να περιέχει μία επαφή έτοιμη προς αποθήκευση με όλα τα στοιχεία. Για παράδειγμα θα μπορούσατε στο πίσω μέρος της επαγγελματικής σας κάρτας να έχετε το QR code με τα πλήρη στοιχεία σας, ώστε όποιος την πάρει να τα περάσει αυτόματα στον κατάλογο του τηλεφώνου του χωρίς να τα πληκτρολογήσει. Το μόνο αρνητικό σε αυτή την περιππτωση για την ώρα είναι οτι θα πρέπει να εξηγείτε σχεδόν σε όλους τι είναι αυτό το περίεργο σύμβολο στο πίσω μέρος της κάρτας. Μπορείτε όμως να τους πείτε να επισκεφθούν το blog μου για να ξεμπερδεύετε! Και για να γλιτώσετε την πληκτρολόγηση η εικόνα πιο πάνω οδηγεί στην διεύθυνσή του…

Αν θέλετε να δημιουργήσετε τα δικά σας QR codes μπορείτε να δοκιμάσετε σε αυτή τη διεύθυνση δωρεάν και να τα αποθηκεύσετε σαν εικόνες στον υπολογιστή σας ή να τα εκτυπώσετε. Σε ένα ακόμα παράδειγμα αν εχετε κάποια επιχείρηση μπορείτε σε εμφανές σημείο να κωδικοποιήσετε την διεύθυνση της ιστοσελίδας σας ώστε να μπορεί κάποιος να την επισκεφθεί από το κινητό του. Ή σε μία επιστολή να βάλετε κάποιον κωδικό σαν κουπόνι έκπτωσης που θα οδηγεί στο καλάθι με ένα προϊόν σε προσφορά. Υπάρχουν μάλιστα και εταιρείες που δημιουργούν QR codes με ενσωματωμένα links τα οποία σας δίνουν τη δυνατότητα να παρακολουθείτε πότε και πόσο συχνά σκανάρονται για να δείτε αν έχει επιτυχία το σύστημα αυτό, μαζί με αναλυτικά στατιστικά (υπηρεσίες με το αζημίωτο φυσικά). Δείτε π.χ. εδώ. Να σημειώσω βέβαια ότι θα πρέπει να είστε και προσεκτικοί γενικώς στις σελίδες που επισκέπτεστε και να ελέγχετε τις διευθύνσεις πριν τις ανοίξετε στο κινητό σας ή σε όποια συσκευή κάνει την αναγνώριση. Αν δεν εμπιστεύεστε τη σελίδα που αποκωδικοποίησε η συσκευή σας μην την επισκεφθείτε.

Αν έχετε κάποιο smartphone ή κινητό που υποστηρίζει εφαρμογές και έχει κάμερα μπορείτε να αναζητήσετε αυτές που αναφέρουν πως έχουν δυνατότητα σάρωσης QR code. Ενδεικτικά σας βάζω την εφαρμογή που χρησιμοποιώ εγώ για διάφορες πλατφόρμες φορητών συσκευών.

Καλές σαρώσεις!

 

Read Full Post »

Δεν ξέρω πόσα βιβλία έχετε στη βιβλιοθήκη σας, εγώ πάντως έχω αρκετά. Δεν μπορώ να πω πως είμαι βιβλιοφάγος αλλά με το πέρασμα του χρόνου, είτε επειδή αγοράζω, είτε επειδή μου κάνουν δώρο κάποιο βιβλίο, τα ράφια γεμίζουν. Υπάρχουν βέβαια βιβλία με τα οποία έχουμε και συναισθηματικούς δεσμούς. Άλλα, αφού (και αν) τα διαβάσουμε μένουν στο ράφι για πάντα. Κατά τη γνώμη μου ένα βιβλίο που θεωρούμε καλό οφείλουμε να το μοιραστούμε. Αφού αξίζει πρέπει να αξιοποιηθεί. Στο σημερινό άρθρο όμως θα σας δείξω έναν λίγο πιο περιπετειώδη τρόπο για να «μοιραστούμε» τα βιβλία μας αλλά και να βρούμε ενδιαφέροντα βιβλία που έχουν διαβάσει άλλοι. Και αυτός είναι το Bookcrossing.

Συγκεκριμένα μιλάμε για μία ιστοσελίδα στην οποία μπορούμε να καταχωρήσουμε τα βιβλία που θα θέλαμε να δώσουμε (ίσως και επειδή δεν μας άρεσαν, αλλά μπορεί να αρέσουν σε κάποιον άλλο). Αφού λοιπόν τα καταχωρήσουμε και τους αποδοθεί ένας μοναδικός κωδικός τα «απελευθερώνουμε» για να τα πάρει κάποιος άλλος. Κι εμείς με τη σειρά μας «τσακώνουμε» ένα απελευθερωμένο βιβλίο για να το διαβάσουμε. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η διαδικασία θυμίζει και λίγο κυνήγι θυσαυρού. Ας δούμε όμως πώς γίνεται. Πρώτη κίνηση είναι να πάμε στο www.bookcrossing.com και να κάνουμε μία δωρεάν εγγραφή. Ήδη στην κεντρική σελίδα βλέπουμε τα πιο πρόσφατα απελευθερωμένα βιβλία από άλλους χρήστες. Αν δεν θέλουμε να φτιάξουμε άλλον ένα λογαριασμό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν του Facebook, του Twiiter ή του Goodreads (αν διαβάζετε πολλά βιβλία δείτε το κι αυτό).

Αφού ολοκληρώσουμε την εγγραφή μας, είμαστε έτοιμοι είτε να απελευθερώσουμε ένα βιβλίο, είτε να αναζητήσουμε κάποιο που «κυκλοφορεί». Θα αρχίσω από το δεύτερο που είναι και πιο εύκολο. Από το μενού «Βιβλία και Άνθρωποι» επιλέγουμε «Βγείτε για κυνήγι».

Στη λίστα που εμφανίζεται θα δούμε όλες τις χώρες του κόσμου και δίπλα έναν αριθμό βιβλίων που μπορούμε να αναζητήσουμε σε κάθε μία. Αν ο αριθμός είναι κόκκινος σημαίνει οτι υπήρχε δραστηριότητα τις τρείς τελευταίες μέρες. Πατώντας πάνω σε κάθε χώρα θα βρούμε περιοχές και πόλεις ή νομούς που «απελευθερώθηκαν» βιβλία. Αφού καταλήξουμε σε κάποια περιοχή θα δούμε την αναλυτική λίστα με τα βιβλία και την ημερομηνία απελευθέρωσης. Πατώντας πάνω στον τίτλο του βιβλίου, βλέπουμε που απελευθερώθηκε και πιθανώς κάποιες οδηγίες για το σημείο που μπορούμε να το βρούμε.

Ας υποθέσουμε λοιπόν οτι πήγαμε στο σημείο που ήταν το βιβλίο και το πήραμε (ή το βρήκαμε τυχαία σε ένα παγκάκι). Το επόμενο βήμα είναι να δηλώσουμε οτι το έχουμε στα χέρια μας συμπληρώνοντας τον κωδικό BCID που θα έχει πάνω του. Αυτό βέβαια δεν ειπναι υποχρεωτικό αλλά θα βοηθήσει την παρακολούθηση του ταξιδιού του. Στη συνέχεια αφού το διαβάσουμε μπορούμε να το απελευθερώσουμε ξανά, γράφοντας κάποια σχόλια για τους επόμενους αναγνώστες.

Για να απελευθερώσουμε ένα δικό μας βιβλίο, θα πρέπει να του δώσουμε ένα νέο κωδικό BCID. Η σελίδα δίνει τη δυνατότητα να αναζητήσουμε μέσω του κωδικου ISBN βιβλίο μας στα sites του Amazon ανα τον κόσμο, ωστε να μην χρειαστεί να συμπληρώσουμε τους τίτλους. Χάρην παραδείγματος αναζήτησα ένα τυχαίο βιβλίο που βρηκα στο Amazon.

Ακόμα όμως και να μην υπάρχει το βιβλίο στο Amazon μπορούμε να το καταχωρήσουμε μόνοι μας, γράφοντας τα αντίστοιχα σχόλια (επιλέγοντας Παράκαμψη της αναζήτησης). Όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία η σελίδα θα μασ δώσει έναν κωδικό BCID τον οποίο θα γράψουμε πάνω στο βιβλίο (μπορούμε να εκτυπώσουμε και ετικέτες που προσφέρει η σελίδα πάνω στισ οποίες γράφουμε τον κωδικό για να είναι πιο προφανές τί σημαίνει αυτός ο αριθμός) και θα βρίσκεται στο εικονικό ράφι μας. Στη συνέχεια όταν επιθυμούμε κάνουμε απελευθέρωση είτε ελεύθερη (σε κάποιο τυχαίο σημείο) είτε ελεγχόμενη (το δίνουμε σε κάποιον χέρι χέρι ή το στέλνουμε με το ταχυδρομείο). Αυτό ήταν! Με τον μοναδικό κωδικό BCID μπορούμε να παρακολουθούμε την πορεία του βιβλίου μας καθώς το παίρνουν και το απελευθερώνουν άλλα μέλη του Bookcrossing. Αντίστοιχα μπορούμε να αναζητήσουμε βιβλία που απελευθερώθηκαν στην περιοχή μας ή ακόμα και αν κάποιο βιβλίοπου αναζητάμε το έχει κάποιο άλλο μέλος.

Αν λοιπόν έχετε κάποια βιβλία στα ράφια σας, που αφού τα διαβάσατε δεν θέλετε να τα κρατήσετε άλλο, το bookcrossing είναι μία καλή ιδέα για να τα δώσετε σε κάποιον που θα ήθελε να τα διαβάσει. Και φυσικά μία πηγή για δωρεάν νέα βιβλία που θα διαβάσετε εσείς! Καλό κυνήγι!

 

Read Full Post »

Older Posts »